عاجزيم، شهيد شده‌اند و معلول گرديده‌اند و به اسارت درآمده‌اند و ملتى كه مشتاقانه در راه خدا از جان و جوان و مال و منال خود گذشته‌اند و داغ عزيزان خود را به جان خريده‌اند. و به سوى كشورى مى‌روند كه خانه خداوند تعالى و كعبه آمال انبياى عظام و اولياى كرام و مَحطّ [١] وحى و مَهبط [٢] جبرئيل امين و ملائكة اللَّه است. به سوى خدا مى‌روند تا هر حركت و سكونشان الهى باشد و به سوى قربانگاه اسماعيل عزيز مى‌روند كه دستور گذشتن از هر چيز را در راه او به ما داد، و به سوى مدينه محمد- صلى اللَّه عليه و آله- مى‌روند تا محمدى شوند و چگونه زيستن و چگونه مجاهدت كردن و چگونه رفتن به سوى معشوق را بياموزند. رفته‌اند به سوى قبر رسول عظيم الشأن و قبور اولياى عظيم المنزله‌اى كه لحظه‌اى به دنيا و زخارف آن توجه نكرده‌اند و بجز به خدا و اوامر او نينديشيده‌اند و به جز رضاى او قدم بر نداشته‌اند، پس آگاه باشيد كه از كجا به كجا مى‌رويد. پس تكليف شما جداً زياد است و حركات و اعمال شما علاوه بر آنكه در محضر حق تعالى و حضور اوست و در مراقبت اولياء اللَّه و ملائكة اللَّه است، در پيش چشمان هزاران زائرى است كه از كشورهاى اسلامى و از سراسر جهان به آنجا آمده‌اند و چه بسا تحت تأثير تبليغات دامنه‌دار رسانه‌هاى گروهى دشمنان اسلام و ايران قرار گرفته‌اند كه از هر صبح تا شام بسيارى از وقت خود را صرف دروغ‌پردازى درباره اسلام و ملت ايران و دست‌اندركاران خدمتگزار اين كشور مظلوم كرده و مى‌كنند و مردم بپاخاسته اين مرز و بوم را به غير از آنچه هستند معرفى مى‌كنند، كه شايد به واسطه اين تبليغات بسيارى از مردم مسلمان جهان يا باور نموده يا در ابهام به سر برند.

و نيز از ملت عزيزمان، معلولين و شهيدان زنده و بازماندگان و وابستگان به آنان كه در كاروانها كم نيستند، مراقب اعمال شما هستند و اينك شماييد و اين بار سنگين امانت الهى و تكليف اسلامى و وجدان و فطرت خود، يا ان شاء اللَّه تعالى به پاس خون شهيدان و به پاس آبروى اسلام و ملت مظلوم عزيزتان با سرافرازى منادى حق و مبلّغ عملى و قولى‌

[١] محل نزول‌

[٢] محل فرود و هبوط.