جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت
(١)
مقدمه
٧ ص
(٢)
مسأله وجود فرزند براى حضرت حجت (عجل اللَّه تعالى فرجه)
٩ ص
(٣)
آيا امام زمان (عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف) داراى فرزند است؟
١١ ص
(٤)
نظريه شيخ طوسى قدس سره
١١ ص
(٥)
بررسى موضوع بر اساس قاعده
١٢ ص
(٦)
تحقيق در روايات خاصّه
١٥ ص
(٧)
بررسى طرق روايت و أسناد آن
١٥ ص
(٨)
دفع اشكال عدم حجيت خبر واحد در عقائد
٢٢ ص
(٩)
ادعاى رؤيت و نقل حكم از حضرت حجت (عجل اللَّه تعالى فرجه)
٢٧ ص
(١٠)
معيار مشروعيت اسناد بناى مسجد يا عبادت خاص به دستور امام زمان چيست؟
٢٩ ص
(١١)
آيا ادّعاى رؤيت و أخذ دستور از امام عصر در زمان غيبت كبرى مشروعيت دارد؟
٣٠ ص
(١٢)
تحقيق فقهى در نصوص مقام
٣١ ص
(١٣)
توجيه و حلّ اختلاف نصوص
٣٢ ص
(١٤)
روايات شناخت حضرت هنگام تشرف
٣٣ ص
(١٥)
بهترين توجيه و تنها راه حل اختلاف نصوص
٣٦ ص
(١٦)
دستور امام زمان در زمان غيبت كبرى از چه راهى اثبات مى شود؟
٣٦ ص
(١٧)
آيا قاعده تسامح در أدله سنن در نقل مستحبات از امام زمان جارى مى شود؟
٣٧ ص
(١٨)
يك توجيه غير وجيه
٣٨ ص
(١٩)
اشكالى ديگر و جوابى متقن
٣٩ ص
(٢٠)
كسى كه بدون حجت شرعى دستورى از امام زمان نقل و ترويج مى كند چه حكمى دارد؟
٤١ ص
(٢١)
وظيفه عموم مؤمنين نسبت شخص مزبور چيست؟
٤٢ ص
(٢٢)
آيا عريضه نويسى به دليل شرعى ثابت است؟
٤٣ ص
(٢٣)
مسجد مقدّس جمكران
٤٥ ص
(٢٤)
سند مسجد مقدّس جمكران
٤٧ ص
(٢٥)
ترجمه و شرح خبر جمكران
٥٤ ص
(٢٦)
ملاقات حسن بن مثلة با امام عصر (عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف) در بيدارى بود
٥٥ ص
(٢٧)
اى شيخ حسن آن پيراهن و شلوار مال تو نيست لباس خود را بپوش!!
٥٥ ص
(٢٨)
مشاهده حضورى امام زمان نشسته بر أريكه امامت و باخضر نبى و جمعى از صديقين در محضر حضرت
٥٦ ص
(٢٩)
فرمان امام به بازستانى منافع وقف از حسن بن مسلم و امر به صرف آن براى بناى مسجد جمكران
٥٦ ص
(٣٠)
درخواست معجزه براى اثبات حقانيت ملاقات، امر به رفتن به خانه ابوالحسن، و فرمان بازستانى منافع وقف
٥٨ ص
(٣١)
دستور امام به قرائت چهار ركعت نماز تحيت و دو ركعت نماز امام زمان
٥٩ ص
(٣٢)
دستور امام عليه السلام به ذبح بز شفا بخش
٦٠ ص
(٣٣)
شيخ حسن تمام شب را در حيرت و انديشه، و صبح شاهد نشانه هاى حضرت بود
٦١ ص
(٣٤)
نشانه و كرامت ديگر در ملاقات شيخ حسن با سيد ابوالحسن رضى الله عنه
٦٢ ص
(٣٥)
حركت سيد ابوالحسن به سوى جايگاه امام عصر و رخداد معجزه بز شفابخش
٦٣ ص
(٣٦)
استرداد منافع وقف و آغاز بناى مسجد جمكران و معجزه زنجير شفا بخش
٦٤ ص
(٣٧)
بررسى فقهى مضمون روايت
٦٥ ص
(٣٨)
مقتضاى تحقيق در اين بحث
٦٥ ص
(٣٩)
فهرست آيات و روايات
٦٩ ص
(٤٠)
فهرست مصادر و منابع
٧١ ص

جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت - سيفي مازندراني، شيخ علي اکبر - الصفحة ٣١ - تحقيق فقهى در نصوص مقام

تحقيق فقهى در نصوص مقام‌

مناسب است در اينجا بعضى از روايات مربوط به ديدار حضرت، نقل شود:

دسته أوّل: نصوصي كه مشاهده حضرت ولى عصر (عجل‌اللَّه تعالى فرجه‌الشريف) در زمان غيبت كبرى را مطلقاً تحريم و منع و تكذيب مى‌كند.

مثلًا توقيع مبارك حضرت كه به دست سمرى- چهارمين و آخرين نائب خاص امام عصر (عجل‌اللَّه تعالى فرجه‌الشريف)- رسيده است. در اين توقيع شريف حضرت فرمود: «يا علي بن محمد السمُري‌[١] أعظم‌ اللَّه أجر إخوانك فيك فانّك ميت ما بينك و بين ستة أيّام. فاجمع أمرك و لا توص إلى أحد فيقوم مقامك بعد وفاتك. فقد وقعت الغيبة التامة، فلا ظهور إلّابعد إذن اللَّه- تعالى ذكره- و ذلك بعد طول الأمد و قسوة القلوب و امتلاء الارض جوراً. و سيأتي لشيعتي من يدّعى المشاهدة. ألا فمن ادّعى المشاهدة قبل خروج السفياني و الصيحة فهو كذّاب مفتر. و لا حول و لا قوّة إلّاباللَّه العلي العظيم»[٢]

اين توقيع شريف را همه أصحاب و محدّثين از قدماء و متأخرين نقل كرده‌اند.

علامه مجلسى در توجيه اين حديث مى‌گويد:

«لعلّه محمول على من يدّعي المشاهدة مع النيابة و إيصال الاخبار من جانبه عليه السلام إلى الشيعة على مثال‌


[١] - بالسين المهملة المفتوحة و الميم المضمومة، قاله العلامة في ايضاح‌الاشتباه: ص ٢٢١ رقم ٤٠١.

[٢] - بحار الانوار: ج ٥٢ ص ١٥١/ كمال الدين للصدوق ص ٥١٥/ كتاب الغيبة لشيخ الطائفة ص ٢٤٢/ الاحتجاج ج ٢ ص ٢٩٧.