يادداشت
(١)
دروازه ساعات كجاست؟+عکس
٤ ص
(٢)
ابوموسی اشعری در احادیث اهل سنت
٥ ص
(٣)
ابوموسی اشعری معزول همه خلفا!
٦ ص
(٤)
امام مهدی (عج) در قرآن، سنت و تاریخ
٧ ص
(٥)
حضرت معصومه (سلام الله علیها) زينب امام رضا (علیه السلام) بود
٨ ص
(٦)
حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها)
٩ ص
(٧)
نگاهي گذرا بر زندگينامه حضرت معصومه (سلام الله علیها)
١٠ ص
(٨)
چهل حديث از امام حسن عسكري (علیه السلام)
١١ ص
(٩)
امام عسكري (علیه السلام)
١٢ ص
(١٠)
زندگاني حضرت امام حسن عسكري(ع)
١٣ ص
(١١)
جواني پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم
١٤ ص
(١٢)
صلوات رمز محبت و وفاداري به پيامبر اكرم و خاندانش
١٥ ص
(١٣)
نگاهي به سيره امام صادق عليه السلام
١٦ ص
(١٤)
25 گنج بزرگ دنيا از زبان امام صادق علیه السلام
١٧ ص
(١٥)
پيامبر (ص) از نگاه انديشمندان غير مسلمان
١٨ ص
(١٦)
امام صادق علیه السلام از ديدگاه علماي اهل تسنن
١٩ ص
(١٧)
23 ربيع الاول سالروز ورود حضرت فاطمه معصومه(س)
٢٠ ص
(١٨)
داستان هيجان انگيز نگارش كتاب الغدير
٢١ ص
(١٩)
تكرار مباهله در عصر امام حسن عسكري(ع)
٢٢ ص
(٢٠)
خانه اي كه سكينه(س) و مادرش در آن باشند را دوست دارم
٢٣ ص
(٢١)
فداكاري بي نظير در ليلة المبيت
٢٤ ص
(٢٢)
عذاب الهي در ليلة المبيت
٢٥ ص
(٢٣)
شب اول ربيع الاول؛ ليلة المبيت علي(ع) ؛ آن كه جانش را به خدا فروخت
٢٦ ص
(٢٤)
امام رضا(عليه السلام) و دفاع عقلاني از دين
٢٧ ص
(٢٥)
كرامات امام رضا(علیه السلام) به روايت اهل سنت
٢٨ ص
(٢٦)
روضه امام رضا عليه السلام
٢٩ ص
(٢٧)
نحوه مواجهه امام رضا(ع) با جريان هاي فكري معاصر
٣٠ ص
(٢٨)
زندگاني سياسي امام رضا (ع)
٣١ ص
(٢٩)
عظمت پيامبر(ص) و مظلوميت امام حسن(ع)
٣٢ ص
(٣٠)
آخرين جمله اي كه از لبان پيامبر(ص) تراويد
٣٣ ص
(٣١)
روايت شجاعت و كياست امام حسن مجتبی علیه السلام
٣٤ ص
(٣٢)
پرتوي از زندگاني امام حسن مجتبي عليه السلام
٣٥ ص
(٣٣)
روضه ارتحال پيامبر اكرم (ص)
٣٦ ص
(٣٤)
روضه شهادت امام حسن مجتبي (ع)
٣٧ ص
(٣٥)
چرا امام حسن علیه السلام صلح كرد؟
٣٨ ص
(٣٦)
اثبات وجود تاريخي حضرت رقيه (س)/ چگونگي شهادت غم انگيز حضرت رقيه
٣٩ ص
(٣٧)
شهادت حضرت رقيه عليهاالسلام
٤٠ ص
(٣٨)
آخرين ديدار حضرت رقيه (س) با پدر
٤١ ص
(٣٩)
حضرت رقيه سلام الله عليها در كلام بزرگان و مراجع عظام تقليد
٤٢ ص
(٤٠)
ياس نيلي حسين (رقيه ي حسين عليهماالسلام)
٤٣ ص
(٤١)
ويژه نامه شهادت غم انگيز حضرت رقيه (سلام الله عليها)
٤٤ ص
(٤٢)
رويدادهاي مهم دوران حيات امام سجاد (ع)
٤٥ ص
(٤٣)
جملات ناب از امام سجاد (ع)
٤٦ ص
(٤٤)
حسين مظهر كرامت و عزت نفس
٤٧ ص
(٤٥)
ويژگي هاي بزرگ اخلاقي اباعبدالله الحسين
٤٨ ص
(٤٦)
داستاني از نشانه هاي امامت امام حسين (ع)
٤٩ ص
(٤٧)
از مدينه تا كربلا همراه با سيدالشهداء امام حسين عليه السلام
٥٠ ص
(٤٨)
زندگينامه امام حسين (علیه السلام)
٥١ ص
(٤٩)
فضيلت گريه بر امام حسين(ع)
٥٢ ص
(٥٠)
مباهله چگونه شكل گرفت؟/ شأن امام علي(ع) و اهل بيت نزد پيامبر(ص)
٥٣ ص
(٥١)
مباهله ؛ اثبات حقانيت اهل بيت پيامبر (ص)
٥٤ ص
(٥٢)
زنان راوي غدير
٥٥ ص
(٥٣)
خلاصه اي از واقعه غدير
٥٦ ص
(٥٤)
خطبه غدير با ترجمه
٥٧ ص
(٥٥)
نگاهي به غدير در احاديث و روايات غدير، ولايت عشق
٥٨ ص
(٥٦)
امام هادي؛ مشعلدار هدايت
٥٩ ص
(٥٧)
احاديثي از امام هادي عليه السلام
٦٠ ص
(٥٨)
امام هادي علیه السلام
٦١ ص
(٥٩)
مسلم بن عقيل؛ يار وفادار حسين عليه السلام
٦٢ ص
(٦٠)
عرفه ؛ روز عافيت خواهي از محبوب
٦٣ ص
(٦١)
مسلم(عليه السلام) سفير با بصيرت حسين (عليه السلام)
٦٤ ص
(٦٢)
چگونگي شهادت حضرت مسلم(ع) به روايت علامه مجلسي
٦٥ ص
(٦٣)
اعمال شب و روز عرفه
٦٦ ص
(٦٤)
تأملي در دعاي عرفه
٦٧ ص
(٦٥)
سيري در سيره امام محمد باقر عليه السلام
٦٨ ص
(٦٦)
چهل حديث نوراني از امام محمد باقر علیه السلام
٦٩ ص
(٦٧)
نكاتي چند از زندگاني امام باقر عليه السلام
٧٠ ص
(٦٨)
زندگينامه امام جواد علیه السلام
٧١ ص
(٦٩)
امام جواد(عليه السلام)؛ الگوي دانشمندان جوان
٧٢ ص
(٧٠)
چهل دُّر مرواريد از كلام جوادالائمه عليه السلام
٧٣ ص
(٧١)
امام جواد علیه السلام ؛ پاسدار حريم وحي
٧٤ ص
(٧٢)
دحو الارض ، نماد محبت و رحمت خداوند بر بندگان
٧٥ ص
(٧٣)
دلايل شهرت امام هشتم به امام رضا
٧٦ ص
(٧٤)
مقام شفاعت حضرت معصومه (عليهاالسلام)
٧٧ ص
(٧٥)
امام جعفر صادق(ع) و مبارزه با انحراف فكري غُلات
٧٨ ص
(٧٦)
امام صادق عليه السلام از منظر دانشوران اهل تسنن
٧٩ ص
(٧٧)
نقش امام صادق عليه السلام در رد جريانات تصوف
٨٠ ص
(٧٨)
امام علي (ع) از ديدگاه انديشمندان غيرمسلمان
٨١ ص
(٧٩)
راز محبوبيت علي عليه السلام
٨٢ ص
(٨٠)
ماجراي شهادت علي عليه السلام
٨٣ ص
(٨١)
امتيازات اميرالمؤمنين علي عليه السلام
٨٤ ص
(٨٢)
راز تنهايي علي عليه السلام
٨٥ ص
(٨٣)
علي(ع) از زبان پيامبر اكرم(ص) در منابع اهل سنت
٨٦ ص
(٨٤)
شب هاي قدر، شب هاي رحمت الهي
٨٧ ص
(٨٥)
دلم براي علي (ع) مي سوزد!
٨٨ ص
(٨٦)
پانزدهم ماه مبارك رمضان ، سالروز ولادت با سعادت كريم آل عبا ، امام حسن مجتبي عليه السلام
٨٩ ص
(٨٧)
اسوه اخلاق حسنه (امام حسن مجتبي علیه السلام)
٩٠ ص
(٨٨)
40 حديث ماه مبارك رمضان؛ ثواب روزه و آداب روزه دار
٩١ ص
(٨٩)
ويژگي هاي ماه رمضان
٩٢ ص
(٩٠)
گذري كوتاه بر زندگي امام سجاد عليه السلام
٩٣ ص
(٩١)
بهترين دوست از منظر امام سجاد عليه السلام
٩٤ ص
(٩٢)
نگاهي تحليلي به زندگاني امام زين العابدين (ع) - پاورپوينت
٩٥ ص
(٩٣)
ناگفته هاي درباره سرداب حرم حضرت عباس (ع)
٩٦ ص
(٩٤)
عباس اسوه ولايت پذيري، اسطوره وفاداري، الگوي رشادت
٩٧ ص
(٩٥)
حضرت عباس(ع) در نگاه امام صادق (ع) و امام مهدي (عج)
٩٨ ص
(٩٦)
ولايت عشق و حديث ولادت (امام حسين (ع))
٩٩ ص
(٩٧)
