از این رو، چنان که در اذان، بعد از شهادت به توحید، می‌توانیم خدا را به بزرگی یاد کنیم و در این زمینه ذکری را بر زبان آوریم و بعد از شهادت به رسالت، بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم صلوات بفرستیم، می‌توانیم تفسیر «حَیَّ علی خیر العمل» را با ذکر شهادت بر ولایت، بیان داریم.

از آنجا که سه فصل اذان با «حَیّ علی» شروع می‌شود (نیز با توجه به احادیث همتایی شهادت بر رسالت با شهادت بر ولایت و در پی آمدنِ آن) می‌توانیم این شهادت را پس از شهادت بر رسالت ادا کنیم تا رابطه تنگاتنگ میان سه شهادت و سه «حیّ علی» حفظ شود و شکوه ظاهری و آهنگین اذان، دو چندان گردد.

اینکه چرا شهادت بر ولایت در «حَیّ علی خیر العمل» نهفته است و در زمان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آشکارا مطرح نشد، به جهت همان مصلحت‌هایی است که باعث شد نام امام علی علیه‌السلام در قرآن ـ به صراحت ـ نیاید؛ با اینکه به اقرار بزرگان صحابه، بیش از ده‌ها

[٤٤]. معانی الأخبار: ص ٤٢؛ بحار الأنوار: ج ١٨ ص ٣٤٤، حدیث ٥٣.