يادداشت
(١)
دروازه ساعات كجاست؟+عکس
٤ ص
(٢)
ابوموسی اشعری در احادیث اهل سنت
٥ ص
(٣)
ابوموسی اشعری معزول همه خلفا!
٦ ص
(٤)
امام مهدی (عج) در قرآن، سنت و تاریخ
٧ ص
(٥)
حضرت معصومه (سلام الله علیها) زينب امام رضا (علیه السلام) بود
٨ ص
(٦)
حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها)
٩ ص
(٧)
نگاهي گذرا بر زندگينامه حضرت معصومه (سلام الله علیها)
١٠ ص
(٨)
چهل حديث از امام حسن عسكري (علیه السلام)
١١ ص
(٩)
امام عسكري (علیه السلام)
١٢ ص
(١٠)
زندگاني حضرت امام حسن عسكري(ع)
١٣ ص
(١١)
جواني پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم
١٤ ص
(١٢)
صلوات رمز محبت و وفاداري به پيامبر اكرم و خاندانش
١٥ ص
(١٣)
نگاهي به سيره امام صادق عليه السلام
١٦ ص
(١٤)
25 گنج بزرگ دنيا از زبان امام صادق علیه السلام
١٧ ص
(١٥)
پيامبر (ص) از نگاه انديشمندان غير مسلمان
١٨ ص
(١٦)
امام صادق علیه السلام از ديدگاه علماي اهل تسنن
١٩ ص
(١٧)
23 ربيع الاول سالروز ورود حضرت فاطمه معصومه(س)
٢٠ ص
(١٨)
داستان هيجان انگيز نگارش كتاب الغدير
٢١ ص
(١٩)
تكرار مباهله در عصر امام حسن عسكري(ع)
٢٢ ص
(٢٠)
خانه اي كه سكينه(س) و مادرش در آن باشند را دوست دارم
٢٣ ص
(٢١)
فداكاري بي نظير در ليلة المبيت
٢٤ ص
(٢٢)
عذاب الهي در ليلة المبيت
٢٥ ص
(٢٣)
شب اول ربيع الاول؛ ليلة المبيت علي(ع) ؛ آن كه جانش را به خدا فروخت
٢٦ ص
(٢٤)
امام رضا(عليه السلام) و دفاع عقلاني از دين
٢٧ ص
(٢٥)
كرامات امام رضا(علیه السلام) به روايت اهل سنت
٢٨ ص
(٢٦)
روضه امام رضا عليه السلام
٢٩ ص
(٢٧)
نحوه مواجهه امام رضا(ع) با جريان هاي فكري معاصر
٣٠ ص
(٢٨)
زندگاني سياسي امام رضا (ع)
٣١ ص
(٢٩)
عظمت پيامبر(ص) و مظلوميت امام حسن(ع)
٣٢ ص
(٣٠)
آخرين جمله اي كه از لبان پيامبر(ص) تراويد
٣٣ ص
(٣١)
روايت شجاعت و كياست امام حسن مجتبی علیه السلام
٣٤ ص
(٣٢)
پرتوي از زندگاني امام حسن مجتبي عليه السلام
٣٥ ص
(٣٣)
روضه ارتحال پيامبر اكرم (ص)
٣٦ ص
(٣٤)
روضه شهادت امام حسن مجتبي (ع)
٣٧ ص
(٣٥)
چرا امام حسن علیه السلام صلح كرد؟
٣٨ ص
(٣٦)
اثبات وجود تاريخي حضرت رقيه (س)/ چگونگي شهادت غم انگيز حضرت رقيه
٣٩ ص
(٣٧)
شهادت حضرت رقيه عليهاالسلام
٤٠ ص
(٣٨)
آخرين ديدار حضرت رقيه (س) با پدر
٤١ ص
(٣٩)
حضرت رقيه سلام الله عليها در كلام بزرگان و مراجع عظام تقليد
٤٢ ص
(٤٠)
ياس نيلي حسين (رقيه ي حسين عليهماالسلام)
٤٣ ص
(٤١)
ويژه نامه شهادت غم انگيز حضرت رقيه (سلام الله عليها)
٤٤ ص
(٤٢)
رويدادهاي مهم دوران حيات امام سجاد (ع)
٤٥ ص
(٤٣)
جملات ناب از امام سجاد (ع)
٤٦ ص
(٤٤)
حسين مظهر كرامت و عزت نفس
٤٧ ص
(٤٥)
ويژگي هاي بزرگ اخلاقي اباعبدالله الحسين
٤٨ ص
(٤٦)
داستاني از نشانه هاي امامت امام حسين (ع)
٤٩ ص
(٤٧)
از مدينه تا كربلا همراه با سيدالشهداء امام حسين عليه السلام
٥٠ ص
(٤٨)
زندگينامه امام حسين (علیه السلام)
٥١ ص
(٤٩)
فضيلت گريه بر امام حسين(ع)
٥٢ ص
(٥٠)
مباهله چگونه شكل گرفت؟/ شأن امام علي(ع) و اهل بيت نزد پيامبر(ص)
٥٣ ص
(٥١)
مباهله ؛ اثبات حقانيت اهل بيت پيامبر (ص)
٥٤ ص
(٥٢)
زنان راوي غدير
٥٥ ص
(٥٣)
خلاصه اي از واقعه غدير
٥٦ ص
(٥٤)
خطبه غدير با ترجمه
٥٧ ص
(٥٥)
نگاهي به غدير در احاديث و روايات غدير، ولايت عشق
٥٨ ص
(٥٦)
امام هادي؛ مشعلدار هدايت
٥٩ ص
(٥٧)
احاديثي از امام هادي عليه السلام
٦٠ ص
(٥٨)
امام هادي علیه السلام
٦١ ص
(٥٩)
مسلم بن عقيل؛ يار وفادار حسين عليه السلام
٦٢ ص
(٦٠)
عرفه ؛ روز عافيت خواهي از محبوب
٦٣ ص
(٦١)
مسلم(عليه السلام) سفير با بصيرت حسين (عليه السلام)
٦٤ ص
(٦٢)
چگونگي شهادت حضرت مسلم(ع) به روايت علامه مجلسي
٦٥ ص
(٦٣)
اعمال شب و روز عرفه
٦٦ ص
(٦٤)
تأملي در دعاي عرفه
٦٧ ص
(٦٥)
سيري در سيره امام محمد باقر عليه السلام
٦٨ ص
(٦٦)
چهل حديث نوراني از امام محمد باقر علیه السلام
٦٩ ص
(٦٧)
نكاتي چند از زندگاني امام باقر عليه السلام
٧٠ ص
(٦٨)
زندگينامه امام جواد علیه السلام
٧١ ص
(٦٩)
امام جواد(عليه السلام)؛ الگوي دانشمندان جوان
٧٢ ص
(٧٠)
چهل دُّر مرواريد از كلام جوادالائمه عليه السلام
٧٣ ص
(٧١)
امام جواد علیه السلام ؛ پاسدار حريم وحي
٧٤ ص
(٧٢)
دحو الارض ، نماد محبت و رحمت خداوند بر بندگان
٧٥ ص
(٧٣)
دلايل شهرت امام هشتم به امام رضا
٧٦ ص
(٧٤)
