صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٣ - پيام راديو- تلويزيونى به ملت ايران در آغاز سال نو (وحدت و برادرى)
كنم كه ما واقع شديم در بين اين دو عيد كه يكى عيد ولادت حضرت امير و يكى عيد بعثت كه بزرگترين اعياد اسلامى است.
و اين دو بزرگوار همان طورى كه در عالم غيب و غيبِ غيب با هم بودند و متحد بودند، در عالَم هم كه آمدند، در اين دنيا هم كه آمدند اينها اخوت داشتند، برادرى داشتند و يك بودند.
و اين براى ما بايد عبرت باشد كه مايى كه الآن در اين عيد، در اين روز نوروز واقع شديم، بين دو عيدى واقع شديم كه صاحبان آن دو عيد در همه نشئات با هم بودند و در اين نشئه هم برادر بودند، ما بايد از اين عبرت بگيريم كه ما هم برادرى خودمان را حفظ كنيم. تمام كسانى كه در اين كشور متصدى امور هستند، بايد برادرى خودشان را حفظ كنند. و اخوتى كه بين آن دو بزرگوار بوده است ما تبعيت كنيم از آنها و اخوت داشته باشيم. همان طورى كه آنها در تمام ايام عمرشان در اين عالم در تمام اوقات با هم بودند و پشتيبان هم بودند و يكى به تبعيت آن ديگرى همه امور را محول به او كرد و همه امور را به تبعيت او به جا آورد و با او بود و برادر او بود در همه امور. كسانى هم كه در اين كشور هستند، از هر قشر و از هر طايفه خصوصاً متصديان امور، اينها تبعيت كنند از اين بزرگوار در اينكه اخوت خودشان را حفظ كنند، برادر باشند. خصوصاً در اين مقطع از زمانى كه اگر چنانچه يك خللى واقع بشود در برادرى اين آقايان، خلل به اسلام واقع مىشود. على هذا مسأله، مسأله مهمى است و ما در يك مقطع بزرگ و عظيمى واقع شديم. و چنانچه اخوت خودمان را حفظ كنيم، و همين طور ارتش و سپاه و بسيج و ساير قواى مسلحه از عشايرى و غيره، اينها هم اخوت خودشان را حفظ كنند، تبعيت كرديم از مولاهاى خودمان و به سعادت ان شاء اللَّه مىرسيم.
و چنانچه يكوقت خداى نخواسته هواهاى نفسانى در كار بيايد و انسان تبعيت از هواى خودش بكند و بخواهد در مقابل هم جبههگيرى بكند، خداى نخواسته اگر يك