بانگ ولایت در اذان - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣١

شهادت دوم «أشهد أنّ محمّداً رَسولُ الله» (گواهی می‌دهم که محمد رسول خداست) یعنی اقرار به احکام و سنت‌ها و اخلاق و آداب (و هر آنچه را) که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آورد؛ زیرا آن حضرت پس از اینکه بانگ زد: «قولوا لا إله إلّا الله تُفلِحوا»[٣٥] (بگویید «خدایی جز خدای یکتا نیست» رستگار می‌شوید) دعوتش را به تدریج آغازید، و درپی آن، تعالیم پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم درباره نماز و زکات آمد.

خدای سبحان فرمود: قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى[٣٦] (رستگار شد هر که زکات پرداخت [و بدین وسیله جانش را پیراست]) وفرمود: قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ * الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاَتِهِمْ خَاشِعُونَ ؛[٣٧] مؤمنانی رستگارند که در نمازشان خاشع‌اند.

آری، «فلاح» (رستگاری) در همه آموزه‌هایی نهفته است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آورد (احکام و دیگر چیزها)، و خدای سبحان، کسانی را رستگار می‌داند که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را پیروی کنند، و می‌فرماید:

Pالَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ

[٣٥]. صحیح ابن خُزَیمة: ج ١ ص ٨٢؛ صحیح ابن حبّان: ج ١٤ ص ٥١٨.

[٣٦]. سوره اعلی (٨٧) آیه ١٤.

[٣٧]. سوره مؤمنون (٢٣) آیه ١ ـ ٢.