مقام شفاعت حضرت معصومه (عليهاالسلام)
٧٧ ص
(٧٥)
امام جعفر صادق(ع) و مبارزه با انحراف فكري غُلات
٧٨ ص
(٧٦)
امام صادق عليه السلام از منظر دانشوران اهل تسنن
٧٩ ص
(٧٧)
نقش امام صادق عليه السلام در رد جريانات تصوف
٨٠ ص
(٧٨)
امام علي (ع) از ديدگاه انديشمندان غيرمسلمان
٨١ ص
(٧٩)
راز محبوبيت علي عليه السلام
٨٢ ص
(٨٠)
ماجراي شهادت علي عليه السلام
٨٣ ص
(٨١)
امتيازات اميرالمؤمنين علي عليه السلام
٨٤ ص
(٨٢)
راز تنهايي علي عليه السلام
٨٥ ص
(٨٣)
علي(ع) از زبان پيامبر اكرم(ص) در منابع اهل سنت
٨٦ ص
(٨٤)
شب هاي قدر، شب هاي رحمت الهي
٨٧ ص
(٨٥)
دلم براي علي (ع) مي سوزد!
٨٨ ص
(٨٦)
پانزدهم ماه مبارك رمضان ، سالروز ولادت با سعادت كريم آل عبا ، امام حسن مجتبي عليه السلام
٨٩ ص
(٨٧)
اسوه اخلاق حسنه (امام حسن مجتبي علیه السلام)
٩٠ ص
(٨٨)
40 حديث ماه مبارك رمضان؛ ثواب روزه و آداب روزه دار
٩١ ص
(٨٩)
ويژگي هاي ماه رمضان
٩٢ ص
(٩٠)
گذري كوتاه بر زندگي امام سجاد عليه السلام
٩٣ ص
(٩١)
بهترين دوست از منظر امام سجاد عليه السلام
٩٤ ص
(٩٢)
نگاهي تحليلي به زندگاني امام زين العابدين (ع) - پاورپوينت
٩٥ ص
(٩٣)
ناگفته هاي درباره سرداب حرم حضرت عباس (ع)
٩٦ ص
(٩٤)
عباس اسوه ولايت پذيري، اسطوره وفاداري، الگوي رشادت
٩٧ ص
(٩٥)
حضرت عباس(ع) در نگاه امام صادق (ع) و امام مهدي (عج)
٩٨ ص
(٩٦)
ولايت عشق و حديث ولادت (امام حسين (ع))
٩٩ ص
(٩٧)
واقعيت بعثت از نگاه اهل بيت (ع)
١٠٠ ص
(٩٨)
بعثت در آيينه ي نگاه محمد (ص)
١٠١ ص
(٩٩)
چگونگي امامت امام موسي كاظم (ع)
١٠٢ ص
(١٠٠)
وصيت امام كاظم(عليه السلام)
١٠٣ ص
(١٠١)
جوّ سياسي حاكم در زمان امام كاظم عليه السلام
١٠٤ ص
(١٠٢)
امام كاظم(عليه السلام) قهرمان صبر و استقامت در بند زندان
١٠٥ ص
(١٠٣)
سوالي كه هارون از امام كاظم (ع) پرسيد!
١٠٦ ص
(١٠٤)
مزار زينب كبري كجاست؟
١٠٧ ص
(١٠٥)
حضرت زينب عليهاالسلام در مقام تسليم و رضا
١٠٨ ص
(١٠٦)
روايات نقل شده از زينب كبري (سلام الله علیها)
١٠٩ ص
(١٠٧)
بانويي كه نامش را در لوح محفوظ نوشتند
١١٠ ص
(١٠٨)
علي (ع) يا حزام ؛ كدام در كعبه به دنيا آمده است ؟!
١١١ ص
(١٠٩)
ولادت امام جواد(ع)
١١٢ ص
(١١٠)
اقدامات امام باقر عليه السلام
١١٣ ص
(١١١)
نقد شبهه راهيافت خطا در آموزه هاي نبوي با تأكيد بر روايت تلقيح خرما
١١٤ ص
(١١٢)
شهادت حضرت فاطمه (س) افسانه نيست
١١٥ ص
(١١٣)
فاطمه، بهشت پيامبر
١١٦ ص
(١١٤)
تا ابد فاطمه فاطمه است
١١٧ ص
(١١٥)
وصاياي حضرت فاطمه (س)
١١٨ ص
(١١٦)
حمله به خانه بي بي مظلومه فاطمه زهرا (س)
١١٩ ص
(١١٧)
همه چيز درباره نهم ربيع الاول
١٢٠ ص
(١١٨)
علائم ظهور امام زمان(عج)
١٢١ ص
(١١٩)
اي ضامن هر چه نياز و حاجتي
١٢٢ ص
(١٢٠)
بيماري رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم)
١٢٣ ص
(١٢١)
رقيه سلام الله عليها در منابع تاريخي
١٢٤ ص
(١٢٢)
فرزندان حضرت زينب (س) در روز عاشورا
١٢٥ ص
(١٢٣)
نحوه شهادت دوطفلان مسلم/ سرنوشت دختران مسلم بن عقيل
١٢٦ ص
(١٢٤)
غدير در دعاها و زيارات
١٢٧ ص
(١٢٥)
نامهاي پنجاه گانه «غدير»
١٢٨ ص
(١٢٦)
عيد قربان ؛ عيد رهايي از دنيا
١٢٩ ص
(١٢٧)
عيد قربان؛ روز ذبح نفس با تيغ تقوا
١٣٠ ص
(١٢٨)
سرزمين عرفات
١٣١ ص
(١٢٩)
روز شهادت امام صادق (ع) بايد اين مملكت يك پارچه جعفر بن محمد بگويد
١٣٢ ص
(١٣٠)
سالروز تخريب غمبار حرم اهل بيت در قبرستان بقيع/ وهابيت يا صهيونيسم اسلامي!؟
١٣٣ ص
(١٣١)
قبرستان بقيع قبل از تخريب توسط وهابيون
١٣٤ ص
(١٣٢)
قبرستان بقيع
١٣٥ ص
(١٣٣)
تازه ها و ناگفته هاي بقيع
١٣٦ ص
(١٣٤)
هشت پرسش آيت الله سبحاني از سلفيه
١٣٧ ص
(١٣٥)
عيد فطر؛ ماه پيروزي برطاغوت نفس
١٣٨ ص
(١٣٦)
فرازي از خطبه علي (ع) در روز عيد فطر
١٣٩ ص
(١٣٧)
دانلود چند کتاب مفيد در باره اميرمؤمنان و حضرت مهدي عليهما السلام
١٤٠ ص
(١٣٨)
وصيت نامه اميرمؤمنان(ع) و آخرين سفارشات به شيعيانش
١٤١ ص
(١٣٩)
امام حسن مجتبي علیه السلام و تبيينِ سياستِ اسلامي
١٤٢ ص
(١٤٠)
در سوگ اسوه ي صبر و مقاومت، حضرت زينب كبري(س)
١٤٣ ص
(١٤١)
فرياد زينب (س) ضرب آهنگ قيام ماست
١٤٤ ص
(١٤٢)
جريان شهادت حُجر بن عُدَي و يارانش
١٤٥ ص
(١٤٣)
ليلة الرغائب چگونه شبي است؟
١٤٦ ص
(١٤٤)
در ليلة الرغائب چه بخواهيم؟
١٤٧ ص
(١٤٥)
رجزخواني زيباي حضرت علي اكبر (علیه السلام)
١٤٨ ص
(١٤٦)
علي اكبر عليه السلام الگوي جوانان