واقعيت بعثت از نگاه اهل بيت (ع)
١٠٠ ص
(٩٨)
بعثت در آيينه ي نگاه محمد (ص)
١٠١ ص
(٩٩)
چگونگي امامت امام موسي كاظم (ع)
١٠٢ ص
(١٠٠)
وصيت امام كاظم(عليه السلام)
١٠٣ ص
(١٠١)
جوّ سياسي حاكم در زمان امام كاظم عليه السلام
١٠٤ ص
(١٠٢)
امام كاظم(عليه السلام) قهرمان صبر و استقامت در بند زندان
١٠٥ ص
(١٠٣)
سوالي كه هارون از امام كاظم (ع) پرسيد!
١٠٦ ص
(١٠٤)
مزار زينب كبري كجاست؟
١٠٧ ص
(١٠٥)
حضرت زينب عليهاالسلام در مقام تسليم و رضا
١٠٨ ص
(١٠٦)
روايات نقل شده از زينب كبري (سلام الله علیها)
١٠٩ ص
(١٠٧)
بانويي كه نامش را در لوح محفوظ نوشتند
١١٠ ص
(١٠٨)
علي (ع) يا حزام ؛ كدام در كعبه به دنيا آمده است ؟!
١١١ ص
(١٠٩)
ولادت امام جواد(ع)
١١٢ ص
(١١٠)
اقدامات امام باقر عليه السلام
١١٣ ص
(١١١)
نقد شبهه راهيافت خطا در آموزه هاي نبوي با تأكيد بر روايت تلقيح خرما
١١٤ ص
(١١٢)
شهادت حضرت فاطمه (س) افسانه نيست
١١٥ ص
(١١٣)
فاطمه، بهشت پيامبر
١١٦ ص
(١١٤)
تا ابد فاطمه فاطمه است
١١٧ ص
(١١٥)
وصاياي حضرت فاطمه (س)
١١٨ ص
(١١٦)
حمله به خانه بي بي مظلومه فاطمه زهرا (س)
١١٩ ص
(١١٧)
همه چيز درباره نهم ربيع الاول
١٢٠ ص
(١١٨)
علائم ظهور امام زمان(عج)
١٢١ ص
(١١٩)
اي ضامن هر چه نياز و حاجتي
١٢٢ ص
(١٢٠)
بيماري رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم)
١٢٣ ص
(١٢١)
رقيه سلام الله عليها در منابع تاريخي
١٢٤ ص
(١٢٢)
فرزندان حضرت زينب (س) در روز عاشورا
١٢٥ ص
(١٢٣)
نحوه شهادت دوطفلان مسلم/ سرنوشت دختران مسلم بن عقيل
١٢٦ ص
(١٢٤)
غدير در دعاها و زيارات
١٢٧ ص
(١٢٥)
نامهاي پنجاه گانه «غدير»
١٢٨ ص
(١٢٦)
عيد قربان ؛ عيد رهايي از دنيا
١٢٩ ص
(١٢٧)
عيد قربان؛ روز ذبح نفس با تيغ تقوا
١٣٠ ص
(١٢٨)
سرزمين عرفات
١٣١ ص
(١٢٩)
روز شهادت امام صادق (ع) بايد اين مملكت يك پارچه جعفر بن محمد بگويد
١٣٢ ص
(١٣٠)
سالروز تخريب غمبار حرم اهل بيت در قبرستان بقيع/ وهابيت يا صهيونيسم اسلامي!؟
١٣٣ ص
(١٣١)
قبرستان بقيع قبل از تخريب توسط وهابيون
١٣٤ ص
(١٣٢)
قبرستان بقيع
١٣٥ ص
(١٣٣)
تازه ها و ناگفته هاي بقيع
١٣٦ ص
(١٣٤)
هشت پرسش آيت الله سبحاني از سلفيه
١٣٧ ص
(١٣٥)
عيد فطر؛ ماه پيروزي برطاغوت نفس
١٣٨ ص
(١٣٦)
فرازي از خطبه علي (ع) در روز عيد فطر
١٣٩ ص
(١٣٧)
دانلود چند کتاب مفيد در باره اميرمؤمنان و حضرت مهدي عليهما السلام
١٤٠ ص
(١٣٨)
وصيت نامه اميرمؤمنان(ع) و آخرين سفارشات به شيعيانش
١٤١ ص
(١٣٩)
امام حسن مجتبي علیه السلام و تبيينِ سياستِ اسلامي
١٤٢ ص
(١٤٠)
در سوگ اسوه ي صبر و مقاومت، حضرت زينب كبري(س)
١٤٣ ص
(١٤١)
فرياد زينب (س) ضرب آهنگ قيام ماست
١٤٤ ص
(١٤٢)
جريان شهادت حُجر بن عُدَي و يارانش
١٤٥ ص
(١٤٣)
ليلة الرغائب چگونه شبي است؟
١٤٦ ص
(١٤٤)
در ليلة الرغائب چه بخواهيم؟
١٤٧ ص
(١٤٥)
رجزخواني زيباي حضرت علي اكبر (علیه السلام)
١٤٨ ص
(١٤٦)
علي اكبر عليه السلام الگوي جوانان
١٤٩ ص
(١٤٧)
گزارشي از خانه فاطمه(س)
١٥٠ ص
(١٤٨)
شهرستاني و روايت شهادت حضرت زهرا (س)
١٥١ ص
(١٤٩)
40 حديث از فضايل حضرت زهراء (س) در منابع أهل تسنّن
١٥٢ ص
(١٥٠)
حجت الاسلام دانشمند اهل سنت دوستدار اهل بيت هستند
١٥٣ ص
(١٥١)
كتابهاي منسوب به امام رضا(ع)
١٥٤ ص
(١٥٢)
اگر زينب نبود
١٥٥ ص
(١٥٣)
اميرالمؤمنين (عليه السلام) و پاسخگويي به معماي يهود
١٥٦ ص
(١٥٤)
مناظره امام باقر(عليه السلام) با اسقف اعظم
١٥٧ ص
(١٥٥)
سيمينار باشكوه،نگارش فاخر! (نوشتاري در باب وهابيت)
١٥٨ ص
(١٥٦)
از عاشورا تا اربعين
١٥٩ ص
(١٥٧)
اسرار اربعين
١٦٠ ص
(١٥٨)
تحليل مبناي تاريخي اربعين حسيني
١٦١ ص
(١٥٩)
بررسي زيارت اربعين امام حسين (ع)
١٦٢ ص
(١٦٠)
در سوگ اربعين
١٦٣ ص
(١٦١)
اربعين حسيني و نخستين زائر قبر حسين(ع)
١٦٤ ص
(١٦٢)
اول صفر ؛ ورود اسراي كربلا به شام
١٦٥ ص
(١٦٣)
زهد از منظر اسلام در مناظره امام صادق عليه السلام با صوفيان
١٦٦ ص
(١٦٤)
دانش پزشكي امام صادق عليه السلام و طبيب هندي
١٦٧ ص
(١٦٥)
نماز جمعه در چهارشنبه!
١٦٨ ص
(١٦٦)
فضيلت خديجه (س) درگفتار بزرگان
١٦٩ ص
(١٦٧)
حضرت خديجه، اولين شيعه علي عليه السلام
١٧٠ ص
(١٦٨)
حضرت خديجه (س) ؛ عاليترين نمونه وفا و فداكاري
١٧١ ص
(١٦٩)
نگاهي به فضيلت و اعمال نيمه شعبان
١٧٢ ص
(١٧٠)
اصالت اعتقاد به امام مهدي (عج) نزد علماي اهل سنت
١٧٣ ص
(١٧١)
مهدي موعود(عج) و ديدگاه شيعه و سني
١٧٤ ص
(١٧٢)
بهترين هديه به امام زمان (عج)
١٧٥ ص
(١٧٣)
مشرف شدن حضرت موسي و هفتاد هزار ملك به زيارت امام حسين(ع)
١٧٦ ص
(١٧٤)
سرچشمه صبر حضرت زينب عليهاالسلام
١٧٧ ص
(١٧٥)
شاعري كه در حمايت از تشيع شكمش را دريدند
١٧٨ ص
(١٧٦)
علي(ع) و ايرانيان
١٧٩ ص
(١٧٧)
پيامبر اكرم(ص) از نگاه امام صادق(ع)
١٨٠ ص
(١٧٨)
رهنمودهاي تربيتي از امام عسكري عليه السلام
١٨١ ص
(١٧٩)
طوفاني كه بعد از پيامبر (ص) برخاست
١٨٢ ص
(١٨٠)
دليل بزرگداشت اربعين حسيني چيست؟
١٨٣ ص
(١٨١)
دعاي استغفار امير المؤمنين (ع) جهت فزوني روزي و اولاد
١٨٤ ص
(١٨٢)
گريه جنيان بر امام حسين عليه السلام
١٨٥ ص
(١٨٣)
جنبش هاي اعتراضي شيعه؛ ريشه ها و پيامدها
١٨٦ ص
(١٨٤)
«مختارنامه» و «غديرخم»
١٨٧ ص
(١٨٥)
شنيدني ترين روايت عاشقي (به بهانه سالروز ازدواج علي با فاطمه (عليهما السلام))
١٨٨ ص
(١٨٦)
حديث سلسلة الذهب
١٨٩ ص
(١٨٧)
اعتراف معاويه به برتري علي اكبر
١٩٠ ص
(١٨٨)
توصيف سيماي اباالفضل(عليهالسلام)
١٩١ ص
(١٨٩)
اولين هجوم وهابيون به كربلا و اهالي آن چگونه بوده است؟
١٩٢ ص
(١٩٠)
موقوفات حضرت فاطمه (سلام الله عليها)
١٩٣ ص
(١٩١)
به مناسبت سالروز وفات حضرت ام البنين(سلام الله عليها)
١٩٤ ص
(١٩٢)
مصيبت ام البنين(س) مادر حضرت عباس(س)
١٩٥ ص
(١٩٣)
گفت و گو با حجت الاسلام والمسلمين سيد جعفر طباطبايي (اولين روحاني كاروان )
١٩٦ ص
(١٩٤)
تكفيري ها چه كساني هستند ؟
