جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت - سيفي مازندراني، شيخ علي اکبر - الصفحة ٥٣ - سند مسجد مقدّس جمكران

چون ظاهر كلام ايشان، اشتهار بلكه قطعيت ثبوت ترجمه همان كتاب اصلى در زمان ايشان و نزد وى است.

٤- ترجمه تاريخ قم، كه چاپ شده و موجود است، البته بايد ترجمه موجود نسخه‌شناسى و تحقيق شود.

٥- ميرزاى نورى در كتاب جنّة المأوى و در كتاب مستدرك، واقعه را از كتاب تاريخ قم نقل كرده است. و اين نقل از جهت اعتبار، مستند به و جاده محفوف به قرينه قطعيّه مى‌باشد، و معتبر است.

ناگفته نماند كه عبارت محدث نورى- در نقل روايت- گرچه معرّب ترجمه فارسى است، ولى مضمون حديث را هرگز تغيير نداده است؛ زيرا اين كار جايز نبوده و حرام مسلّم است؛ زيرا در اين صورت افتراء بر امام زمان (عجل‌اللَّه تعالى فرجه‌الشريف) مى‌شود. علاوه بر اين محدث مزبور تصريح كرده است كه خلاصه نسخه عربى را در كتب بعضى أعاظم علماء مشاهده كرده است. بنابر اين جاى هيچگونه ترديد نيست كه دو فقره مزبوره متن حديث مى‌باشد. در نهايت از قبيل نقل به معناى مجاز مشروع و غير مضرّ مى‌باشد.

و نيز محدّثان و علماى ديگر واقعه را نقل كرده‌اند، كه اينجا به برخى از آنان اشاره شده است، و مجال تحقيق و بررسى اسناد آن در اينجا نيست. و به اين مقدار بسنده مى‌كنيم.

شايان ذكر است كه تمام واقعه در بيدارى بوده است؛ چون در خبر منقول،