١٤٩ ص
(١٤٧)
گزارشي از خانه فاطمه(س)
١٥٠ ص
(١٤٨)
شهرستاني و روايت شهادت حضرت زهرا (س)
١٥١ ص
(١٤٩)
40 حديث از فضايل حضرت زهراء (س) در منابع أهل تسنّن
١٥٢ ص
(١٥٠)
حجت الاسلام دانشمند اهل سنت دوستدار اهل بيت هستند
١٥٣ ص
(١٥١)
كتابهاي منسوب به امام رضا(ع)
١٥٤ ص
(١٥٢)
اگر زينب نبود
١٥٥ ص
(١٥٣)
اميرالمؤمنين (عليه السلام) و پاسخگويي به معماي يهود
١٥٦ ص
(١٥٤)
مناظره امام باقر(عليه السلام) با اسقف اعظم
١٥٧ ص
(١٥٥)
سيمينار باشكوه،نگارش فاخر! (نوشتاري در باب وهابيت)
١٥٨ ص
(١٥٦)
از عاشورا تا اربعين
١٥٩ ص
(١٥٧)
اسرار اربعين
١٦٠ ص
(١٥٨)
تحليل مبناي تاريخي اربعين حسيني
١٦١ ص
(١٥٩)
بررسي زيارت اربعين امام حسين (ع)
١٦٢ ص
(١٦٠)
در سوگ اربعين
١٦٣ ص
(١٦١)
اربعين حسيني و نخستين زائر قبر حسين(ع)
١٦٤ ص
(١٦٢)
اول صفر ؛ ورود اسراي كربلا به شام
١٦٥ ص
(١٦٣)
زهد از منظر اسلام در مناظره امام صادق عليه السلام با صوفيان
١٦٦ ص
(١٦٤)
دانش پزشكي امام صادق عليه السلام و طبيب هندي
١٦٧ ص
(١٦٥)
نماز جمعه در چهارشنبه!
١٦٨ ص
(١٦٦)
فضيلت خديجه (س) درگفتار بزرگان
١٦٩ ص
(١٦٧)
حضرت خديجه، اولين شيعه علي عليه السلام
١٧٠ ص
(١٦٨)
حضرت خديجه (س) ؛ عاليترين نمونه وفا و فداكاري
١٧١ ص
(١٦٩)
نگاهي به فضيلت و اعمال نيمه شعبان
١٧٢ ص
(١٧٠)
اصالت اعتقاد به امام مهدي (عج) نزد علماي اهل سنت
١٧٣ ص
(١٧١)
مهدي موعود(عج) و ديدگاه شيعه و سني
١٧٤ ص
(١٧٢)
بهترين هديه به امام زمان (عج)
١٧٥ ص
(١٧٣)
مشرف شدن حضرت موسي و هفتاد هزار ملك به زيارت امام حسين(ع)
١٧٦ ص
(١٧٤)
سرچشمه صبر حضرت زينب عليهاالسلام
١٧٧ ص
(١٧٥)
شاعري كه در حمايت از تشيع شكمش را دريدند
١٧٨ ص
(١٧٦)
علي(ع) و ايرانيان
١٧٩ ص
(١٧٧)
پيامبر اكرم(ص) از نگاه امام صادق(ع)
١٨٠ ص
(١٧٨)
رهنمودهاي تربيتي از امام عسكري عليه السلام
١٨١ ص
(١٧٩)
طوفاني كه بعد از پيامبر (ص) برخاست
١٨٢ ص
(١٨٠)
دليل بزرگداشت اربعين حسيني چيست؟
١٨٣ ص
(١٨١)
دعاي استغفار امير المؤمنين (ع) جهت فزوني روزي و اولاد
١٨٤ ص
(١٨٢)
گريه جنيان بر امام حسين عليه السلام
١٨٥ ص
(١٨٣)
جنبش هاي اعتراضي شيعه؛ ريشه ها و پيامدها
١٨٦ ص
(١٨٤)
«مختارنامه» و «غديرخم»
١٨٧ ص
(١٨٥)
شنيدني ترين روايت عاشقي (به بهانه سالروز ازدواج علي با فاطمه (عليهما السلام))
١٨٨ ص
(١٨٦)
حديث سلسلة الذهب
١٨٩ ص
(١٨٧)
اعتراف معاويه به برتري علي اكبر
١٩٠ ص
(١٨٨)
توصيف سيماي اباالفضل(عليهالسلام)
١٩١ ص
(١٨٩)
اولين هجوم وهابيون به كربلا و اهالي آن چگونه بوده است؟
١٩٢ ص
(١٩٠)
موقوفات حضرت فاطمه (سلام الله عليها)
١٩٣ ص
(١٩١)
به مناسبت سالروز وفات حضرت ام البنين(سلام الله عليها)
١٩٤ ص
(١٩٢)
مصيبت ام البنين(س) مادر حضرت عباس(س)
١٩٥ ص
(١٩٣)
گفت و گو با حجت الاسلام والمسلمين سيد جعفر طباطبايي (اولين روحاني كاروان )
١٩٦ ص
(١٩٤)
تكفيري ها چه كساني هستند ؟
١٩٧ ص
(١٩٥)
روند ترويج بهائيت در عصر پهلوي
١٩٨ ص
(١٩٦)
24 ذيحجه؛ سالروز نزول آيه ولايت
١٩٩ ص
(١٩٧)
چرا شيعه را "جعفري" مي خوانند؟
٢٠٠ ص
(١٩٨)
آيا تا به حال نام يوم الهدم را شنيده ايد ؟
٢٠١ ص
(١٩٩)
سالروز رحلت شيخ بطحاء، عمو و حامي پيامبر اكرم و پدر اميرالمومنين (ع)
٢٠٢ ص
(٢٠٠)
ايمان ابوطالب
٢٠٣ ص
(٢٠١)
جملاتي قصار از آيت الله بهجت (ره) در دفاع از عقائد حقه شيعه
٢٠٤ ص
(٢٠٢)
بزرگ شيعه را كشتند، به دار زدند، سنگسار كردند و سوزاندند !
٢٠٥ ص
(٢٠٣)
سومين مولود خانه وحي
٢٠٦ ص
(٢٠٤)
در حاشيه پاسخ آقاي مجتهد شبستري به آية الله سبحاني
٢٠٧ ص
(٢٠٥)
تاريخ شيعيان پاراچنار
٢٠٨ ص
(٢٠٦)
رنج نامه يكي از شيعيان عربستان سعودي
٢٠٩ ص
(٢٠٧)
نقدي بر سخنان آقاي مجتهد شبستري در دانشگاه صنعتي اصفهان
٢١٠ ص
(٢٠٨)
شيعه به روايت فوكوياما
٢١١ ص
(٢٠٩)
آغاز امامت او
٢١٢ ص
(٢١٠)
حديث دوات و قلم
٢١٣ ص
(٢١١)
چه كسي تفرقه مي اندازد؛ وهابيه يا شيعه؟
٢١٤ ص
(٢١٢)
ابن تيميّه كه بود و چه كرد؟
٢١٥ ص
(٢١٣)
قرآن وهابيت!
٢١٦ ص
(٢١٤)
فلسفه قيام مختار
٢١٧ ص
(٢١٥)
چالشهاي تشيع و وهابيت در عربستان
٢١٨ ص
(٢١٦)
لعن در زيارت عاشورا چرا؟
٢١٩ ص
(٢١٧)
واقعه كربلا و روز عاشورا از ديدگاه انديشمندان بزرگ جهان
٢٢٠ ص
(٢١٨)
سيماي كربلا در آينه آمار
٢٢١ ص
(٢١٩)
استفتايي از مراجع پيرامون زيارت عاشورا
٢٢٢ ص
(٢٢٠)
تحريفات معنوي حادثه كربلا
٢٢٣ ص
(٢٢١)
