بانگ ولایت در اذان - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٨٧

درباره علی علیه‌السلام می‌باشد یا چیز دیگر است؛ زیرا معقول نیست که متوکل ندای صوامع را نشناسد و معنای آن را از امام بپرسد].

امام ١ پاسخ داد: «أشهد أن لاإله إلاالله» و«أنّ محمّداً رسولُ الله».

آیا محمد، جد من است یا جد توست؟!

متوکل خندید وگفت: جد شماست، این را از شما دریغ نمی‌داریم.[١٣٤]

حِمّانی در ادامه، از این سخن پرده برمی‌دارد، می‌سراید:

ـ ما را ساکت و خاموش می‌بینی، در حالی که گواه فضل و برتری ما [بر آنان] صدایش در هر مسجد جامعی بلند است.

ـ و فریاد برمی‌آورد که احمد، جد ماست و ما فرزندانِ اوییم که چون ستارگانِ درخشان، برآمده‌ایم.

بنابراین، عمل شیعه از روی هوای نفس و رأی [و برساخته] خودشان نیست، بلکه از روی شناخت و دستیابی به روایات امامان ٤ می‌باشد، و اگر این سیره متدینان شیعه پیرامونِ «حي

[١٣٤]. بحار الأنوار: ج ٥٠ ص ١٩٠، حدیث ٢.

[١٣٥]. ديوان علي حمّاني: ص ٨١؛ مناقب ابن شهرآشوب: ج ٣ ص ٥١٠.