ابو مَحذوره مؤذِّن، هنگام بانگ شهادت دوم ـ از شرمِ اهل مکه ـ صدایش را پایین می‌آورد؛ چرا که رسم نداشتند اسم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم میان آنها آشکارا بر زبان آید. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم گوش او را تاباند و فرمود: صدایت را بلند کن![٦٠]

واقدی، داستانِ فتح مکه را چنین نقل می‌کند:

رسول خدا به بلال دستور داد بر بام مکه اذان بگوید: چون بلال اذان داد و به «أشهد أنّ محمداً رسول الله» رسید، تا جایی که توانست صدایش را بلند کرد.

[٥٨]. نافع و ابن عامر و یعقوب واژه «آل یس» را به فتح همزه و مدّ آن و جدا بودن لام از یاء، قرائت کرده‌اند، مانند واژه «آل یعقوب» (النشر في القراءات العشر: ج ٢ ص ٣٦٠؛ تحبیر التیسیر: ص ١٧٠).

برای آگاهی بیشتر بنگرید، به مصحف مدینه ـ به روایت ورش از نافع مدنی، چاپ عربستان سعودی ـ صفحه ٤٠٧، سوره صافات، آیه ١٣٠.

[٥٩]. بنگرید به، نظم درر السمطین: ص ٢٤٠؛ الصواعق المحرقة: ص ٢٣٣ ـ ٢٣٤؛ ینابیع المودة: ج ١ ص ١٣٠ ـ ١٣١؛ جواهر العقدین: ج ٢ ص ١٦٦.

[٦٠]. بنگرید به، المبسوط (سرخسی): ج ١ ص ١٢٨ ـ ١٢٩.