إنَّ اللّـهَ لا يَدَعُ الأرضَ إلّا وفيها عالـمٌ يَعْلَمُ الزيادةَ والنُّقصانَ؛ فإذا زادَ الـمؤمنون شيئاً رَدَّهم، وإذا نَقَصُوا أكمَلَهُ لـهم، فقال: خُذُوه كاملاً!

ولولا ذلك، لَالْتَـبَسَ عَلَى الـمؤمنين أَمْرَهم، ولم يُفَرِّق بينَ الحقّ والباطل؛ [٨٢]

همانا خدا زمین را رها نمی‌سازد مگر اینکه در آن عالمی هست که زیادت و نقصان را می‌داند؛ آن گاه که مؤمنان چیزی را (در دین) بیفزایند آنان را باز می‌گرداند، و هنگامی که امری را ناقص آورند برایشان کامل می‌سازد و می‌گوید: به طور کامل آن را به جا آورید!

اگر چنین نبود، امر مؤمنان بر آنها مشتبه می‌شد و حق و باطل از هم تمایز نمی‌یافت.

[٨٢]. علل الشرايع: ج ١ ص ١٩٦، باب ١٥٣، حديث ٤.