١٩٧ ص
(١٩٥)
روند ترويج بهائيت در عصر پهلوي
١٩٨ ص
(١٩٦)
24 ذيحجه؛ سالروز نزول آيه ولايت
١٩٩ ص
(١٩٧)
چرا شيعه را "جعفري" مي خوانند؟
٢٠٠ ص
(١٩٨)
آيا تا به حال نام يوم الهدم را شنيده ايد ؟
٢٠١ ص
(١٩٩)
سالروز رحلت شيخ بطحاء، عمو و حامي پيامبر اكرم و پدر اميرالمومنين (ع)
٢٠٢ ص
(٢٠٠)
ايمان ابوطالب
٢٠٣ ص
(٢٠١)
جملاتي قصار از آيت الله بهجت (ره) در دفاع از عقائد حقه شيعه
٢٠٤ ص
(٢٠٢)
بزرگ شيعه را كشتند، به دار زدند، سنگسار كردند و سوزاندند !
٢٠٥ ص
(٢٠٣)
سومين مولود خانه وحي
٢٠٦ ص
(٢٠٤)
در حاشيه پاسخ آقاي مجتهد شبستري به آية الله سبحاني
٢٠٧ ص
(٢٠٥)
تاريخ شيعيان پاراچنار
٢٠٨ ص
(٢٠٦)
رنج نامه يكي از شيعيان عربستان سعودي
٢٠٩ ص
(٢٠٧)
نقدي بر سخنان آقاي مجتهد شبستري در دانشگاه صنعتي اصفهان
٢١٠ ص
(٢٠٨)
شيعه به روايت فوكوياما
٢١١ ص
(٢٠٩)
آغاز امامت او
٢١٢ ص
(٢١٠)
حديث دوات و قلم
٢١٣ ص
(٢١١)
چه كسي تفرقه مي اندازد؛ وهابيه يا شيعه؟
٢١٤ ص
(٢١٢)
ابن تيميّه كه بود و چه كرد؟
٢١٥ ص
(٢١٣)
قرآن وهابيت!
٢١٦ ص
(٢١٤)
فلسفه قيام مختار
٢١٧ ص
(٢١٥)
چالشهاي تشيع و وهابيت در عربستان
٢١٨ ص
(٢١٦)
لعن در زيارت عاشورا چرا؟
٢١٩ ص
(٢١٧)
واقعه كربلا و روز عاشورا از ديدگاه انديشمندان بزرگ جهان
٢٢٠ ص
(٢١٨)
سيماي كربلا در آينه آمار
٢٢١ ص
(٢١٩)
استفتايي از مراجع پيرامون زيارت عاشورا
٢٢٢ ص
(٢٢٠)
تحريفات معنوي حادثه كربلا
٢٢٣ ص
(٢٢١)
اعمال ماه محرم
٢٢٤ ص
(٢٢٢)
آثار و بركات عزاداري و گريه بر سيدالشهداء (ع)
٢٢٥ ص
(٢٢٣)
حضور انبياء (عليهم السلام) در زمين كربلا
٢٢٦ ص
(٢٢٤)
اتمام و اكمال دين يعني چه؟
٢٢٧ ص
(٢٢٥)
رسول خدا (ص) ، فاطمه زهرا (س) را به ابوبكر و عمر نداد
٢٢٨ ص
(٢٢٦)
غريب بغداد
٢٢٩ ص
(٢٢٧)
گفتگو با مردي كه يك ميليون نفر را به تشيع مشرف كرد
٢٣٠ ص
(٢٢٨)
يهوديان و گسترش بابي گري و بهايي گري
٢٣١ ص
(٢٢٩)
چكيده زندگاني و حالات امام هشتم عليه السلام
٢٣٢ ص
(٢٣٠)
پيامبر در معراج چه ديد؟
٢٣٣ ص
(٢٣١)
خداحافظ ، ماه نفس هاي مسيحايي
٢٣٤ ص
(٢٣٢)
عدالت صحابه!!!
٢٣٥ ص
(٢٣٣)
سند حديث شريف كساء
٢٣٦ ص
(٢٣٤)
آداب روزه داري
٢٣٧ ص
(٢٣٥)
توسل در منابع اهل سنت
٢٣٨ ص
(٢٣٦)
حقيقت مهدويت از نگاه شيعه
٢٣٩ ص
(٢٣٧)
خطبه حضرت ابالفضل العبّاس در شهر مكّه مكرّمه در سال60 هجري
٢٤٠ ص
(٢٣٨)
ميوه بهشتي
٢٤١ ص
(٢٣٩)
شمس با لبخند از مشرق دميد - شعر
٢٤٢ ص
(٢٤٠)
طلوع مهر
٢٤٣ ص
(٢٤١)
احمد، موعود انجيل
٢٤٤ ص
(٢٤٢)
اعتراف قيصر روم به نبوت پيامبر(ص)
٢٤٥ ص
(٢٤٣)
روز شمار زندگاني معاويه ابن ابوسفيان
٢٤٦ ص
(٢٤٤)
حاضرجوابي سيّد شرف الدين !
٢٤٧ ص
(٢٤٥)
وصف دنيا در نهج البلاغه
٢٤٨ ص
(٢٤٦)
امشب چه شبي است
٢٤٩ ص
(٢٤٧)
كساني كه بايد از حكومت طرد گردند
٢٥٠ ص
(٢٤٨)
يك مناظره خواندني درباره فضائل خلفاء !!
٢٥١ ص
(٢٤٩)
ميلاد نور
٢٥٢ ص
(٢٥٠)
شاخه ي طوبي
٢٥٣ ص
(٢٥١)
چگونه مهمترين نويسنده وهابي ضد شيعه ملحد شد؟
٢٥٤ ص
(٢٥٢)
بانويي از بهشت
٢٥٥ ص
(٢٥٣)
آيا خانه هاي مدينه درب داشتند؟
٢٥٦ ص
(٢٥٤)
دنياي اسلام بدون وهابي ها
٢٥٧ ص
(٢٥٥)
تضعيف شعائر فاطميه ، خيانت به مذهب و خيانت به امير المؤمنين عليه السلام است
٢٥٨ ص
(٢٥٦)
يورش به خانه وحي!
٢٥٩ ص
(٢٥٧)
صفحة آل سعود الوهابيين وآراء علماء السنة في الوهابية
٢٦٠ ص
(٢٥٨)
مناظره دكتر و پير
٢٦١ ص
(٢٥٩)
ناصر العمر ، بار ديگر شيعيان را متهم كرد!
٢٦٢ ص
(٢٦٠)
توحيد عبادي و شبهات وهابيت
٢٦٣ ص
(٢٦١)
عيدنوروز ازديدگاه امام جعفر صادق (ع)
٢٦٤ ص
(٢٦٢)
بيان حقيقت منافاتي با اتحاد فرق اسلامي ندارد
٢٦٥ ص
(٢٦٣)
سرشناس ترين چهره هاي شبكه القاعده
٢٦٦ ص
(٢٦٤)
وهابي ها در ايران چه مي كنند ؟؟!!!
٢٦٧ ص
(٢٦٥)
چشماني كه هنوز نگران امت است
٢٦٨ ص
(٢٦٦)
ژنده پوشي كه مورد علاقه پيامبر (ص) بود
٢٦٩ ص
(٢٦٧)
جماعتي كه امام نفرينشان كرد
٢٧٠ ص
(٢٦٨)
مسلمان نماهاي حزب شيطان
٢٧١ ص
(٢٦٩)
محل دفن سر امام حسين(ع)
٢٧٢ ص
(٢٧٠)
دلت را چند مي فروشي؟!
٢٧٣ ص
(٢٧١)
تبرك جستن و شفاعت به نبي مكرم اسلام (ص)
٢٧٤ ص
(٢٧٢)
8 شوال سالروز تخريب بقيع / يوم الهدم
٢٧٥ ص
(٢٧٣)
حضرت معصومه سلام الله عليها چشم و چراغ مردم قم
٢٧٦ ص
(٢٧٤)
حسين(ع) در انديشه مسيحيت
٢٧٧ ص
(٢٧٥)
حضرت خديجه(عليها السلام) مادر امّت
٢٧٨ ص
(٢٧٦)
گزارشهای ناشنيدهای از تاريخ جابهجايی سر مبارک امام حسين(ع)
٢٧٩ ص
(٢٧٧)
چرا از داغ فاطمه (س) می سوزیم؟ (ویدئو)
٢٨٠ ص
(٢٧٨)
چرا هجوم به خانه؟ چرا شهادت؟ و چرا مرقد فاطمه (س) بی نشان ماند؟
٢٨١ ص
(٢٧٩)
آیا لیله الرغائب «شب آرزوهاست»؟/ وعدههای شیرین پیامبر(ص) در یک شب روحانی
٢٨٢ ص
(٢٨٠)
تاریخچه خواندنی حرم کاظمین از قبرستان قریش تا به امروز
٢٨٣ ص
(٢٨١)
پاسخ به ده سؤال کمرشکن از شیعه!!!
٢٨٤ ص
(٢٨٢)
حسین بن روح نوبختی مردی که پنج سال در خدمت امام زمان (عج) بود
٢٨٥ ص
(٢٨٣)
حضرت خديجه کبری(سلام الله علیها)؛ مادر امّت و الگوی حیا و مجاهدت
٢٨٦ ص
(٢٨٤)
فضیلت شب و روز دحوالارض و اعمال آن
٢٨٧ ص
(٢٨٥)
روز اول محرم بر امام حسین(ع) ویارانش چه گذشت؟
٢٨٨ ص
(٢٨٦)
زندگینامه حضرت قاسم (ع)
٢٨٩ ص
(٢٨٧)
روایتی سوزناک از امام رضا (ع) در مصیبت جدش امام حسین (ع)
٢٩٠ ص
(٢٨٨)
نقش خلافت بنی امیه در ازدواج حضرت سکینه(س)
٢٩١ ص
(٢٨٩)
شهادت یا رحلت حضرت رسول صلی الله علیه و آله!؟
٢٩٢ ص
(٢٩٠)
محسن بن علی(علیهماالسلام)
٢٩٣ ص
(٢٩١)
امام حسن و لقب عسکری
٢٩٤ ص
(٢٩٢)
نباید به بهانه آسیب شناسی اصل عزاداری را نشانه گرفت
٢٩٥ ص
(٢٩٣)
سيّد محمد را بهتر بشناسيم
٢٩٦ ص
(٢٩٤)
زندگینامه حضرت حمزه سید الشهداء(علیه السلام)
٢٩٧ ص
(٢٩٥)
زندگانی و شخصیت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام
٢٩٨ ص
(٢٩٦)
مزار حضرت محسن كجاست؟ + تصاوير
٢٩٩ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص

