این حدیث، دامنه توحید حقیقی و درست را تا باور قلبی و اقرار زبانی به ولایت می‌داند و بدان معناست که شهادت بر ولایت، کلید رسالت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم است و دروازه شناخت توحید صحیح می‌باشد.

د) نمود ولایت در عالم میثاق

از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم روایت شده که آن گاه که آدم بین روح و جسد بود، علی «امیرالمؤمنین» نامیده شد، خدای متعال می‌فرماید: وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَني‌ آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ؛ [٧٧] آن گاه که پروردگارت از پشت بنی آدم، ذُریّه‌شان را [که به صورت موجوداتِ ذَرّی بودند[ برگرفت و آنان را بر خودشان گواه ساخت ]و میثاق ستاند و گفت] آیا من پروردگارتان نیستم؟!

فرشتگان گفتند: چرا.

خدا فرمود: من پروردگارتانم، محمد پیامبرتان، علی امیرتان.[٧٨]

این روایت، بیان می‌دارد که شهادت بر ولایت، جزو فطرت پاک آدمی است و با هستی او پیوند دارد و ریشه این جداناپذیری به

[٧٧]. سوره اعراف (٧) آیه ١٧٢.

[٧٨]. الفردوس بمأثور الخطاب: ج ٣ ص ٣٥٤، حدیث ٥٠٦٦.