* امام صادق ١ در تبیین آیه إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّب [١١٣] (کلمه پاکیزه، سوی خدا بالا می‌رود) می‌فرماید: مقصود از «کلمه طیّب»، قول مؤمن است؛ اینکه: خدایی جز الله نیست، محمد ٠ پیامبر خداست و علی علیه‌السلام ولی خدا و خلیفه رسول خداست.[١١٤]

* در قرآن می‌خوانیم في‌ بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّـهُ أَنْ تُرْفَعَ [١١٥] (در خانه‌هایی که خدا اجازه داد رفعت یابد) امام باقر ١ می‌فرماید: این خانه‌ها، همان خانه‌های انبیاست و بیت علی ٤ از آن‌هاست.[١١٦]

* در تفسیر آیه فَآمِنُوا بِاللَّـهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذي أَنْزَلْنا [١١٧] (به خدا و رسولش و نوری را که نازل کردیم، ایمان آورید) روایت شده که مقصود از این «نور» امام است.[١١٨]

[١١٢]. الکافی: ج ١ ص ١٨، حدیث ٥.

[١١٣]. سوره فاطر (٣٥) آیه ١٠.

[١١٤]. تفسیر قمی: ج ٢ ص ٢٠٨.

[١١٥]. سوره نور (٢٤) آیه ٣٦.

[١١٦]. تفسیر قمی: ج ٢ ص ١٠٤.

[١١٧]. سوره تغابن (٦٤) آیه ٨.

[١١٨]. الغیبة (نعمانی): ص ٨٥ ـ ٨٦.