يادداشت - يادداشت - الصفحة ٢٣٧ - آداب روزه داري

آداب روزه داري

کد مطلب: ٦٠٧٦ تاریخ انتشار: ١٢ شهریور ١٣٨٧ تعداد بازدید: ٣٣٢٥ يادداشت » عمومي آداب روزه داري

پرهيز از حرام‌هاي خدا


- قال الإمام عليّ عليه‌السلام: قُلتُ: يا رَسولَ الله‌، ما أفضَلُ الأَعمالِ في هذَا الشَّهرِ؟
فَقالَ: «يا أبَاالحَسَنِ، أفضَلُ الأَعمالِ في هذَا الشَّهرِ الوَرَعُ عَن مَحارِمِ الله‌ِ» ؛ امام علي عليه‌السلام: گفتم: اي پيامبر خدا! برترينِ كارها در اين ماه چيست؟ فرمود: «اي ابوالحسن! برترينِ كارها در اين ماه، پرهيز از حرام‌هاي خداست.»(١)
- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: أربَعَةٌ تُفسِدُ الصَّومَ و أعمالَ الخَيرِ: الغيبَةُ، وَالكَذِبُ، وَالنَّميمَةُ، وَالنَّظَرُ إلَي الأَجنَبِيِّ (٢)؛ چهار چيز، روزه و كارهاي نيك را خراب مي‌كند: غيبت، دروغ، سخن‌چيني، و نگاه به بيگانه (نامحرم).

- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: مَن صامَ شَهرَ رَمَضانَ إيمانا وَاحتِسابا، و كَفَّ سَمعَهُ و بَصَرَهُ و لِسانَهُ عَنِ النّاسِ، قَبِلَ الله‌ُ صَومَهُ و غَفَرَ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ و ما تَأَخَّرَ، و أعطاهُ ثَوابَ الصّابِرينَ (٣) ؛ هر كس ماه رمضان را از روي ايمان و به خاطر پاداش الهي روزه بدارد و گوش و چشم و زبانش را از مردم باز دارد، خداوند روزه‌اش را مي‌پذيرد و گناهان گذشته و آينده‌اش را مي‌آمرزد و به او پاداش صابران را مي‌دهد.

- قال الإمام عليّ عليه‌السلام: الصِّيامُ اجتِنابُ المَحارِمِ؛ كَما يَمتَنِعُ الرَّجُلُ مِنَ الطَّعامِ وَالشَّرابِ (٤) ؛ روزه‌داري، پرهيز از حرام‌هاست، همانگونه كه انسان از غذا و نوشيدني خودداري مي‌كند.
حضرت فاطمه عليهاالسلام فرمود: روزه‌دار، اگر زبان و گوش و چشم و اعضايش را نگه ندارد، با روزه‌اش مي‌خواهد چه كند؟
- قال الإمام الباقر عليه‌السلام: قالَ رَسولُ الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله لِجابِرِ بنِ عَبدِالله‌: «يا جابِرُ، هذا شَهرُ رَمَضانَ؛ مَن صامَ نَهارَهُ و قامَ وِردا مِن لَيلِهِ و عَفَّ بَطنَهُ و فَرجَهُ و كَفَّ لِسانَهُ، خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ كَخُروجِهِ مِنَ الشَّهرِ.» فَقالَ جابِرٌ: يا رَسولَ الله‌، ما أحسَنَ هذَا الحَديثَ! فَقالَ رَسولُ الله‌ِ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: «يا جابِرُ، و ما أشَدَّ هذِهِ الشُّروطَ !»(٥) ؛ امام باقر عليه‌السلام فرمود: پيامبر خدا به جابر بن عبدالله‌ فرمود: «اي جابر! اين، ماه رمضان است. هر كس روزش را روزه بدارد و بخشي از شبش را به عبادت برخيزد و شكم و شهوتش را پاك نگه دارد و زبانش را حفظ كند، از گناهانش بيرون مي‌شود، آنگونه كه از اين ماه بيرون مي‌شود.»
جابر گفت: اي پيامبر خدا! اين سخن، چه نيكوست!
پيامبر خدا فرمود: «اي جابر! و اين شرط‌ ها چه سخت است!»
رسول الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: مَن تَأَمَّلَ خَلفَ امرَأَةٍ حَتّي يَتَبَيَّنَ لَهُ حَجمُ عِظامِها مِن وَراءِ ثِيابِها و هُوَ صائِمٌ، فَقَد أفطَرَ(٦) ؛ پيامبر خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: هر روزه‌داري كه در پشت سرِ زني با دقّت بنگرد، تا حدّي كه حجم استخوان‌بندي زن از پشت لباسش براي او آشكار شود، روزه‌اش را افطار كرده است. (منظور اين است كه ارزش روزه‌اش از بين رفته است وگرنه از جهت فقهي روزه‌اش صحيح مي باشد)

