در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٦ - فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف

بحث در زياده و نقصان قرآن، مربوط به بحثهاى تفسيرى نيست و امّا در مورد زياده بايد گفت كه: اجماع به بطلان آن منعقد است و در مورد نقصان بايد گفت كه: جمعى از اصحاب ما وعدّه‌اى از حشويّه از عامّه ادّعا كرده‌اند در قرآن نقصان و تغيير و تبديلها واقع شده است. قول صحيح از مذهب ما برخلاف اين مى‌باشد وسيّدمرتضى- قدّس الله روحه- در جواب المسائل الطرابلسيات به طور كامل به اين ادّعا جواب داده و اين شبهه را رد كرده است.[١]

٦- سيّد ابوالقاسم على بن طاووس حلّى (متوفّاى سال ٦٦٤ ه. ق). تصريح كرده است‌كه قرآن مصون از زياده و نقصان است؛ چنان كه عقل و شرع اين را اقتضا مى‌كنند.[٢]

او آنچه را كه عامّه از عثمان و عايشه نقل مى‌كنند مبنى بر اين كه در قرآن لحن و خطايى واقع شده است، انكار مى‌كند و مى‌گويد:

آيا تعجّب نمى‌كنند از قومى كه شخصى مثل على ابن ابى‌طالب (ع) را كه فصيح‌ترين مرد عرب بعد از پيامبر اكرم (ص) و عالم‌ترين شخص به قرآن و سنّت مى‌باشد، كنار مى‌گذارند و از عايشه سؤال مى‌كنند؟ آيا صاحبان بصيرت نمى‌فهمند كه اين كار فقط به خاطر حسادت، يا اغراض نادرست ديگر مى‌باشد؟ ... اگر يهوديان و زنديق‌ها به مسلمانى دست بيابند كه قايل به لحن و تغيير در قرآن است، آن را مستمسكى عليه مسلمانان قرار مى‌دهند.[٣]

[١] - مجمع البيان: ١/ ١٥.

[٢] - سعد السعود: ١٩٢.

[٣] - سعدالسعود: ٢٦٦.