اعمال ماه محرم
٢٢٤ ص
(٢٢٢)
آثار و بركات عزاداري و گريه بر سيدالشهداء (ع)
٢٢٥ ص
(٢٢٣)
حضور انبياء (عليهم السلام) در زمين كربلا
٢٢٦ ص
(٢٢٤)
اتمام و اكمال دين يعني چه؟
٢٢٧ ص
(٢٢٥)
رسول خدا (ص) ، فاطمه زهرا (س) را به ابوبكر و عمر نداد
٢٢٨ ص
(٢٢٦)
غريب بغداد
٢٢٩ ص
(٢٢٧)
گفتگو با مردي كه يك ميليون نفر را به تشيع مشرف كرد
٢٣٠ ص
(٢٢٨)
يهوديان و گسترش بابي گري و بهايي گري
٢٣١ ص
(٢٢٩)
چكيده زندگاني و حالات امام هشتم عليه السلام
٢٣٢ ص
(٢٣٠)
پيامبر در معراج چه ديد؟
٢٣٣ ص
(٢٣١)
خداحافظ ، ماه نفس هاي مسيحايي
٢٣٤ ص
(٢٣٢)
عدالت صحابه!!!
٢٣٥ ص
(٢٣٣)
سند حديث شريف كساء
٢٣٦ ص
(٢٣٤)
آداب روزه داري
٢٣٧ ص
(٢٣٥)
توسل در منابع اهل سنت
٢٣٨ ص
(٢٣٦)
حقيقت مهدويت از نگاه شيعه
٢٣٩ ص
(٢٣٧)
خطبه حضرت ابالفضل العبّاس در شهر مكّه مكرّمه در سال60 هجري
٢٤٠ ص
(٢٣٨)
ميوه بهشتي
٢٤١ ص
(٢٣٩)
شمس با لبخند از مشرق دميد - شعر
٢٤٢ ص
(٢٤٠)
طلوع مهر
٢٤٣ ص
(٢٤١)
احمد، موعود انجيل
٢٤٤ ص
(٢٤٢)
اعتراف قيصر روم به نبوت پيامبر(ص)
٢٤٥ ص
(٢٤٣)
روز شمار زندگاني معاويه ابن ابوسفيان
٢٤٦ ص
(٢٤٤)
حاضرجوابي سيّد شرف الدين !
٢٤٧ ص
(٢٤٥)
وصف دنيا در نهج البلاغه
٢٤٨ ص
(٢٤٦)
امشب چه شبي است
٢٤٩ ص
(٢٤٧)
كساني كه بايد از حكومت طرد گردند
٢٥٠ ص
(٢٤٨)
يك مناظره خواندني درباره فضائل خلفاء !!
٢٥١ ص
(٢٤٩)
ميلاد نور
٢٥٢ ص
(٢٥٠)
شاخه ي طوبي
٢٥٣ ص
(٢٥١)
چگونه مهمترين نويسنده وهابي ضد شيعه ملحد شد؟
٢٥٤ ص
(٢٥٢)
بانويي از بهشت
٢٥٥ ص
(٢٥٣)
آيا خانه هاي مدينه درب داشتند؟
٢٥٦ ص
(٢٥٤)
دنياي اسلام بدون وهابي ها
٢٥٧ ص
(٢٥٥)
تضعيف شعائر فاطميه ، خيانت به مذهب و خيانت به امير المؤمنين عليه السلام است
٢٥٨ ص
(٢٥٦)
يورش به خانه وحي!
٢٥٩ ص
(٢٥٧)
صفحة آل سعود الوهابيين وآراء علماء السنة في الوهابية
٢٦٠ ص
(٢٥٨)
مناظره دكتر و پير
٢٦١ ص
(٢٥٩)
ناصر العمر ، بار ديگر شيعيان را متهم كرد!
٢٦٢ ص
(٢٦٠)
توحيد عبادي و شبهات وهابيت
٢٦٣ ص
(٢٦١)
عيدنوروز ازديدگاه امام جعفر صادق (ع)
٢٦٤ ص
(٢٦٢)
بيان حقيقت منافاتي با اتحاد فرق اسلامي ندارد
٢٦٥ ص
(٢٦٣)
سرشناس ترين چهره هاي شبكه القاعده
٢٦٦ ص
(٢٦٤)
وهابي ها در ايران چه مي كنند ؟؟!!!
٢٦٧ ص
(٢٦٥)
چشماني كه هنوز نگران امت است
٢٦٨ ص
(٢٦٦)
ژنده پوشي كه مورد علاقه پيامبر (ص) بود
٢٦٩ ص
(٢٦٧)
جماعتي كه امام نفرينشان كرد
٢٧٠ ص
(٢٦٨)
مسلمان نماهاي حزب شيطان
٢٧١ ص
(٢٦٩)
محل دفن سر امام حسين(ع)
٢٧٢ ص
(٢٧٠)
دلت را چند مي فروشي؟!
٢٧٣ ص
(٢٧١)
تبرك جستن و شفاعت به نبي مكرم اسلام (ص)
٢٧٤ ص
(٢٧٢)
8 شوال سالروز تخريب بقيع / يوم الهدم
٢٧٥ ص
(٢٧٣)
حضرت معصومه سلام الله عليها چشم و چراغ مردم قم
٢٧٦ ص
(٢٧٤)
حسين(ع) در انديشه مسيحيت
٢٧٧ ص
(٢٧٥)
حضرت خديجه(عليها السلام) مادر امّت
٢٧٨ ص
(٢٧٦)
گزارشهای ناشنيدهای از تاريخ جابهجايی سر مبارک امام حسين(ع)
٢٧٩ ص
(٢٧٧)
چرا از داغ فاطمه (س) می سوزیم؟ (ویدئو)
٢٨٠ ص
(٢٧٨)
چرا هجوم به خانه؟ چرا شهادت؟ و چرا مرقد فاطمه (س) بی نشان ماند؟
٢٨١ ص
(٢٧٩)
آیا لیله الرغائب «شب آرزوهاست»؟/ وعدههای شیرین پیامبر(ص) در یک شب روحانی
٢٨٢ ص
(٢٨٠)
تاریخچه خواندنی حرم کاظمین از قبرستان قریش تا به امروز
٢٨٣ ص
(٢٨١)
پاسخ به ده سؤال کمرشکن از شیعه!!!
٢٨٤ ص
(٢٨٢)
حسین بن روح نوبختی مردی که پنج سال در خدمت امام زمان (عج) بود
٢٨٥ ص
(٢٨٣)
حضرت خديجه کبری(سلام الله علیها)؛ مادر امّت و الگوی حیا و مجاهدت
٢٨٦ ص
(٢٨٤)
فضیلت شب و روز دحوالارض و اعمال آن
٢٨٧ ص
(٢٨٥)
روز اول محرم بر امام حسین(ع) ویارانش چه گذشت؟
٢٨٨ ص
(٢٨٦)
زندگینامه حضرت قاسم (ع)
٢٨٩ ص
(٢٨٧)
روایتی سوزناک از امام رضا (ع) در مصیبت جدش امام حسین (ع)
٢٩٠ ص
(٢٨٨)
نقش خلافت بنی امیه در ازدواج حضرت سکینه(س)
٢٩١ ص
(٢٨٩)
شهادت یا رحلت حضرت رسول صلی الله علیه و آله!؟
٢٩٢ ص
(٢٩٠)
محسن بن علی(علیهماالسلام)
٢٩٣ ص
(٢٩١)
امام حسن و لقب عسکری
٢٩٤ ص
(٢٩٢)
نباید به بهانه آسیب شناسی اصل عزاداری را نشانه گرفت
٢٩٥ ص
(٢٩٣)
سيّد محمد را بهتر بشناسيم
٢٩٦ ص
(٢٩٤)
زندگینامه حضرت حمزه سید الشهداء(علیه السلام)
٢٩٧ ص
(٢٩٥)
زندگانی و شخصیت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام
٢٩٨ ص
(٢٩٦)
مزار حضرت محسن كجاست؟ + تصاوير
٢٩٩ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص

