١٠. شهادت بر ولایت ـ در زمان ما ـ مانند امر مستحب یا مباحی است که گاه پایبندی به آن واجب و یا ترکِ آن حرام می‌باشد (چنان که نوشیدن آب، مباح است و هنگام خوف هلاکت، واجب می‌شود و با نهی پزشک و ضرر قطعی، آشامیدنِ آن حرام می‌گردد).

بانگ این شهادت، امروزه، باید بلند باشد تا دهان یاوه‌گویان بر ضد شیعه بسته شود، چون ما را متهم می‌سازند و دروغ‌های زیادی را به ما نسبت می‌دهند.

مانند: اعتقاد به الوهیت امام علی علیه‌السلام یا اعتقاد به خیانت جبرئیل امین با این ادعا که خدا جبرئیل را سوی علی فرستاد، او اشتباه کرد و وحی را بر محمد فرود آورد و دیگر چیزها.

این بهتان ما را بر آن می‌دارد که در اذان آشکارا فریاد برآوریم:

أشهد أن لا إله إلّا الله ؛گواهی می‌دهم که خدایی جز خدای یکتا نیست.

با این شهادت، اعلام می‌داریم که ما از غُلاتی نیستیم که به خدایی امام علی علیه‌السلام قائل‌اند، بلکه به توحید و یگانگی «الله» معتقدیم و او را می‌پرستیم.

أشهد أنّ محمداً رسول الله ؛گواهی می‌دهم که محمّد رسول خداست.

با این شهادت، اذعان می‌داریم که ملتزم به شریعت پیامبریم و اوامر و نواهی او را پیروی می‌کنیم و دروغ شاخدار «خانَ الأمین»