تفكر و انديشه، خوشبينى به زندگانى، تعلم و حقيقت جويى و كمال طلبى، زهد، دوست نداشتن جاه، شهرت، كراهت از معصيت و حب از انقياد طرفدارى از حق، قناعت، علو همت‌[١]، صبر و خويشتن‌دارى در مقابل بدبختى‌هاى لاعلاج و در انجام وظايف و ترك هوس‌هاى ممنوعه‌[٢] عفت يعنى پاك نگهداشتن زبان و شكم و عورت از آلودگى، اجتناب از عجب و خود پسندى، شجاعت، وقار، حلم، بردبارى، مغرور نشدن، سخاوت و ايثار.

و در دسته سوم به عناوين زير بر مى‌خوريم:

خوش خلقى مدارا كردن، بغضب نيامدن، عفو و گذشت، نيكى نمودن، دفع بدى به نيكى، حسد و رشك نبردن، تواضع نمودن و دورى از تكبر، ترك گفتگوى بيهودى و تجسس، راستگويى، عدالت، مبارزه عليه ظلم، اعتماد نكردن بر ستمگران، نرنجانيدن مؤمن، دوستى با مؤمن، ترك سخن‌چينى، اتهام نزدن به مؤمنين، ترك تجسس از عيب‌هاى مؤمن، سرزنش نكردن مؤمنين بر گناه‌هاى‌شان، غيبت نكردن، تحقير ديگران نكردن، بلكه محترم داشتن ديگران، ترك مكر و حيله و بر آوردن حاجات مؤمن و اطعام آنان و رفت و آمد با مؤمن و مصافحه و معانقه با آنان و برادرى با مؤمن، دورى از اشرار و رفيقان بد كه خيلى در رذايل اخلاقى تأثير دارد و عدم دوستى با دشمنان‌

[١] . ما رهروان به خلوت شب چون سفر كنيم.

[٢] . صبر ضد تنبلى و بى‌عرضه‌گى‌اى باشد بر تاج خسروان به حقارت نظر كنيم.