- قال الإمام عليّ عليه‌السلام ـ في حَديثِ المِعراجِ ـ قالَ الله‌ُ تَعالي: «... يا أحمَدُ، لَيسَ شَيءٌ مِنَ العِبادَةِ أحَبَّ إلَيَّ مِنَ الصَّمتِ وَالصَّومِ؛ فَمَن صامَ و لَم يَحفَظ لِسانَهُ كانَ كَمَن قامَ و لَم يَقرَأ في صَلاتِهِ، فَاُعطيهِ أجرَ القِيامِ و لَم اُعطِهِ أجرَ العابِدينَ» (٧) ؛ امام علي عليه‌السلام روايت كرد كه در حديث معراج خداي متعال فرمود: «... اي احمد! هيچ عبادتي نزد من، محبوب‌تر از سكوت و روزه نيست. پس، هر كس روزه بدارد، ولي زبانش را نگه ندارد، همچون كسي است كه به عبادت ايستاده، اما در نمازش قرائت ندارد. پس به او پاداش ايستادن به نماز را مي‌دهم؛ اما پاداش عبادتگران را به او نمي‌دهم.»

- قالت فاطمة عليهاالسلام: ما يَصنَعُ الصّائِمُ بِصِيامِهِ إذا لَم يَصُن لِسانَهُ و سَمعَهُ و بَصَرَهُ و جَوارِحَهُ؟!(٨) ؛ روزه‌دار، اگر زبان و گوش و چشم و اعضايش را نگه ندارد، با روزه‌اش مي‌خواهد چه كند؟

- قال الإمام الصادق عليه‌السلام: لا صِيامَ لِمَن عَصَي الإِمامَ، ولا صِيامَ لِعَبدٍ آبِقٍ حَتّي يَرجِعَ، ولا صِيامَ لاِمرَأَةٍ ناشِزَةٍ حَتّي تَتوبَ، ولا صِيامَ لِوَلَدٍ عاقٍّ حَتّي يَبَرَّ(٩) ؛ براي كسي كه امام را نافرماني مي‌كند، روزه‌داري نيست؛ و براي بنده فراري، تا وقتي كه برگردد، روزه‌داري نيست؛ و براي زن نافرمان [نسبت به شوهرش]، تا وقتي كه توبه كند، روزه‌داري نيست؛ و براي فرزند نافرمان [نسبت به پدر و مادرش] روزه‌داري نيست تا آن كه [نسبت به آنان] نيكي كند. (يعني روزه اين افراد، پذيرفته درگاه خدا نيست.)

پي‌نوشت‌ها:
١- فضائل الأشهر الثلاثة: ٧٨/٦١، الأمالي للصدوق: ١٥٥/١٤٩، عيون أخبار الرضا عليه‌السلام: ١/٢٩٧/٥٣، الإقبال: ١/٢٧، بحار الأنوار: ٩٦/٣٥٨/٢٥ .
٢- المواعظ العدديّة:٢١٠.
٣- المقنعة: ٣٠٥ .
٤- الغارات: ٢/٥٠٣، بحار الأنوار: ٩٦/٢٩٤/٢١ .
٥- الكافي: ٤/٨٧/٢، تهذيب الأحكام: ٤/١٩٥/٥٦٠، المقنعة:٣١٠، ثواب الأعمال: ٨٨/١، من لا يحضره الفقيه: ٢/٩٨/١٨٣٦.
٦- معاني الأخبار:٤١٠/٩٥، بحار الأنوار: ٩٦/٢٩٠/٧ .
٧- إرشاد القلوب: ٢٠٥، بحارالأنوار: ٧٧/٢٩/٦.
٨- دعائم الإسلام:١/٢٦٨، بحارالأنوار: ٩٦/٢٩٥/٢٥.
٩- همان .



پرهيز از غيبت كردن


- قال رسول الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: الصّائِمُ في عِبادَةٍ و إن كانَ نائِماً عَلي فِراشِهِ؛ ما لَم يَغتَب مُسلِماً (١) ؛ روزه‌دار، تا وقتي كه از مسلماني غيبت نكند، در حال عبادت است، هر چند در بسترش خفته باشد.

- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: إذَا اغتابَ الصّائِمُ أفطَرَ (٢) ؛ هر گاه روزه‌دار، غيبت كند، روزه‌اش را افطار كرده است. (از ارزش روزه‌اش كم كرده است وگرنه از جهت فقهي خللي در روزه‌اش وارد نمي‌شود.)

- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: مَنِ اغتابَ امرَأً مُسلِماً بَطَلَ صَومُهُ، و نُقِضَ وُضوؤُهُ(٣) ؛ هر كس از فرد مسلماني غيبت كند، روزه‌اش مي‌شكند و وضويش باطل مي‌شود. (مقصود آن است كه غيبت موجب عدم قبولي روزه و ضربه به طهارت باطني مي‌گردد.)

- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله ـ لِعَلِيٍّ عليه‌السلام ـ يا عَلِيُّ، اِحذَرِ الغيبَةَ وَالنَّميمَةَ؛ فَإِنَّ الغيبَةَ تُفطِرُ ، وَالنَّميمَةَ تُوجِبُ عَذابَ القَبرِ (٤) ؛ پيامبر خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله خطاب به علي عليه‌السلام فرمود: اي علي! از غيبت و سخن‌چيني بپرهيز؛ چرا كه غيبت، روزه را مي‌شكند و سخن‌چيني، عذاب قبر مي‌آورد.

- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: ما صامَ مَن ظَلَّ يَأكُلُ لُحومَ النّاسِ (٥) ؛ كسي كه پيوسته گوشت‌هاي مردم را مي‌خورد (درباره مردم غيبت مي‌كند)، روزه‌دار نيست.

- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: مَنِ اغتابَ مُسلِماً في شَهرِ رَمَضانَ، لَم يُؤجَر عَلي صِيامِهِ (٦) ؛ هر كس در ماه رمضان درباره مسلماني غيبت كند، بر روزه‌داري‌اش پاداشي نخواهد يافت.

- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: مَنِ اغتابَ مُسلِماً أو مُسلِمَةً لَم يَقبَلِ الله‌ُ تَعالي صَلاتَهُ ولا صِيامَهُ أربَعينَ يَوماً و لَيلَةً، إلاّ أن يَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ (٧) ؛ هر كس درباره مرد و زن مسلماني غيبت كند، خداوند تا چهل شبانه‌روز، نماز و روزه‌اش را نمي‌پذيرد، مگر آن كه آن شخص از وي درگذرد.

پي‌نوشت‌ها:
١- فضائل الأشهر الثلاثة: ١٢٢/١٢٤، الكافي: ٤/٦٤/٩، تهذيب الأحكام: ٤/١٩٠/٥٣٨، من لا يحضره الفقيه: ٢/٧٤/١٧٧٢، ثواب الأعمال: ٧٥/١، الأمالي للصدوق: ٦٤٥/٨٧٣؛ الفردوس: ٢/٤١١/٣٨٢٥.
٢- عوالي اللآلي: ١/٢٦٣/٥٣؛ نصب الراية: ٢/٤٨٢ .
٣- من ‌لا يحضره الفقيه: ٤/١٥/٤٩٦٨، الأمالي للصدوق: ٥١٥/٧٠٧، ثواب الأعمال: ٣٣٥/١، بحار الأنوار: ٧٥/٢٤٧/١٠ .
٤- تحف العقول: ١٤، بحار الأنوار: ٧٧/٦٧/٦ .
٥- المصنّف لابن أبي شيبة: ٢/٤٢٣/١٣، الفردوس: ٤/٧٧/٦٢٣٨، تفسير القرطبي: ١٦/٣٣٦؛ مستدرك الوسائل: ٧/٣٧٠ / ٨٤٤٣ .
٧- جامع الأخبار: ٤١٢/١١٤١، بحار الأنوار: ٧٥/٢٥٨/٥٣ .
٦- جامع الأخبار: ٤١٢/١١٤٢، بحار الأنوار: ٧٥/٢٥٨/٥٣ .