يادداشت - يادداشت - الصفحة ٧٠ - نكاتي چند از زندگاني امام باقر عليه السلام

نكاتي چند از زندگاني امام باقر عليه السلام

کد مطلب: ٥٩٠٦ تاریخ انتشار: ٠٦ شهریور ١٣٩٦ - ١٠:٠٠ تعداد بازدید: ٩٥٦٧ يادداشت » عمومي نكاتي چند از زندگاني امام باقر عليه السلام

نام :
محمد.

كنيه :
ابو جعفر و ابوجعفر اول .

القاب :
باقر, شاكر, هادي , امين , شبيه -به خاطر شباهت ايشان به پيامبراكرم (ص )-.
مـشهورترين لقب آن حضرت , باقر است . پيامبر اكرم (ص ) به واسطه جابربن عبداللّه انصاري , آن حضرت را به اين لقب, ملقب كرد و به ايشان سلام رساند.

منصب :
معصوم هفتم و امام پنجم شيعيان .


تاريخ ولادت :
اول رجب سال ٥٧ هجري .
برخي از مورخان , ولادت ايشان را در سوم صفر سال ٥٧ هجري دانسته اند.

محل تولد:
مدينه مشرفه , در سرزمين حجاز (عربستان سعودي كنوني ).

نسب پدري :
امام زين العابدين , علي بن حسين بن علي بن ابي طالب (ع ).


نام مادر:
فاطمه , دختر امام حسن مجتبي (ع ) كه مكني به ام عبداللّه بود.
ايـن بـانـوي ارجـمـند, از زنان بزرگ عصر خويش بود كه امام صادق (ع ) درباره شان و منزلت او, فـرمـود: جـده ام , فـاطمه بنت حسن , صديقه بود و در آل امام حسن (ع ) زني به درجه و مرتبه او نرسيد.
چـون نـسـب امـام مـحـمـد بـاقر(ع ), هم از پدر و هم از مادر, به امام اميرالمؤمنين (ع )و فاطمه زهرا(س ) مي رسد, به ايشان علوي بين علويين و فاطمي بين فاطميين گفته مي شود.

مـدت امـامـت :
از زمـان شهادت پدرش , امام زين العابدين (ع ) در سال ٩٥ تا سال١١٤ هجري , به مدت ٢٠ سال .

تاريخ و سبب شهادت :
هفتم ذي حجه سال ١١٤ هجري , در سن ٥٧ سالگي (و به قولي ربيع الاول يا ربيع الاخر سال ١١٤ هجري ) به وسيله زهري كه ابراهيم بن وليد عبدالملك , در ايام خلافت هشام بن عبدالملك , به آن حضرت خورانيد.

محل دفن :
قبرستان بقيع , در مدينه مشرفه , در جوار قبر پدرش , امام زين العابدين (ع ) و عمويش , امام حسن مجتبي (ع ) و فرزندش , امام صادق (ع ).

همسران :
١. ام فروه بنت قاسم . ٢. ام حكيم و چند ام ولد.

فرزندان :
١. امام جعفر صادق (ع ). ٢. عبداللّه . ٣. ابراهيم . ٤. عبيداللّه . ٥. علي .٦. زينب . ٧. ام سلمه .


شاگردان امام :
خاندان رسالت و اهل بيت رسول الله (ص)، از آن جا كه به گواهي قطعي وانكار ناپذير پيامبر اسلام (ص)، عدل و همپا و هماواي قرآنند با حقيقت، محتوا و پيام قرآن، همگوني و سنخيت دارند.

حديث ثقلين از جمله احاديث مهم مورد پذيرش اهل سنت و اماميه است.

در اين حديث، رسول خدا، ثمره تلاشهاي طاقت فرساي خود در مسير ايفاي رسالت و هدايت خلق را، در دو يادگار گرانبها كه پس از خود برجا گذاشته خلاصه كرده و گفته است: من دو شي ء گرانبها در ميان شما باقي مي گذارم: قرآن و اهل بيتم را، اين دو هرگز از يكديگر جدا نشوند تا در قيامت بر حوض كوثر، بر من وارد شوند... (١)

با توجه به مقام معنوي و الهي پيامبر (ص) كه كمترين خود خواهي و هوا و هوس در او راه نداشته و آنچه او مي گفته در حقيقت مورد تأييد خداوند بوده و رأي و سخني جز به اشاره و تأييد وحي اظهار نمي داشته است، (٢) مي توان بيقين اقرار كرد كه پيامبر (ص)، خاندانش را بر اساس ملاحظات خويشاوندي و روابط نسبي و علايق مادي بشري، در كنار قرآن، بزرگترين معجزه خويش ننهاده است، بلكه قرين ساختن اهل بيت، با پيام وحي، از آن جهت بوده كه ميان آن دو هماهنگي و سنخيت وجود داشته است .

اگر خداوند قرآن را بدور از كمترين ضعف و كاستي و كجي و نادرستي فرو فرستاده، (٣) اهل بيت را نيز از هر انحراف و گناه، پاك گردانيده و مصونيت بخشيده است. (٤)

اگر قرآن، داراي حقايقي اصولي و محكم و نيز مسايلي متشابه (٥) است كه براي فهم آنها بايد به منبعي الهي و آگاه به رموز وحي مراجعه كرد، اهل بيت، همان آگاهان و عالماني هستند كه مفسر قرآن و مبين احكام و پيامهاي آنند. (٦)

هر چند آيات قرآن، روشن و روشنگر است، ولي معناي روشني مفاهيم قرآن، اين نيست كه تمامي مطالب و مفاهيم آن براي همه انديشه ها آشكار و بي نياز از توضيح باشد، چه، خداوند به پيامبر (ص) فرمان داده تا آيات وحي را براي مردم توضيح و تبيين كند. (٧)

با اين بيان، اهل بيت از آن جهت، قرين قرآن و جدايي ناپذير از آن معرفي شده اند كه پس از رسول خدا (ص) به تبيين مفاهيم وحي و حقايق قرآن، براي توده ها بپردازند و اين توان و شايستگي در همه اهل بيت رسالت (معصومين عليهم السلام) بوده است.چنانكه علي (ع) به سينه اش اشاره مي كرد و مي گفت: در اينجا دانشهاي فراواني است كه كاش شاگردان شايسته اي مي يافتم و اين حقايق را بدانها مي آموختم. (٨)

آن چه پس از وفات رسول اسلام (ص) براي جامعه اسلامي و خاندان پيامبر (ص)، رخ نمود هرگز به آنان، مجال نداد تا آن گونه كه مي خواستند و مي بايست، به نشر معارف قرآني بپردازند .

جريانهاي سياسي حاكم بر جامعه، پس از رحلت رسول خدا (ص)، سبب تفكيك قرآن از عترت در باور و انديشه بخش عظيمي از مردم شد.قرآن بظاهر محور نظام دستوري دين و حكومت گرديد، ولي چون نيازمند مفسر و مبين بود، باعث شد تا ميدان تفسير و تأويل بشدت گسترش يابد و چهره هايي در محافل علمي و ديني مطرح شدند كه هرگز آيه اي در تطهير آنان نازل نشده و سفارشي از ناحيه رسول خدا در تمسك به آنان نرسيده بود.از سوي ديگر، كساني چون علي بن ابي طالب (ع) كه با صداي رسا فرياد بر مي آورد: سلوني قبل از تفقدوني، يعني هر چه مي خواهيد از من بپرسيد، قبل از اين كه مرا از دست بدهيد، مهجور وناشناخته ماندند.

حسن بن علي (ع)، از سوي حكومت معاويه، تحت شديدترين فشارهاي روحي و اجتماعي قرار داشت و هرگز به او فرصت نشر معارف واقعي داده نشد.

حسين بن علي (ع) تحت فشار قرار گرفت كه حكومت ضد ديني و ضد بشري يزيد را بپذيرد و از آنجا كه پذيرش حكومت وي را مايه نابودي اساس شريعت مي دانست، از آن اجتناب كرد و در اين راه به شهادت رسيد.

بني اميه بر جان و مال و ناموس و دين مردم مسلط شدند.و زمينه چنان شد كه فردي چون زين العابدين ناگزير، معارف حقه را در قالب دعا و نيايش اظهار مي كرد.در اين ميان، در عصر امام باقر (ع)، شرايط سياسي جامعه به گونه اي تغيير يافت كه آن حضرت توانست، مجمعي علمي تشكيل داده، به تعليم و تربيت مرداني دانشمند و متعهد به ارزشهاي شريعت بپردازد.

اين است كه وقتي صفحات تاريخ صدر اسلام مرور شود، در زندگي علمي امام باقر (ع) نام بسياري از شاگردان آن حضرت و شخصيتهاي ممتاز علمي جهان اسلام جلب نظر مي كند.

