النَّاسُ بِالْقِسْطِ)[١] اين آيه كراراً مورد استشهاد حضرت امام (قدس سره) قرار مى‌گرفت حتى مى‌توان گفت كه حضرت امام خمينى (قدس سره) اولين كسى بود كه از اين آيه در عرصه سياسى استفاده كرد. همه پيامبران و رسولان آمدند براى اينكه: (لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ) آنها آمدند تا عدالت اجتماعى سياسى در جامعه تحقق يابد و يك نظام عادلانه برقرار كنند. در سوره شعراء خداوند متعال مى‌فرمايد: همه رسل از آغاز تا انجام آمدند تا بگويند: (إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ\* فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ)[٢] همه رسل به سوى مردم آمدند كه «اى مردم بياييد رهبرى ما را بپذيريد ما از سوى خدا فرستاده شده‌ايم تا شما را در راه برپايى جامعه عدل رهبرى كنيم» اين يك محور اساسى تفكر سياسى حضرت امام (قدس سره) محسوب مى‌شود كه مسأله نفى جدايى دين از سياست از همين محور به‌دست مى‌آيد.

محور دوم تفكر سياسى حضرت امام (قدس سره) به صحنه آوردن مردم و تكيه بر قدرت آنان در ايجاد تحول سياسى است. در جنبش‌هاى سياسى سابق غالباً به اين نكته توجه نمى‌شد و يا كمتر توجه مى‌شد. به نظر امام (قدس سره) مردم- كه در اينجا منظور توده مردم است، يعنى همان مردمى كه خيابان‌ها، كارخانه‌ها،

[١] . سوره حديد: ٢٥.

[٢] . سوره شعراء: ٢٦ و ٢٧.