پرهيز از دشنام، دروغ و ريا


- قال الإمام الصادق عليه‌السلام: إنَّ أبي عليه‌السلام قالَ: «سَمِعَ رَسولُ الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله امرَأَةً تُسابُّ جارِيَةً لَها و هِيَ صائِمَةٌ، فَدَعا رَسولُ الله‌ِ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله بِطَعامٍ فَقالَ لَها: كُلي! فَقالَت: أنَا صائِمَةٌ يا رَسولَ الله‌ِ!
فَقالَ: كَيفَ تَكونينَ صائِمَةً و قَد سَبَبتِ جارِيَتَكِ؟! إنَّ الصَّومَ لَيسَ مِنَ الطَّعامِ وَالشَّرابِ، و إنَّما جَعَلَ الله‌ُ ذلِكَ حِجاباً عَن سِواهُما مِنَ الفَواحِشِ مِنَ الفِعلِ وَالقَولِ يُفطِرُ الصّائِمَ. ما أقَلَّ الصُّوّامَ و أكثَرَ الجُوّاعَ!»(١)؛ امام صادق عليه‌السلام از پدرشان روايت فرمود: «پيامبر خدا شنيد كه زني روزه‌دار، كنيز خود را دشنام مي‌دهد. پس، غذايي طلب كرد و به او گفت: «بخور.»
زن گفت: من روزه‌ام، اي پيامبر خدا!
فرمود: «چگونه روزه‌اي، كه كنيزت را دشنام دادي؟! روزه، تنها نخوردن غذا و نوشيدني نيست و همانا خداوند، روزه را حجابي در برابر كار و سخن زشت قرار داده، كه روزه‌دار با آن، روزه را افطار مي‌كند. روزه‌داران، چه اندك‌اند و گرسنگان چه بسيار!»

- قال رسول الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: الصِّيامُ جُنَّةٌ، إذا كانَ أحَدُكُم صائِما فَلا يَرفَث ولا يَجهَل، فَإِنِ امرُؤٌ قاتَلَهُ أو شاتَمَهُ، فَليَقُل: إنّي صائِمٌ، إنّي صائِمٌ(٢) ؛‌ روزه، سپر است. هر گاه يكي از شما روزه بود، پس دشنام ندهد و نابخردي نكند و نيز اگر كسي با او به جنگ برخاست و يا دشنامش داد، بگويد: «من روزه‌ام، من روزه‌ام.»

- قال رسول الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: ما مِن عَبدٍ يُصبِحُ صائِما فَيُشتَمُ فَيَقولُ: إنّي صائِمٌ سَلامٌ عَلَيكَ، إلاّ قالَ الرَّبُّ ـ تَبارَكَ و تَعالي ـ لِمَلائِكَتِهِ: «اِستَجارَ عَبدي بِالصَّومِ مِن عَبدي، أجيروهُ مِن ناري، وأدخِلوهُ جَنَّتي»(٣) ؛‌ هيچ بنده‌اي نيست كه روزه باشد و دشنامش دهند و او بگويد: «سلام بر تو! من روزه‌دارم»، مگر آن كه پروردگار متعال به فرشتگانش گويد: «بنده‌ام از بنده ديگرم به روزه پناه جست. پس، او را از آتش من پناه دهيد و او را وارد بهشت من كنيد.»

- قال رسول الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: لا تُسابَّ و أنتَ صائِمٌ، فَإِن سَبَّكَ أحَدٌ فَقُل: إنّي صائِمٌ، و إن كُنتَ قائِما فَاجلِس(٤) ؛ وقتي روزه‌ هستي، دشنام مده، و اگر كسي دشنامت داد، بگو: «من روزه‌ام» و اگر ايستاده بودي، بنشين [تا خشمت فرو نشيند].

- قال رسول الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: مَن لَم يَدَع قَولَ الزّورِ وَالعَمَلَ بِهِ وَالجَهلَ، فَلَيسَ لله‌ِِ حاجَةٌ أن يَدَعَ طَعامَهُ و شَرابَهُ (٥) ؛ هر كس سخن دروغ و حرام، عمل به آن و نابخردي را رها نكند، خداوند نيازي ندارد كه او از خوردني و نوشيدني‌اش دست بكشد.

- قال رسول الله صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: مَن صامَ يَوما مِن رَمَضانَ فَسَلِمَ مِن ثَلاثَةٍ ، ضَمِنتُ لَهُ الجَنَّةَ عَلي ما فيهِ سِوَي الثَّلاثِ: لِسانِهِ و بَطنِهِ و فَرجِهِ (٦) ؛ هر كس يك روز از (ماه) رمضان را روزه بدارد و از سه چيز سالم باشد، بهشت را با هر چه در آن باشد براي او تضمين مي‌كنم. زبان، شكم و شهوتش.

- قال الإمام الباقر عليه‌السلام: إنَّ الكَذبَةَ لَيُفطِرُ الصِّيامَ، وَالنَّظرَةَ بَعدَ النَّظرَةِ، وَالظُّلمَ كُلَّهُ؛ قَليلَهُ و كَثيرَهُ (٧) ؛ دروغ، روزه را باطل مي‌كند؛ همچنين نگاهِ پس از نگاه؛ و همه (گونه‌هاي) ستم: چه كم باشد چه بسيار .

- قال رسول الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: مَن صامَ يُرائي فَقَد أشرَكَ (٨) ؛ هر كس رياكارانه روزه بگيرد، شرك ورزيده است.

پي‌نوشت‌ها:
١- النوادر للأشعري: ٢٢/١٠، الكافي: ٤/٨٧/٣، تهذيب الأحكام: ٤/١٩٤/٥٥٣، من لا يحضره الفقيه: ٢/١٠٩/١٨٦١، الإقبال:١/١٩٥، بحارالأنوار: ٩٦/٢٩٣/١٦.
٢- سنن أبي داود: ٢/٣٠٧/٢٣٦٣، صحيح البخاري: ٢/٦٧٠/١٧٩٥، صحيح مسلم: ٢/٨٠٧/١٦٣، الموطّأ: ١/٣١٠/٥٧، مسند ابن حنبل: ٣/٦٨/٧٤٩٥ ، السنن الكبري: ٤/٤٤٨/٨٣٠٩، كنز العمّال: ٨/٤٤٧/٢٣٥٨٩ .
٣- ثواب الأعمال: ٧٦/١، الأمالي للصدوق: ٦٨٢/٩٣٣، المحاسن: ١/١٥٠/٢١٦، النوادر للراوندي: ١٣٥/١٧٧، بحارالأنوار: ٩٦/٢٨٨/١ .
٤- السنن الكبري للنسائي: ٢/٢٤١/٣٢٥٩، مسند ابن حنبل: ٣/٤١٨/٩٥٣٧، صحيح ابن حبّان: ٨/٢٥٩/٣٤٨٣، صحيح ابن خزيمه: ٣/٢٤١/١٩٩٤، كنز العمّال: ٨/٥٠٨/٢٣٨٦٨ .
٥- صحيح البخاري: ٥/٢٢٥١/٥٧١٠، سنن أبي داود: ٢/٣٠٧/٢٣٦٢، سنن الترمذي: ٣/٨٧/٧٠٧، سنن ابن ماجه: ١/٥٣٩/١٦٨٩، السنن الكبري: ٤/٤٤٩/٨٣١١ .
٦- كنز العمّال: ٨/٤٨١/٢٣٧٢٨، الدرّ المنثور: ١/ ٤٥٤ .
٧- الإقبال: ١/١٩٥، بحار الأنوار: ٩٧/٣٥٢ .
٨- مسند ابن حنبل: ٦/٨٢/١٧١٤٠، المستدرك علي الصحيحين: ٤/٣٦٥/٧٩٣٨، المعجم الكبير: ٧/٢٨١/٧١٣٩، تفسير القمّي: ٢/٤٧ .



پرهيز از هر چه خدا دوست نمي‌دارد


- قال رسول الله‌ صلي‌الله‌عليه‌و‌آله: إنَّ الصِّيامَ لَيسَ مِنَ الأَكلِ وَالشُّربِ فَقَط ؛ إنَّمَا الصِّيامُ مِنَ اللَّغوِ وَالرَّفَثِ، فَإِن سابَّكَ أحَدٌ أو جَهِلَ عَلَيكَ فَقُل: إنّي صائِمٌ (١) ؛ روزه، تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نيست. همانا روزه، پرهيز از بيهوده‌گويي و دشنام دادن است. پس اگر كسي دشنامت داد، يا با تو نابخردي كرد، بگو: من روزه‌ام.

