مُؤْمِنِينَ)[١] ما به تو اجازه نداديم كه مردم را اكراه كنى تا مؤمن شوند. (مقصود از ايمان در اين آيه پيروى كردن است) و حكومت تو را بپذيرند ما به اكراه اين كار را نمى‌كنيم. حكومت، حكومت رسول خداست اما در اين حكومت مردم بايد با تبليغ و ارشاد از حكومت اطاعت كنند. بنابراين محتواى حكومت، اسلامى است؛ يعنى حاكميت از آنِ خداست منتهى با اجراى مردم مردم نقش اجرايى دارند به عبارت ديگر حاكميت از آنِ خدا، رسول، امام معصوم و ولى فقيه است كه اين مقوله محتواى نظام اسلامى را تشكيل مى‌دهد. خوب اين محتوا در چه قالبى قابل اجراست؟ مى‌تواند اين محتوا در قالب جمهورى اجرا بشود. يك جمهورى داشته باشيم كه در آن هم رأى مردم تكيه گاه حاكميت باشد و هم حاكميت از آنِ خدا باشد و رأى مردم رأى به حاكميت خدا باشد. رأى مردم رأيى است در چهارچوب قوانين الهى. اين مى‌تواند در شكل جمهورى صورت بگيرد؛ لذا مى‌گوييم جمهورى اسلامى است؛ اسلامى بودن آن به اين دليل است كه محتواى آن اسلامى است و جمهوريت آن به اين خاطر است كه شكل و قالبش در شكل جمهورى‌هاى متعارف دنيا پى‌ريزى شده است؛ يعنى مردم مى‌آيند با انتخاب خودشان رييس قوه مجريه را انتخاب مى‌كنند و به همين خاطر جمهورى است جمهورى مبتنى بر حاكميت خدا، رسول، امام معصوم (ع) و ولى فقيه است.

[١] . سوره يونس: ٩٩.