يادداشت - يادداشت - الصفحة ١٩٢ - اولين هجوم وهابيون به كربلا و اهالي آن چگونه بوده است؟
اولين هجوم وهابيون به كربلا و اهالي آن چگونه بوده است؟
کد مطلب: ٦٠٣١ تاریخ انتشار: ٣٠ خرداد ١٣٨٩ تعداد بازدید: ١٥٧٥ يادداشت » عمومي اولين هجوم وهابيون به كربلا و اهالي آن چگونه بوده است؟ كشتار بي رحمانه وهابيان در عتبات عاليات به راستي صفحه تاريخ را سياه كرده و لكّه ننگ هميشگي بر پيشاني وهابيان نهاده است.
صلاح الدين مختار، كه خود وهابي است، مي نويسد: در سال ١٢١٦ هـ .ق امير سعود با لشگر انبوهي از مردم نجد و عشاير جنوب و حجاز و ديگر نقاط، به قصد عراق حركت كرد و در ماه ذيقعده به كربلا رسيدند. آنان تمام برج و باروي شهر را خراب كرده و بيشتر مردم را كه در كوچه و بازار بودند به قتل رساندند، نزديك ظهر با اموال و غنايم فراوان از شهر خارج شدند. آن گاه خمس اموال غارت شده را خود سعود برداشت و بقيه را به نسبت هر پياده يك سهم و هر سواره دو سهم بين لشگريان تقسيم نمود.(١)
شيخ عثمان نجدي از مورّخان وهابي مي نويسد: وهابيان، غافلگيرانه وارد كربلا شدند، بسياري از اهل آن را در كوچه و بازار و خانه ها كشتند، روي قبر حسين(عليه السلام)را خراب كردند و آنچه در داخل قبه بود، به غارت بردند و هر چه در شهر از اموال، اسلحه، لباس، فرش، طلا، و قرآن هاي نفيس يافتند، ربودند. نزديك ظهر از شهر خارج شدند; در حالي كه قريب به دو هزار نفر از اهالي كربلا را كشته بودند.(٢)
برخي مي نويسند كه وهابيان در يك شب، بيست هزار نفر را به قتل رساندند.(٣)
ميرزا ابوطالب اصفهاني در سفرنامه خود مي نويسد: هنگام برگشت از لندن و عبور از كربلا و نجف ديدم كه قريب بيست و پنج هزار وهابي وارد كربلا شدند و صداي «اقتلوا المشركين و اذبحوا الكافرين»; مشركان را بكشيد و كافران را ذبح كنيد، سر مي دادند، بيش از پنج هزار نفر را كشتند و زخمي ها حساب نداشت. صحن مقدّس امام حسين(عليه السلام)از اجساد مقتولين پر، و خون از بدن هاي سر بريده روان بود.
من بعد از يازده ماه كه مجدداً به كربلا رفتم، ديدم كه مردم آن حادثه دلخراش را نقل و گريه مي كنند، به طوري كه از شنيدن آن، موها بر اندام راست مي شد.(٤)
وهابيون بعد از كشتار بي رحمانه اهل كربلا و هتك حرمت حرم حسيني(عليه السلام)با همان لشگر راهي نجف اشرف شدند، ولي مردم نجف به خاطر آگاهي از جريان قتل و غارت كربلا و آمادگي دفاعي به مقابله برخاستند و حتي زنان از منزل ها بيرون آمده و مردان خود را به دفاع، تشجيع و تحريك مي كردند تا اسير قتل و غارت وهابيون نشوند.
در سال ١٢١٥ هـ .ق نيز گروهي از وهابيان براي انهدام مرقد مطهر حضرت امير(عليه السلام)عازم نجف اشرف شدند كه در مسير با عدّه اي از اعراب درگير شده و شكست خوردند.(٥)
آنان در مدت نزديك به ده سال، چندين بار حملات شديدي به شهر كربلا و نجف داشتند(٦).(٧)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
١. تاريخ المملكة السعودية، ج ٣، ص ٧٣. ٢. عنوان المجد في تاريخ نجد، ج ١، ص ١٢١، حوادث سال ١٢١٦ هـ .ق. ٣. تاريخچه نقد و بررسي وهابي ها، ص ١٦٢. ٤. مسير طالبي، ص ٤٠٨. ٥. ماضي النجف و حاضرها، ج ١، ص ٣٢٥. ٦. تاريخ المملكة السعودية، ج ١، ص ٩٢. ٧ ـ علي اصغر رضواني، سلفي گري(وهابيت) و پاسخ به شبهات ص ١٨٣. منبع : سايت ايت الله مكارم شيرازي