جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت - سيفي مازندراني، شيخ علي اکبر - الصفحة ٣٧ - آيا قاعده تسامح در أدله سنن در نقل مستحبات از امام زمان جارى مى شود؟

غيبت كبرى مثل صدوق يا كلينى نقل شده باشد، البته در صورتى كه با مبانى مسلّم شيعه منافات نداشته باشد.

بنابراين بايد معاصرت محدّث يا اتصال سند و وثاقت رجال خبر در تمام طبقات اثبات شود.

آيا قاعده تسامح در أدله سنن در نقل مستحبات از امام‌زمان جارى مى‌شود؟

قاعده تسامح در أدلّه سنن فقط در مستحبات و در مواردى جارى است كه در روايتى از نبى مكرّم اسلام يا يكى از ائمه معصومين عليهم السلام به انجام عبادت يا كار خير خاصّى، وعده ثواب داده شود. البته در زمان غيبت صغراى امام عصر (عجل‌اللَّه تعالى فرجه‌الشريف) فقط بايد از طريق نواب خاص چهارگانه بوده باشد.

البته در زمان غيبت كبرى در صورتيكه به طريق معتبر، شخص ثقه‌اى از امام عصر (عجل‌اللَّه تعالى فرجه‌الشريف) ثواب بر عملى را نقل كند، أدلّه تسامح جارى مى‌باشد؛ زيرا مقتضاى جمع بين دو دسته از روايات ياد شده، جواز نقل خبر بر حكم غير الزامى شرعى از طريق مشاهده است، بدون ادعاى نيابت و به گونه‌اى كه در شأن نواب خاص نبوده باشد.

بلكه عدالت ناقل با نقل خبر متضمن حكم شرعي از طريق رؤيت حضورى- به گونه‌اى كه در شأن نواب خاص باشد-، خدشه دار مى‌شود.