از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم روایت شده که به علی علیه‌السلام فرمود: «خدا به کرامتی مرا گرامی نداشت جز اینکه به مثل آن، تو را اکرام کرد»[٦٤]، و در حدیث دیگر است که فرمود: «هرچه را در نمازم از پروردگارم خواستم به من داد، و برای خود چیزی نخواستم مگر اینکه برای تو هم آن را مسئلت کردم».[٦٥]

این دسته از احادیث، بسیار گویاست در اینکه کرامتی برای پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نیست (در هر کجا، در اذان و غیر آن) مگر اینکه عـلی ١ در آن شـریک است؛ چنـان که در تشهد نماز، صلوات بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و آل حضرت ـ هر دو ـ هست و مصداق بارز

[٦٣]. الکافی: ج ٢ ص ٣٩٤، حدیث ١٣؛ ثواب الأعمال: ص ٥٩.

[٦٤]. امالی صدوق: ص ٥٩٢، مجلس ٧٤، حدیث ١٦.

[٦٥]. المعجم الأوسط: ج ٨ ص ٤٧، حدیث ٧٩١٧؛ مجمع الزوائد: ج ٩ ص ١١٠.