در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٤ - فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف
مفصّل بيان كند. و به طور خلاصه مىتوان گفت كه: كتاب عزيز، همان چيزى است كه در دسترس ما مىباشد و هيچ زياده و نقصانى در آن راه نيافته است. و اختلاف در قرائتها، چيزى است كه بعداً به وجود آمده و ناشى از اختلاف اجتهادات مىباشد و مربوط به وحيى كه به وسيله جبرئيل بر قلب سيّدالمرسلين نازل شده است، نمىباشد.[١]
٢١- سيّد ابوالقاسم خوئى (متوفّاى ١٤١٣ ه-. ق) مىنويسد:
ادّعاى تحريف قرآن، ادّعايى واهى و خيالى است كه كسى بدان قايل نمىشود مگر آن كه عقلش كم باشد، يا به دقّت در اطراف موضوع تأمل نكند، يا بر اساس ميل قلبى اين نظر را پذيرفته است و چون كه محبّت، آدم را كر و كور مىكند، او بدون تحقيق اين روايات ضعيف و اين ادّعاهاى خيالى را مىپذيرد. امّا كسى كه عاقل و باانصاف باشد، ترديد نمىكند كه اين ادّعا باطل و خرافه است.[٢]
٢٢- شيخ لطف الله صافى گلپايگانى- دام ظلّه العالى- مىنويسد:
قرآنىكه در دسترس مامىباشد، همان كتاب دينى همه فرقههاى مسلمانان مىباشد و منبع اصلى و اساسى ايشان است كه بعد از آن سنّت قرار دارد، آن هم سنتّى كه اعتماد بر آن صحيح باشد؛ يعنى
[١] - تهذيب الاصول: ٢/ ١٦٥.
[٢] - البيان فى تفسير القرآن خوئى: ٢٥٩.