اذان، هزاران بار در زمان حیاتِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم با صدای بلند، بر زبان بلال (مؤذن آن حضرت) جاری شد، افراد بسیاری آن را شنیدند و نسل اندر نسل، این کار ادامه یافت.

به نظر می‌رسد، در این شعار اسلامی، نباید میان مسلمانان، اختلافی باشد. اما ـ با کمال تأسف ـ بر اثر حوادث و جریاناتِ سیاسی که پس از رحلت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم روی داد و زد و بندها و تصمیم‌هایی که پشت پرده صورت گرفت، اَذان نیز مانند دیگر اصول و احکام زیربنایی اسلام، دستخوش تغییر گردید و اختلافاتی در آن ریشه دواند.

نخستین اختلاف، در تشریعِ اذان نمود یافت که در پی آن، مشهور اهل سنت بُن مایه اذان را خوابی می‌دانند که یکی از صحابه دید[٦] و بر اساسِ آن، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم دستور اذان داد.

[٦]. عبدالله بن زید بن ثعلبة بن عبد ربه انصاری یا عُمَر یا ابوبکر.