اگزوسفر: در اين طبقه، جو تدريجا از بين رفته و در عمق حلا مستحيل مى‌شود و انسان‌ها درباره آن جز اطلاعات ناچيز ندارند[١]. درباره ضخامت هوا گفته‌اند كه تا حدود هزار كيلومتر ارتفاع آثار آن شناخته شده است.

ممكن است دو طبقه ديگر طبقات هوا را هنوز دانشمندان تشخيص نداده باشند و آيندگان به آن برسند. و كلمه طباقا در دو آيه متقدمه با اين نظريه بهتر سازگارى دارد. چون هر طبقه فوق طبقه مادون است. و نيز به آيه مباركه: أَ لَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً وَ جَعَلَ الشَّمْسَ سِراجاً. (ملك- ٣) استدلال شده است زيرا ما، ماه مريخ و ماه‌هاى مشترى و زحل را نمى‌بينيم. و ماه زمين ما هم براى آن كرات نور نيست و تنها براى زمين و طبقات كره هوا، نور است. ولى ظاهر آيه اين است كه ماه در بين آسمان‌هاى هفتگانه نور قرار داده شده در حالى كه ماه خارج از كره هوايى مى‌باشد كه احتمالًا در حدود يكهزار كيلومتر ضخامت دارد و ماه بيشتر از ٣٨٠ هزار كيلومتر، دورتر از اين مقدار است! در قرآن نگفته كه ماه براى كى نور است، ظاهراً مراد اين است كه براى انسان‌ها آن را نور قرار داده‌ايم. بلى اين قول يك اشكال را رفع مى‌كند كه چگونه خلقت همه آسمان‌ها در دو روز و خلقت زمين و آن‌چه در او مقدر شده به چهار روز صورت گرفته باشد در حالى كه آسمان‌هاى ديگر به‌

[١] . قمرهاى مصنوعى ص ١- ١٤ ترجمه محمود مصاحب و قاموس قرآن ج ٣/ ٣٣٣ و ٣٣٤.