با اين همه، نبايد تصور كرد كه امام باقر (ع) آسوده و ايمن از محدوديتها و ممنوعيتهايي بوده است كه حكومتها براي اهل بيت (ع) فراهم مي آورده اند، بلكه بي ترديد، جو حاكم بر زندگي امام باقر (ع) به شدت جو تقيه بوده است، زيرا با فرهنگ خاصي كه در نتيجه حكومتهاي ناصالح بر جامعه حاكم شده بود، كنار نهادن تقيه به منزله دست كشيدن از فعاليت علمي و دور ماندن از ترويج معارف اصولي دين بشمار مي رفت.

باري، شرايط زمان، براي امام باقر (ع) و نيز امام صادق (ع) زمينه اي را فراهم آورد كه ساير ائمه (ع) هرگز برايشان آماده نشد.آن شرايط مساعد، معلول سستي پايه هاي حكومت امويان بود.بحرانهاي دروني نظام سياسي در آن عصر، به حاكمان مجال نمي داد تا بر خاندان رسالت مانند حاكمان پيشين، فشار آورند و ايشان را منزوي سازند.بي ترديد اگر همين زمينه براي هر يك از امامان (ع) فراهم مي آمد، آنان قادر به تأسيس حوزه هاي بزرگ درسي بودند و عالمان و فقيهان بيشتري را پرورش مي دادند.اين زمينه مساعد، سبب شد تا امام باقر (ع) و امام صادق (ع) بيشترين آراي فقهي، تفسيري و اخلاقي را در كتب فقهي و حديثي از خويش بر جاي گذارند.

اين چنين است كه فردي چون محمد بن مسلم مي تواند سي هزار حديث از امام باقر (ع) (٩) نقل كند.و شخصيتي چون جابر جعفي هفتاد هزار حديث. (١٠)

در نزد عالمان اماميه، فقيه ترين فقيهان صدر اسلام شش نفرند كه همه آنان از اصحاب امام باقر (ع) و امام صادق (ع) بوده اند.آنان عبارتند از: زرارة بن اعين، معروف بن خربوذ المكي، ابو بصير الاسدي، فضيل بن يسار، محمد بن مسلم الطائفي و بريد بن معاوية العجلي . (١١)

شيخ الطائفة، ابو جعفر محمد بن حسن طوسي در كتاب رجال خويش، اصحاب و شاگردان امام باقر (ع) را كه از آن حضرت نقل حديث كرده اند ٤٦٢ مرد و دو زن دانسته است.

در ميان اصحاب و شاگردان امام باقر (ع) برخي از نظر اعتبار و وثاقت مورد اتفاق اهل سنت و اماميه اند، و دسته اي به دليل گرايشهاي عميق شيعي، در دايره رجال اهل سنت قرار نگرفته، بلكه تنها مورد اعتماد اماميه مي باشند.

براي ارائه نموداري فهرست گونه از شاگردان امام باقر (ع) با استفاده از چند منبع رجالي، نام گروهي از آنان را يادآور مي شويم، بي اين كه ادعاي استقصا داشته باشيم.

١ ابان بن ابي عياش فيروز، تابعي

٢ ابان بن تغلب ابو سعيد البكري الجريري

٣ ابراهيم بن الأزرق الكوفي

٤ ابراهيم الجزيري (الجريري)

٥ ابراهيم بن جميل، برادر طربال الكوفي

٦ ابراهيم بن حنان الأسدي الكوفي

٧ ابراهيم بن صالح الانماطي

٨ ابراهيم بن عبد الله الاحمري

٩ ابراهيم بن عبيد أبو غرة الانصاري

١٠ ابراهيم بن عمر الصنعاني اليماني

١١ ابراهيم بن مرثد الكندي الأزدي ابراهيم بن معاذ

١٣ ابراهيم بن معرض الكوفي

١٤ ابراهيم بن نصر بن القعقاع الجعفي

١٥ ابراهيم بن نعيم العبدي الكناني

١٦ احمد بن عائد

١٧ احمد بن عمران الحلبي

١٨ اسحاق بن بشير النبال

١٩ اسحاق بن جعفر بن علي

٢٠ اسحاق بن عبد الله بن ابي طلحة المدني

٢١ اسحاق بن الفضل بن يعقوب بن عبد الله بن الحرث...

٢٢ اسحاق القمي

٢٣ اسحاق بن نوح الشامي

٢٤ اسحاق بن واصل الضبي

٢٥ اسحاق بن يزيد بن اسماعيل الطائي

٢٦ اسحاق بن يسار مولي قيس بن مخرمة

٢٧ اسرائيل بن غياث المكي

٢٨ اسلم بن ايمن التميمي المنقري الكوفي

٢٩ اسلم المكي القواس

٣٠ اسماعيل بن ابي خالد

٣١ اسماعيل بن جابر الخثعمي

٣٢ اسماعيل بن زياد البزاز الكوفي الأسدي

٣٣ اسماعيل بن سلمان الأزرق معروف به ابو خالد

٣٤ اسماعيل بن عبد الخالق الجعفي

٣٥ اسماعيل بن عبد الرحمان الجعفي الكوفي

٣٦ اسماعيل بن عبد العزيز

٣٧ اسماعيل بن الفضل بن يعقوب بن الفضل بن عبد الله

٣٨ اسماعيل ابو احمد الكاتب الكوفي

٣٩ اسماعيل معروف به ابو العلا از بني قيس بن ثعلبه

٤٠ اسيد بن القاسم

٤١ اعين الرازي، معروف به ابو معاذ

٤٢ انس بن عمرو الأزدي

٤٣ ايوب بن ابي تمية كيسان السجستاني العنبري البصري

٤٤ ايوب بن بكر بن أبي علاج الموصلي

٤٥ ايوب بن شهاب بن زيد البارقي الأزدي

٤٦ ايوب بن وشيكة

٤٧ بدر بن الخليل الأسدي، ابو خليل الكوفي

٤٨ برد الاسكاف الأزدي الكوفي

٤٩ برد الخياط بريد بن معاوية العجلي، معروف به ابو القاسم.

٥١ بسام بن عبد الله الصيرفي، معروف به ابو عبد الله

٥٢ بشار الاسلمي

٥٣ بشار بن زيد بن النعمان

٥٤ بشر بن أبي عقبة المدايني

٥٥ بشر، بياع

٥٦ بشر بن جعفر الجعفي، ابو الوليد

٥٧ بشر بن خثعم

٥٨ بشر الرحال

٥٩ بشر بن عبد الله بن سعيد الخثعمي

٦٠ بشر بن عبد الله الخثعمي الكوفي

٦١ بشر بن ميمون الوابشي الهمداني النبال الكوفي

٦٢ بشر بن يسار

٦٣ بشير، ابو عبد الصمد بن بشر الكوفي

٦٤ بشير معروف به ابو محمد المستنير الجعفي الأزرق

٦٥ بشير بن سليمان المدني

٦٦ بكر بن أبي حبيبه

٦٧ بكر بن حبيب الأحمسي البجلي الكوفي

٦٨ بكر بن خالد الكوفي

٦٩ بكر بن صالح

٧٠ بكر بن كرب

٧١ بكروية الكندي الكوفي

٧٢ بكير بن اعين بن سنسن الشيباني الكوفي

٧٣ بكير بن جند بن الكوفي

٧٤ بكير بن حبيب الكوفي

٧٥ تميم بن زياد

٧٦ ثابت بن أبي ثابت

٧٧ ثابت بن دينار ابو صيفه الأزدي

٧٨ ثابت بن زائدة العكلي

٧٩ ثابت بن هرمز ابو المقدام العجلي

٨٠ ثوير بن أبي فاخته سعيد بن جهمان غلام ام هاني

٨١ جابر بن عبد الله بن عمر بن حرام ابو عبد الله الانصاري

٨٢ جابر بن يزيد بن الحرث بن عبديغوث الجعفي

٨٣ جارود، معروف به ابو المنذر

٨٤ جارود بن السري التميمي السعدي الكوفي

٨٥ جراح المدايني

٨٦ جعدة بن ابي عبد الله

٨٧ جعفر بن ابراهيم الجعفي

٨٨ جعفر الأحمس

٨٩ جعفر بن حكيم بن عباد الكوفي

٩٠ جعفر بن عمرو بن ثابت أبي المقدام بن هرمز الحداد العجلي

٩١ جعفر بن محمد بن علي بن الحسين (امام صادق عليه السلام)

