شیخ عبدالنبی عراقی به این دیدگاه می‌گرود و می‌کوشد این نظریه را بیان دارد، لیکن در متن رساله‌اش جرأت نمی‌کند آن را باز گوید و سخنی نزدیک به کلام صاحب جواهر را می‌آورد. اما بعضی از فقهای معاصر به آن فتوا داده‌اند.

٣. شهادت سوم ـ در اذان ـ جزء مستحب است و ترک آن اشکالی ندارد.

علامه مجلسی ـ به صراحت ـ آن را بر زبان می‌آورد[٢٠] و بعضی دیگر از فقها به آن گرایش یافته‌اند.[٢١]

٤. احتیاط آن است که این شهادت در اذان و اقامه بیاید؛ چرا که

[١٩]. الدرّة النجفیة: ص ١١٠ و ص ١١٤ ـ ١١٥.

[٢٠]. بحار الأنوار: ج ٨١ ص ١١١.

[٢١]. الحدائق الناضرة: ج ٧ ص ٤٠٤؛ جواهر الکلام: ج ٩ ص ٨٧.