از این روست که می‌بینیم هر دولت و مؤسسه فرهنگی یا اجتماعی یا هر انجمن خیریه‌ای یا میهنی شعار ویژه‌ای دارد که دربردارنده هویت آن است و از دیگر مراکز متمایزش می‌سازد. گاه این امر در داخل یک دین یا حزب یا مؤسسه، شایان توجه قرار می‌گیرد.

تشیع همان اسلام ناب راست و درست است. شعار ما همان شعار اسلام می‌باشد، لیکن کسانی از سر کینه‌توزی با علی علیه‌السلام ـ که خدا او را شاخص اسلام قرار داد ـ در صدد تحریف اسلام برآمدند. خواستِ ما ـ بلکه دعوتِ پروردگار جهانیان ـ وامان می‌دارد که خویشتن را از کسانی که (با این ادعا که خلیفه پیامبرند و امنای شریعت و امت) این دین را تحریف کردند، جدا سازیم.

آنان شعار ختم قرآن را «صدق الله العظیم» (نه چیز دیگر) قرار می‌دهند و خود را به فراموشی می‌زنند که خدا خود فرمود: لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ؛[١٠١] آنچه در آسمان‌ها و

[١٠١]. سوره شورا (٤٢) آیه ٤.