٩٢ الحارث بن حصين الأزدي

٩٣ الحارث بن شريح المنقري

٩٤ الحارث بن المغيرة النصري

٩٥ حبيب بن أبي ثابت الأسدي الكوفي

٩٦ حبيب ابو عمرة الاسكاف

٩٧ حبيب بن بشار الكندي

٩٨ حبيب بن جري العبسي الكوفي

٩٩ حبيب بن حسان بن الأشرس الأسدي

١٠٠ حبيب السجستاني

١٠١ حبيب العبي الكوفي

١٠٢ حبيب بن المعلي السجستاني

١٠٣ حجاج بن ارطاة ابو ارطاة النخعي الكوفي

١٠٤ حجاج بن دينار الواسطي

١٠٥ حجاج بن كثير الكوفي

١٠٦ حذيفة بن منصور بن كثير ابو محمد الخزاعي

١٠٧ حسان بن مهران

١٠٨ الحسن بن أبي سارة النيلي الانصاري

١٠٩ الحسن بن حبيش الأسدي

١١٠ الحسن الجعفي الكوفي

١١١ الحسن بن الحسن بن الحسن بن علي بن أبي طالب (ع)

١١٢ الحسن بن رباط

١١٣ الحسن بن زياد البصري

١١٤ الحسن بن زياد الصيقل ابو محمد الكوفي

١١٥ الحسن بن زياد الصيقل

١١٦ الحسن بن السري الكاتب

١١٧ الحسن بن شهاب بن يزيد البارقي الأزدي

١١٨ الحسن بن صالح بن حي الهمداني الثوري الكوفي

١١٩ الحسن بن علي الأحمري الكوفي

١٢٠ الحسن بن عمار

١٢١ الحسن بن عمار عامي

١٢٢ الحسن بن المغيرة

١٢٣ الحسن بن منذر

١٢٤ الحسن بن يوسف

١٢٥ الحسين بن ابتر الكوفي

١٢٦ الحسين بن أبي العلاء الخفاف

١٢٧ الحسين بن احمد المنقري

١٢٨ الحسين بن بنت ابي حمزة الثمالي

١٢٩ الحسين الجعفي ابو احمد الكوفي

١٣٠ الحسين بن حماد

١٣١ الحسين بن عبد الله الأرجاني

١٣٢ الحسين بن عبد الله بن عبيد الله بن العباس بن عبد المطلب

١٣٣ الحسين بن علي بن الحسين بن علي بن ابي طالب (ع) (برادر امام باقر عليه السلام)

١٣٤ الحسين بن مصعب

١٣٥ الحسين بن منذر

١٣٦ حفص الأعور الكوفي

١٣٧ حفص بن غياث

١٣٨ حفص بن وهب الأفرعي

١٣٩ الحكم بن الصلت الثقفي

١٤٠ الحكم بن عبد الرحمان بن أبي نعيم البجلي

١٤١ الحكم بن عتيبة ابو محمد الكوفي الكندي

١٤٢ الحكم بن المختار بن ابي عبيده

١٤٣ حكيم بن صهيب ابو صهيب الصيرفي ابو شبيب

١٤٤ حكيم بن معاوية

١٤٥ حماد بن ابي سليمان الأشعري

١٤٦ حماد بن ابي العطارد الطائي الكوفي

١٤٧ حماد بن بشر الطنافي الكوفي

١٤٨ حماد بن بشر اللحام

١٤٩ حماد بن راشد الأزدي البزاز ابو العلاء الكوفي

١٥٠ حماد بن المغيرة

١٥١ حمران بن أعين الشيباني

١٥٢ حمزة، ابو الحسين الليثي داماد ابو حمزة الثمالي

١٥٣ حمزة بن حمران بن أعين

١٥٤ حمزة الطيار

١٥٥ حمزة بن عطا الكوفي

١٥٦ خازم الاشل الكوفي

١٥٧ خالد بن ابي كريمة

١٥٨ خالد بن أوفي ابو الربيع العنزي الشامي

١٥٩ خالد بن بكار ابو العلاء الخفاف الكوفي

١٦٠ خالد بن طهمان الكوفي

١٦١ خيثمة بن عبد الرحمان الجعفي الكوفي ابو عبد الرحمان

١٦٢ داود الأبزاري

١٦٣ داود بن ابي هند القشيري السرخي

١٦٤ داود بن حبيب ابو غيلان الكوفي

١٦٥ داود بن الدجاجي الكوفي

١٦٦ داود بن زيد الهمداني الكوفي

١٦٧ دلهم بن صالح الكندي الكوفي

١٦٨ دينار ابو عمرو الأسدي الكوفي

١٦٩ ربيع بن صبيح

١٧٠ ربيع العبسي الكوفي

١٧١ ربيعة بن ابي عبد الرحمان، معروف به ربيعة الرأي

١٧٢ ربيعة بن ناجد بن كثير ابو صادق الكوفي

١٧٣ رشيد بن سعد المصري رفيد بن مصقلة العبدي الكوفي

١٧٥ رفيد غلام بنو هبيرة

١٧٦ زايدة بن قدامه

١٧٧ زرارة بن اعين الشيباني

١٧٨ زرين الأبزاري

١٧٩ زرين الأنماطي

١٨٠ زكريا برادر المستهل، معروف به ابو يحيي

١٨١ زكريا بن عبد الله النقاض الكوفي

١٨٢ زهير المدائني

١٨٣ زياد بن أبي الحلال

١٨٤ زياد بن أبي زياد المنقري التميمي

١٨٥ زياد الأحلام، غلامي كوفي

١٨٦ زياد الأسود

١٨٧ زياد بن الأسود النجار

١٨٨ زياد بن سوقه البجلي الكوفي

١٨٩ زياد بن صالح الهمداني الكوفي

١٩٠ زياد بن عيسي ابو عبيدة الحذاء

١٩١ زياد المحاربي الكوفي

١٩٢ زياد بن المنذر ابو الجارود الهمداني العوفي الكوفي

١٩٣ زياد غلام امام باقر عليه السلام

١٩٤ زياد الهاشي

١٩٥ زيد الآجري

١٩٦ زيد بن علي بن الحسين بن علي بن ابي طالب (ع) (برادر امام باقر عليه السلام)

١٩٧ زيد بن محمد بن يونس ابو اسامة الشحام الكوفي

١٩٨ زيد الهاشي

١٩٩ سالم بن ابي حفصة

٢٠٠ سالم الأشل

٢٠١ سالم الجعفي

٢٠٢ سالم المكي

٢٠٣ سديف بن حكيم الصيرفي

٢٠٤ سعد بن أبي عمرو الجلاب

٢٠٥ سعد الحداد

٢٠٦ سعد بن الحسن الكندي

٢٠٧ سعد بن طريف

٢٠٨ سكين المعدني

٢٠٩ سلام الجعفي

٢١٠ سلام بن سعد الأنصاري

٢١١ سلام بن المستنير

٢١٢ سلم بن بشر

٢١٣ سلمان بن خالد طلحي قمي (شاعر)

