در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٤ - فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف

ختم مى‌كردند تا اشتباهات احتمالى را تصحيح فرمايد. تمام اين امور به ما مى‌فهماند كه قرآن در عصر رسول خدا (ص) در مجموعه‌اى جمع‌آورى و تدوين شده بود.[١]

او متذكّر مى‌شود كسيكه از اماميه و حشويه با اين قول مشهور «كه قرآن تحريف نشده است» مخالفت مى‌كند، اعتنايى نمى شود؛ زيرا مخالفت اينان به خاطر روايات ضعيفى است‌كه‌گمان كرده‌اند كه آنها صحيح مى‌باشد و معلوم است كه نبايد به خاطر روايات ضعيف وسست، از چيزى‌كه صحّت آن مورد قطع و يقين‌است، دست برداشت.

موضع سيّد مرتضى‌آن چنان معروف مشهور بوده است كه وقتى نزد بزرگان از علماى اهل سنّت ذكر شد، آنان برآن افزودند كه: «سيد علم الهدى كسى را كه قايل به تحريف قرآن بوده تكفير مى‌كرده‌است».

ابن حجر عسقلانى، از ابن حزم نقل‌كرده‌است‌كه:

سيّد مرتضى از بزرگان معتزله به شمار مى‌رفت و امامى بود، امّا كسى‌را كه قايل به تغيير و نقص و اضافه در قرآن بود، تكفير مى‌كرد. همچنين ابوقاسم رازى و ابويعلى طوسى كه از دوستانش بودند، همين عقيده را داشتند.[٢]

[١] - اين مطلب در مجمع البيان: ١/ ١٥ به نقل از المسائل الطرابلسيات سيّد مرتضى آمده‌است.

[٢] - لسان الميزان: ٤/ ٢٢٣.