در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
فصل اول تدوين قرآن در عصر پيامبر(ص)
٢٧ ص
(٥)
رواياتى كه به جمعآورى قرآن در زمان ابوبكر اشاره مىكند
٣٠ ص
(٦)
فصل دوم جمعآورى قرآن در عصر رسول خدا(ص)
٣٥ ص
(٧)
فصل سوم بررسى احتمالات وقوع تحريف
٤٩ ص
(٨)
بررسى حالت اول احتمال وقوع تحريف در زمان شيخين به صورت تصادفى
٥٠ ص
(٩)
بررسى حالت دوم وقوع تحريفدرزمان شيخين بهصورت برنامهريزى شده
٥٤ ص
(١٠)
بررسى حالت سوم وقوع تحريف در زمان عثمان
٥٦ ص
(١١)
بررسى حالت چهارم وقوع تحريف در زمان بنىاميه
٥٨ ص
(١٢)
نتيجه
٥٩ ص
(١٣)
فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف
٦١ ص
(١٤)
فصل پنجم عوامل ايجاد شبهه تحريف و گسترش آن
٧٧ ص
(١٥)
فصل ششم موضعگيرى در قبال روايات تحريف
٧٩ ص
(١٦)
اول موضعگيرى در قبال روايات تحريفى كه در منابع عامه آمده است
٧٩ ص
(١٧)
قسم اول رواياتىكه سوره يا آياتىرا ذكر كرده
٧٩ ص
(١٨)
الف سوره احزاب، معادل سوره بقره است
٧٩ ص
(١٩)
ب لو كان لابن آدم و اديان
٨٠ ص
(٢٠)
ج سورههاى خلع و حفد
٨٢ ص
(٢١)
د آيه رجم
٨٣ ص
(٢٢)
ه - آيه جهاد
٨٥ ص
(٢٣)
و آيه رضاع كبير در ده مرتبه
٨٥ ص
(٢٤)
اقسام نسخ و چگونگى نسخ تلاوت
٨٨ ص
(٢٥)
بطلان نسخ تلاوت
٩٢ ص
(٢٦)
قسم دوم رواياتى كه بر لحن(اشتباه نحوى) و تغيير دلالت مىكنند
٩٤ ص
(٢٧)
قسم سوم رواياتى كه بر زياده دلالت مىكنند
١٠٠ ص
(٢٨)
دوم موضعگيرى در قبالروايات تحريفكه درمنابع شيعىآمدهاست
١٠٣ ص
(٢٩)
دسته اول رواياتى كه در آنها لفظ«تحريف» به كار رفته است
١٠٣ ص
(٣٠)
دسته دوم رواياتى كه مىگويد بعضى از آيات، شامل اسامى ائمه(عليهم السلام) بوده و اين اسامى حذف شده است
١٠٤ ص
(٣١)
دسته سوم رواياتىكه توهم وقوع تحريف به زياده و نقصان در قرآن را ايجاد مىكنند
١٠٨ ص
(٣٢)
دسته چهارم رواياتى كه مىگويد در قرآن اسامى مردان و زنانى بوده است كه حذف شده است
١١١ ص
(٣٣)
سوم چرا محدثان، اين روايات را در كتابهاى معتبر نقل كردهاند، در حالى كه بيانگر آرا و نظرات آنان نبوده است؟
١١٣ ص
(٣٤)
چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود
١١٥ ص
(٣٥)
چكيده بحث
١٢٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٦ - مقدمه

- ما كه در مساجد و مراكز عبادتى مان، متون سراسر توحيد اهل بيت پيامبر (ص) را همانند دعاى كميل از امام على (ع)، دعاى عرفه از امام حسين (ع) و دعاى ابو حمزه ثمالى از امام سجاد (ع) و ده ها دعاى توحيدى ديگر تلاوت مى شود و طنين انداز است:

«... متى غِبْتَ حتّى تَحْتاجَ إلى دليلٍ يَدلُّ عليكَ ... عَمِيَتْ عينٌ لا تراكَ ... ماذا وَجَدَ مَنْ فَقَدَك وَما الّذي فَقَدَ مَنْ وَجَدَك ...».[١]

- ما كه هزاران اثر معرفتى و توحيدى همچون كتاب توحيد شيخ اقدم «صدوق» را داريم، ما كه ...

با همه اين اوصاف، به صورت جاهلانه و مزوّرانه و مزدورانه به هدف بدبين كردن ساير مسلمين ناجوانمردانه به شرك متّهم شده و مى شويم!!! (فما لهم كيف يحكمون)؟؟!!.

٢- اعتقاد به امام مهدى (ع) و مهدويت، ريشه قرآنى دارد و مذاهب و فرق اسلامى- روى هم رفته- به آن اعتراف دارند تا جائى كه انكار آن را موجب قتل منكر آن دانسته اند.[٢]

و نيز جايگاه رفيعى از سنّت و معرفت اسلامى را براى آن حضرت ذكر كرده اند و قاطبه علماى اهل بيت (عليهم السلام) و بسيارى از علماى مذاهب اسلامى، روايات و احاديث و اخبارى كه در شأن و ولادت آن حضرت است، مورد تصريح و تصحيح و اعتراف قرارداده اند؛ مانند صاحب سنن ترمذى، قرطبى مالكى، ابوجعفر عقيلى، سيوطى، ابن حجر عسقلانى، حاكم نيشابورى، بيهقى، ابن اثير، بغوى، ابن قيم، ذهبى، تفتازانى، ابن كثير دمشقى، جزرى شافعى، عبدالوهّاب شعرانى، متّقى هندى، عبدالباقى زرقانى، سفارينى حنبلى، محمّد امين‌


[١] - بحار الأنوار: ٩٥/ ٢٢٦( بخشى از دعاى عرفه).

[٢] - همانند ابن حجر هيتمى شافعى، شيخ صباى حنفى، خطابى مالكى، يحيى حنبلى و ...