جوانان و دوره جوانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧ - ١ - سرنوشت ساز بودن دوره جوانى
جوان ديگر طفل ديروزى نيست كه براى يكصد افغانى يا يك دانه ميوه گريه كند يا خوشحال شده و بخندد. او فعلًا به فكر زندگانى درازمدت خود با تمايلات جديد خام و ناپخته است.
جوان براى مطرح كردن خود و دفاع از شخصيت جديد خود در جستجوى راههاى مختلف است و احساسات تند جوانى بر تعقل او مىچربد و آن را تحت تأثير خود مىآورد.
رشد نيروهاى مادى و معنوى او خواهان تحرك و جستوخيز است كه بايد به طرفى پيش برود و اگر راههاى معقول و درست به او معرفى نشود، حتماً به راههاى خطرناك و منفى حركت مىكند و بىمهابا شتاب مىگيرد. سفارش سكون و توقف به جوان بيهوده است، بلكه از نظر منطق، غلط هم مىباشد. براى جوان بايد عرصه فعاليت و حركت سالم را فراهم نمود و او را به شتاب تشويق بايد كرد.
مبارزه با جنبوجوش و تحرك جوان، مبارزه با طبيعت است كه طبعاً به شكست منجر مىشود و بايد وضع جوان و تقاضاى جوانى را درك نمود.
وظيفه مسئولين و دانشمندان اين است كه براى جوانان زمينه فعاليتهاى مثبت و مفيد را تهيه نمايند.
توجه به انى كار نه تنها به حال جوانان منفعت دارد، كه براى كل جامعه و كشور سازنده و مثمر است.
در همه زمانها سرنوشت كشور و ملت در ترقى و انحطاط، تابع تربيت سالم و ناسالم جوانان است؛ زيرا ادارهكنندگان آينده هر