وقد اجمع الله تعالى ما يتواصى به المتواصون من الاولين و الآخرين فى خصله واحده و هى التقوى. قال الله عزوجل: و لقد وصينا الذين اوتوالكتاب من قبلكم و اياكم ان اتقوا الله (النساء ١٣) و فيه جماع كل عباده صالحه، و به وصل من وصل الى الدرجات العلى، و الرتبه القصوى، و به عاش من عاش مع الله بالحياه الطبيه و النس الدائم.

قال الله عزوجل:

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ (القمر ٥٤)[١].

بلكه ظاهر آيه مباركه: إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ. اين است كه تقوى شرط قبول عمل است. ولى در اين نكته بحث و اشكال است. و آيه شريفه بايد توجيه دقيقى كه مخالف ظاهر آن نباشد، بشود.

[١] . مردى از حضرت رسول( ص) موعظه خواست. آن حضرت بنابراين روايت، فرمود غضب نكند و كارى كه به عذر خواستن منجر شود انجام ندهد و نماز را كامل انجام و از خدا حيا كند. مثل اين كه از همسايه‌هاى خوب حيا مى‌كند. سپس فرمود: خداوند متعال تمام آن‌چه را كه براى وصيت و سفارش و موعظه خوب است در يك كلمه جمع كرده است و آن تقوى است كه فرموده است: ما به آنانى كه قبل از شما كتاب( تورات، انجيل و غيره) داده شده‌اند و به شما سفارش كرديم كه از خدا بپرهيزيد و در تقوى جميع عبادات شايسته جمع بوده است و به وسيله آن به درجات عالى و رتبه نهايى رسيده‌اند و به سبب آن( تقوى) مردم زندگانى طيبه با خدا را يافته‌اند. خدا در قرآنش فرموده: متقيان در بهشت‌ها و جوي‌هايى در جايگاه صدق در حضور پادشاه مقتدر قرار دارند.