- قال الإمام عليّ عليه‌السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ ـ لَيسَ الصَّومُ الإِمساكَ عَنِ المَأكَلِ وَالمَشرَبِ ؛ الصَّومُ الإِمساكُ عَن كُلِّ ما يَكرَهُهُ الله‌ُ سُبحانَهُ (٢) ؛ روزه، تنها نخوردن و نياشاميدن نيست. روزه، پرهيز از هر چيزي است كه خداوند، آن را خوش نمي‌دارد.

- قال الإمام زين العابدين عليه‌السلام: حَقُّ الصَّومِ أن تَعلَمَ أنَّهُ حِجابٌ ضَرَبَهُ الله‌ُ عز و جل عَلي لِسانِكَ و سَمعِكَ و بَصَرِكَ و بَطنِكَ و فَرجِكَ؛ لِيَستُرَكَ بِهِ مِنَ النّارِ، فَإِن تَرَكتَ الصَّومَ خَرَقتَ سِترَ اللّه‌ِ عَلَيكَ (٣) ؛ حقّ روزه، آن است كه بداني آن، حجابي است كه خداوند بر زبان و گوش و چشم و شهوتت زده تا تو را از آتش، نگه دارد. پس اگر روزه را ترك كني، پوشش الهي را بر خويش، دريده‌اي.

- قال الإمام زين العابدين عليه‌السلام ـ مِن دُعائِهِ عِندَ دُخولِ شَهرِ رَمَضانَ ـ اللّهُمَّ ... و أعِنّا عَلي صِيامِهِ بِكَفِّ الجَوارِحِ عَن مَعاصيكَ وَاستِعمالِها فيهِ بِما يُرضيكَ؛ حَتّي لا نُصغِيَ بِأَسماعِنا إلي لَغوٍ، ولا نُسرِعَ بِأَبصارِنا إلي لَهوٍ، ... (٤) ؛ خداوندا !... ما را بر روزه‌داريِ اين ماه ياري كن، با نگه داشتن اعضا از نافرماني‌ات و به كارگيري آنها در آنچه خشنودت مي‌سازد، تا آن كه با گوش‌هايمان به بيهوده گوش نسپاريم و با چشم‌هايمان به بازيچه نشتابيم و دستان خويش را به آنچه ممنوع است، نگشاييم و با گام‌هايمان، به سوي آنچه حرام است، راه نپوييم، و تا آن كه شكممان جز از آنچه حلال كرده‌اي، پُر نشود و زبان‌هايمان جز به آنچه فرموده‌اي، گويا نشود و خود را جز در آنچه ما را به پاداش تو نزديك مي‌سازد، به زحمت نيفكنيم و جز به آنچه از كيفرت باز مي‌دارد، نپردازيم.
پس چون روزه گرفتيد، زبان‌هايتان را از دروغ نگه داريد، چشم‌هايتان را فرو بنديد، نزاع نكنيد، حسد نورزيد، غيبت نكنيد، ستيزه‌جويي نكنيد، دروغ نگوييد، آميزش نكنيد، با هم مخالفت نكنيد، به هم خشم نگيريد، يكديگر را ناسزا نگوييد و دشنام ندهيد، در عبادت، سستي نكنيد، جدال نكنيد، به تفرقه نگراييد، ستم نكنيد، با هم با سفاهت (با دل‌تنگي) رفتار نكنيد، همديگر را نيازاريد، از ياد خداوند و نماز، غافل نشويد، پيوسته سكوت و بردباري و شكيبايي و راستگويي پيشه كنيد، از اهل شَر دوري نماييد، و از سخن ناروا ، دروغ، افترا، دشمني، بدگماني، غيبت و سخن‌چيني بپرهيزيد.
قالَ أبو عَبدِالله‌ عليه‌السلام: إذا صُمتَ فَليَصُم سَمعُكَ و بَصَرُكَ و شَعرُكَ و جِلدُكَ ـ و عَدَّدَ أشياءَ غَيرَ هذا ـ قالَ: ولا يَكونُ يَومُ صَومِكَ كَيَومِ فِطرِكَ(٥) ؛ امام صادق عليه‌السلام فرمود: «وقتي روزه گرفتي، گوش و چشم و مو و پوستت هم» (و چيزهاي ديگري هم بر شمرد) «روزه باشند» و فرمود: «روز روزه‌داري‌ات، مثل روز خوردنت نباشد.»(يعني وقتي روزه هستي با روزي كه روزه نيستي متفاوت باشد)

- قال الامام الصادق عليه‌السلام: إذا صُمتَ فَليَصُم سَمعُكَ و بَصَرُكَ و فَرجُكَ و لِسانُكَ، و تَغُضُّ بَصَرَكَ عَمّا لا يَحِلُّ النَّظَرُ إلَيهِ، وَالسَّمعَ عَمّا لا يَحِلُّ استِماعُهُ إلَيهِ، وَاللِّسانَ مِنَ الكَذِبِ وَالفُحشِ(٦) ؛ هر گاه روزه گرفتي، گوش و چشم و شهوت و زبانت هم روزه باشند، و چشمت را از آنچه نگاه به آن حلال نيست و گوشَت را از آنچه شنيدنش حلال نيست و زبانت را از دروغ و دشنام، حفظ كن .

- قال الامام الصادق عليه‌السلام: صَومُ شَهرِ رَمَضانَ فَرضٌ في كُلِّ عامٍ، و أدني ما يَتِمُّ بِهِ فَرضُ صَومِهِ: العَزيمَةُ مِن قَلبِ المُؤمِنِ عَلي صَومِهِ بِنِيَّةٍ صادِقَةٍ، و تَركُ الأَكلِ وَالشُّربِ وَالنِّكاحِ في نَهارِهِ كُلِّهِ، و أن يَجمَعَ في صَومِهِ التَّوَقِّيَ لِجَميعِ جَوارِحِهِ و كَفَّها عَن مَحارِمِ الله‌ِ رَبِّهِ مُتَقَرِّبا بِذلِكَ كُلِّهِ إلَيهِ؛ فَإِذا فَعَلَ ذلِكَ كانَ مُؤَدِّيا لِفَرضِهِ (٧) ؛ روزه ماه رمضان، در هر سال، واجب است و كمترين چيزهايي كه وجوب روزه‌اش با آنها به كمال مي‌رسد، تصميم قلبي مؤمن است (كه آن را با نيّت راست، روزه بدارد) و در تمام روز، خوردن و آشاميدن و آميزش را ترك كند و در روزه‌اش تلاش خود را در نگهداري همه اعضايش از حرام‌هاي الهي قرار دهد و با همه اينها به خداوند، تقرّب بجويد. پس اگر چنين كند، واجبِ اين ماه را ادا كرده است.
- قال الامام الصادق عليه‌السلام: لَيسَ الصِّيامُ مِنَ الطَّعامِ وَالشَّرابِ؛ وَالإِنسانُ يَنبَغي لَهُ أن يَحفَظَ لِسانَهُ مِنَ اللَّغوِ الباطِلِ في رَمَضانَ و غَيرِهِ (٨) ؛ روزه، تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نيست و سزاوار است كه انسان در ماه رمضان و غير آن، زبانش را از بيهوده‌گويي و باطل، نگه دارد.

- قال الإمام الصادق عليه‌السلام: إذا صامَ أحَدُكُمُ الثَّلاثَةَ الأَيّامِ مِنَ الشَّهرِ فَلا يُجادِلَنَّ أحَدا، ولا يَجهَل، ولا يُسرِع إلَي الحَلفِ وَالأَيمانِ بِالله‌، فَإِن جَهِلَ عَلَيهِ أحَدٌ فَليَتَحَمَّل(٩) ؛ هر گاه يكي از شما سه روز از ماه را روزه مي‌گيرد، پس با كسي مجادله و نابخردي نكند و زود به خدا قسم نخورد. پس اگر كسي با او نابخردي كرد، تحمّل كند. (روزه واقعي گرفته است)

- قال الإمام الصادق عليه‌السلام: إذا أصبَحتَ صائِما فَليَصُم سَمعُكَ و بَصَرُكَ مِنَ الحَرامِ، و جارِحَتُكَ و جَميعُ أعضائِكَ مِنَ القَبيحِ، و دَع عِندَهُ الهَذيَ و أذَي الخادِمِ، وَليَكُن عَلَيكَ وَقارُ الصِّيامِ، وَالزَم مَا استَطَعتَ مِنَ الصَّمتِ وَالسُّكوتِ إلاّ عَن ذِكرِ الله، ولا تَجعَل يَومَ صَومِكَ كَيَومِ فِطرِكَ، و إيّاكَ وَالمُباشَرَةَ وَالقُبلَةَ وَالقَهقَهَةَ بِالضِّحكِ! فَإِنَّ الله‌َ يَمقُتُ ذلِكَ(١٠) ؛ اگر روزه‌دار بودي، گوش و چشم تو از حرام، و همه اعضايت از زشتي، روزه باشند. هنگام روزه‌داري، ياوه‌گويي و آزردن خدمت‌گزار را رها كن و وقار روزه‌داري در تو باشد. تا مي‌تواني برخوردار از سكوت و خموشي باش، مگر در ياد خدا. روزِ روزه‌داري‌ات را مثل روزِ خوردنت قرار مده، و بپرهيز از آميزش و قهقهه در خنديدن، كه خداوند آن را خوش نمي‌دارد.

