جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت - سيفي مازندراني، شيخ علي اکبر - الصفحة ١٤ - بررسى موضوع بر اساس قاعده
است، مگر از بعضى منابع غير موثق كه اين براى إثبات اين موضوع كافى نيست؛ زيرا چنين امر مهم- با اين تعداد زياد- يقيناً به حد اشتهار رسيده، و يا لا أقل از طرق متعدد معتبر نقل مىگشت.
ولى از اين إشكال به دو گونه مىتوان پاسخ داد.
١- آنچه مستحب است اصل ازدواج مىباشد، كه با انجام يك بار تحقق مىيابد. و در اين صورت مخالفت با سنّت صدق نمىكند. و ممكن است تكرار آن به خاطر مانع و محذور مذكور انجام نشود. و با اين روش هم عمل به سنت شده و نيز دفع محذور مزبور مىگردد.
٢- همانگونه كه غيبت و مستور بودن خود حضرت امر غير عادى است، هيچ مانعى ندارد كه عيال و فرزندان حضرت هم به گونه غير عادى مستور بوده باشند.
٣- جاى انكار نيست كه أغلب مردم، نسب اوّل خود را بصورت دقيق نمىدانند و بيشتر تا چند پشت نزديك نسب خود را آگاهند. و چه بسا ساداتى نيز كه سيادتشان مخفى شده و هيچ بُعدى ندارد كه حضرت نيز بصورت ناشناس در منطقهاى ازدواج نموده باشد و پس از مدتى بصورت نامعلومى پنهان شده باشد.
در هر حال هيچ مانع و محذور عقلى و وقوعى براى اصل ازدواج و فرزند دار بودن حضرت نيست.