- قال الإمام الصادق عليه‌السلام: إنَّ الصِّيامَ لَيسَ مِنَ الطَّعامِ وَالشَّرابِ وَحدَهُ؛ إنَّما لِلصَّومِ شَرطٌ يَحتاجُ أن يُحفَظَ حَتّي يَتِمَّ الصَّومُ؛ و هُوَ الصَّمتُ الدّاخِلُ، أما تَسمَعُ ما قالَت مَريَمُ بِنتُ عِمرانَ: « إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَـنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا؟!» يَعني صَمتا ... (١١) ؛ روزه‌داري، تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نيست. روزه، شرطي دارد كه نيازمند مواظبت است تا كامل شود، و آن، سكوت دروني است. آيا نمي‌شنوي كه مريم دختر عمران گفت: «من براي خدا، روزه‌اي نذر كرده‌ام. پس، امروز با هيچ انساني سخن نمي‌گويم»، يعني سكوت (مي‌كنم). پس چون روزه گرفتيد، زبان‌هايتان را از دروغ نگه داريد، چشم‌هايتان را فرو بنديد، نزاع نكنيد، حسد نورزيد، غيبت نكنيد، ستيزه‌جويي نكنيد، دروغ نگوييد، آميزش نكنيد، با هم مخالفت نكنيد، به هم خشم نگيريد، يكديگر را ناسزا نگوييد و دشنام ندهيد، در عبادت، سستي نكنيد، جدال نكنيد، به تفرقه نگراييد، ستم نكنيد، با هم با سفاهت (با دل‌تنگي) رفتار نكنيد، همديگر را نيازاريد، از ياد خداوند و نماز، غافل نشويد، پيوسته سكوت و بردباري و شكيبايي و راستگويي پيشه كنيد، از اهل شَر دوري نماييد، و از سخن ناروا ، دروغ، افترا، دشمني، بدگماني، غيبت و سخن‌چيني بپرهيزيد.
از آنان باشيد كه روي به آخرت دارند. چشم به راه روزهاي خود باشيد. منتظر آنچه خداوند به شما وعده داده است، باشيد. براي ديدار با خدا ره‌توشه برگيريد. آرامش و وقار و خشوع و خضوع داشته باشيد. فروتنيِ بنده بيمناك از مولايش را داشته باشيد. حيران و بيمناك و اميدوار ، شيفته و هراسناك، خواستار و ترسناك باشيد، آن چنان كه دل‌ها را از عيب‌ها پاك، درون خويش را از آلودگي پيراسته، و بدن را از آلودگي، تميز مي‌نما.
چنان باش كه از غير خدا به خدا بيزاري بجويي و در روزه‌داري‌ات، با سكوت همه‌ جانبه از آنچه خداوند، تو را در نهان و آشكار از آن نهي كرده، با او دوستي كني و در نهان و آشكارت از او به حق، خشيت داشته باشي و خود را در روزهاي روزه‌داري‌ات به خدا بخشنده باشي و دلت را براي او خالي ساخته و جان خويش را در آنچه فرمانت داده و به آن فرا خوانده است، بخشيده باشي.
پس، هر گاه همه اينها را انجام دادي، تو روزه‌دار واقعي براي خدايي و آنچه فرموده، ادا كرده‌اي؛ و از آنچه برايت بيان كردم، هر چه بكاهي، به همان مقدار، از [فضيلت] روزه‌ات كاسته شده است.

- قال الإمام الصادق عليه‌السلام: إذا صُمتَ فَانوِ بِصَومِكَ كَفَّ النَّفسِ عَنِ الشَّهَواتِ، و قَطعَ الهِمَّةِ عَن خُطُواتِ الشَّيطانِ، و أنزِل نَفسَكَ مَنزِلَةَ المَرضي لا تَشتَهي طَعاما ولا شَرابا، مُتَوَقِّعا في كُلِّ لَحظَةٍ شِفاءَكَ مِن مَرَضِ الذُّنوبِ، و طَهِّر باطِنَكَ مِن كُلِّ كَدَرٍ و غَفلَةٍ و ظُلمَةٍ يَقطَعُكَ عَن مَعنَي الإِخلاصِ لِوَجهِ الله‌ِ تَعالي(١٢) ؛ وقتي روزه گرفتي، با روزه‌ات، باز داشتن نفْس را از شهوت‌ها و بريدن همّت را از گام‌هاي شيطان، نيّت كن و خويش را چون بيماري قرار ده كه اشتهايي به هيچ غذا و نوشيدني‌اي ندارد، و هر لحظه چشم اميد به شفا از بيماريِ گناهان، بدوز و درونت را از هر تيرگي و غفلت و تاريكي‌اي كه تو را از اخلاص براي خداي متعال باز مي‌دارد، پاك ساز.

- قال الإمام الرضا عليه‌السلام: قَد جَعَلَ الله‌ُ عَلي كُلِّ جارِحَةٍ حَقّا لِلصِّيامِ؛ فَمَن أدّي حَقَّها كانَ صائِما، و مَن تَرَكَ شَيئا مِنها نَقَصَ مِن فَضلِ صَومِهِ بِحَسَبِ ما تَرَكَ مِنها(١٣) ؛
خداوند در روزه، بر عهده هر عضوي حقّي قرار داده است. پس، هر كس حقّ اعضا را ادا كند، روزه‌دار است و هر كس چيزي از آنها را وا گذارد، به همان اندازه كه ترك كرده، از فضيلت روزه‌اش كاسته است.

پي‌نوشت‌ها:
١- صحيح ابن حبّان: ٨/٢٥٦/٣٤٧٩، المستدرك علي الصحيحين:١/٥٩٥/١٥٧٠، السنن الكبري للبيهقي: ٤/٤٤٩/٨٣١٢، فضائل الأوقات للبيهقي: ٤٨/٧٩، كنز العمّال: ٨/٥٠٧/٢٣٨٦٤.
٢- شرح نهج البلاغه:٢٠/٢٩٩/ ٤١٧ .
٣- من لا يحضره الفقيه: ٢/٦٢٠/٣٢١٤، الخصال: ٥٦٦/١، الأمالي للصدوق: ٤٥٢/٦١٠، مكارم الأخلاق: ٢/٣٠٠/٢٦٥٤، تحف العقول: ٢٥٨، بحار الأنوار: ٧٤/٤/١ .
٤- الصحيفة السجادية: ١٦٦،الدعاء ٤٤، مصباح المتهجّد: ٦٠٨/ ٦٩٥، الإقبال:١/١١٢ .
٥- الكافي: ٤/٨٧/١، تهذيب الأحكام: ٤/١٩٤/٥٥٤، من لا يحضره الفقيه: ٢/١٠٨/١٨٥٥، الإقبال: ١/١٩٥، بحار الأنوار: ٩٧/٣٥١/٣ .
٦- الهداية: ١٨٩، بحار الأنوار: ٩٦/٢٩٥/٢٦ .
٧- دعائم الإسلام: ١/٢٦٨ ؛ بحارالأنوار: ٩٦/٢٩٤/٢٥ .
٨- تهذيب الأحكام: ٤/١٨٩/٥٣٤ .
٩- الكافي: ٤/٨٨/٤، تهذيب الأحكام: ٤/١٩٥/٥٥٧، من لا يحضره الفقيه: ٢/٨٢/١٧٨٧، مكارم الأخلاق: ١/٢٩٩/٩٤١، بحار الأنوار: ٩٧/١٠٤/٣٩ .
١٠- النوادر للأشعري:٢٠/٩، بحار الأنوار: ٩٦/٢٩٢/١٦ .
١١- النوادر للأشعري: ٢١/١٠، بحار الأنوار: ٩٦/٢٩٢ ذيل ح ١٦.
١٢- مصباح الشريعه: ١٣٣، بحار الأنوار: ٩٦/٢٥٤/٢٨.
١٣- الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه‌السلام: ٢٠٢، بحار الأنوار:٩٦/٢٩١/١٣.