٢١٤ سلمة بن الاهثم

٢١٥ سلمة بن قيس الهلالي

٢١٦ سلمة بن كهيل

٢١٧ سلمة بن محرز

٢١٨ سليمان بن محرز

٢١٩ سليمان بن مروان عجلي

٢٢٠ سليمان، غلام طربال

٢٢١ سليمان بن هارون العجلي سنان ابو عبد الله بن سنان

٢٢٣ سورة بن كليب بن معاوية الاسدي

٢٢٤ شجرة، برادر بشير النبال

٢٢٥ صالح بن سهل الهمداني

٢٢٦ صالح بن عقبة

٢٢٧ صالح بن ميثم الكوفي

٢٢٨ صامت

٢٢٩ صلت بن الحجاج

٢٣٠ ضريس

٢٣١ طاهر، غلام امام باقر (ع)

٢٣٢ طربال

٢٣٣ طلحة بن زيد بتري

٢٣٤ ظريف بن ناصح

٢٣٥ عامر بن أبي الأحوص

٢٣٦ عباد بن صهيب

٢٣٧ عبد الجبار بن اعين الشيباني، برادر زرارة بن اعين

٢٣٨ عبد الحميد بن عواض الطائي

٢٣٩ عبد الحميد الواسطي

٢٤٠ عبد الرحمان، معروف به ابو خينمة

٢٤١ عبد الرحمان بن أعين برادر زرارة

٢٤٢ عبد الرحمان بن سليمان الأنصاري

٢٤٣ عبد الرحيم القصير

٢٤٤ عبد الغفار بن القاسم الأنصاري، معروف به ابو مريم

٢٤٥ عبد الله بن بكير الهجري

٢٤٦ عبد الله بن الجارود

٢٤٧ عبد الله بن جريح

٢٤٨ عبد الله بن الحسن بن الحسن بن علي بن ابي طالب (ع)

٢٤٩ عبد الله بن زرعه

٢٥٠ عبد الله بن دينار

٢٥١ عبد الله بن سليمان

٢٥٢ عبد الله بن شريك العامري

٢٥٣ عبد الله بن عجلان

٢٥٤ عبد الله بن عطاء المكي

٢٥٥ عبد الله بن عمرو

٢٥٦ عبد الله بن الغالب الأسدي (شاعر)

٢٥٧ عبد الله بن محمد الأسدي

٢٥٨ عبد الله بن محمد الجعفي

٢٥٩ عبد الله بن المختار

٢٦٠ عبد الله بن الوليد الوصافي

٢٦١ عبد المؤمن بن القاسم، برادر ابو مريم الأنصاري

٢٦٢ عبد الملك بن اعين الشيباني برادر زرارة

٢٦٣ عبد الكريم بن مهران

٢٦٤ عبد الواحد بن المختار الأنصاري

٢٦٥ عبيد الله بن محمد بن عمر بن أمير المؤمنين (ع)

٢٦٦ عبيدة الخثعمي عبيدة السكسكي

٢٦٨ عذافر بن عبد الله

٢٦٩ عطية أخو عرام

٢٧٠ عطية بن ذكوان

٢٧١ عطية الكوفي

٢٧٢ عقبة بن بشير الأسدي

٢٧٣ عقبة بن شعبة، معروف به ابو شبية الأسدي

٢٧٤ عقبة بن قيس مثيلة

٢٧٥ عكرمة، معروف به ابو اسحاق

٢٧٦ العلاء بن الحسين

٢٧٧ العلاء بن عبد الكريم

٢٧٨ علباء بن دراع الاسدي

٢٧٩ علقمة بن محمد الحضرمي، برادر ابو بكر الحضرمي

٢٨٠ علي بن أبي المغيرة الزبيدي الأزرق

٢٨١ علي بن حنظلة العجلي

٢٨٢ علي بن رباط

٢٨٣ علي بن سعيد بن بكير

٢٨٤ علي بن عبد العزيز

٢٨٥ علي بن عطية

٢٨٦ علي بن ميمون، معروف به ابو الحسن الصايغ

٢٨٧ عمار بن أبي الأحوص

٢٨٨ عمر بن علي بن الحسين بن علي بن ابي طالب (ع) أبو حفص الأشراف

٢٨٩ عمر بن شمر

٢٩٠ عمر بن حنظلة

٢٩١ عمر بن هلال

٢٩٢ عمران بن أبي خالد الفزاري

٢٩٣ عمران

٢٩٤ عمر و بن ابي بتان

٢٩٥ عمر و بن ثابت

٢٩٦ عمر و بن جميع

٢٩٧ عمر و بن خالد

٢٩٨ عمر و بن خالد الواسطي

٢٩٩ عمر و بن دينار المكي

٣٠٠ عمرو بن رشيد

٣٠١ عمرو بن سعيد بن هلال الثقفي

٣٠٢ عمرو بن عبد الله الثقفي

٣٠٣ عمرو بن قيس الماصر

٣٠٤ عمرو بن معمر بن أبي و شيكة

٣٠٥ عمرو بن يحيي

٣٠٦ عنبسة بن بجاد

٣٠٧ عنبسة بن مصعب

٣٠٨ عيسي بن أبي منصور القرسي

٣٠٩ عيسي بن حمزة

٣١٠ عيسي بن اعين الشيباني، برادر زرارة

٣١١ عيسي الطحان

٣١٢ عيسي بن عمر

٣١٣ غالب أبو هذيل (شاعر كوفي) غالب جهني

٣١٥ غياث بن ابراهيم

٣١٦ فرات بن احنف

٣١٧ فضيل بن الزبير الرسان

٣١٨ فضيل بن سعدان

٣١٩ فضيل بن شريح

٣٢٠ فضيل بن عثمان الأعور المرادي

٣٢١ فضيل بن غياث

٣٢٢ فضيل بن ميسرة

٣٢٣ فضيل بن يسار بصري

٣٢٤ فليح بن أبي بكر الشيباني

٣٢٥ قاسم بن عبد الملك

٣٢٦ قاسم بن محمد

٣٢٧ قدامة بن سعيد بن ابي زائدة

٣٢٨ قيس بن الربيع

٣٢٩ قيس بن رمانة الأشعري

٣٣٠ كامل صاحب السابري

٣٣١ كامل بن العلاء

٣٣٢ كامل النجار

٣٣٣ كامل الوصافي

٣٣٤ كثير بن اسماعيل (النواء)

٣٣٥ كميت بن زيد الأسدي

٣٣٦ كيسان بن كليب

٣٣٧ كليب بن معاوية الأسدي

٣٣٨ كليب بن معاوية الصيداوي

٣٣٩ ليث بن أبي سليم

٣٤٠ ليث بن البختري المرادي

٣٤١ مالك بن أعين الجهني

٣٤٢ مالك بن عطية

٣٤٣ محمد بن أبي حمزة

٣٤٤ محمد بن أبي سارة

٣٤٥ محمد بن أبي منصور

٣٤٦ محمد بن اسحاق المدني

٣٤٧ محمد بن أسلم الجبلي

٣٤٨ محمد بن حميد

٣٤٩ محمد بن رستم

٣٥٠ محمد بن زيد

٣٥١ محمد بن السايب الكلبي

٣٥٢ محمد بن سعيد بن غزوان

٣٥٣ محمد بن سليمان القرا

٣٥٤ محمد بن شر الحضرمي

٣٥٥ محمد الطيار غلام فزارة

٣٥٦ محمد بن عجلان

٣٥٧ محمد بن عجلان المدني

٣٥٨ محمد بن قيس الانصاري

٣٥٩ محمد بن مروان البصري

٣٦٠ محمد بن مروان الكلبي

٣٦١ محمد بن مسعود

٣٦٢ محمد بن مسلم الثقفي الطحان الطائفي

٣٦٣ محمد بن علي الحلبي

٣٦٤ محمد بن الفضل الهاشمي

٣٦٥ محمد بن يزيد

٣٦٦ محمد بن اليسع بن حمزة القمي مستهل بن عطاء الكوفي

٣٦٨ مسعدة بن زياد

٣٦٩ مسعدة بن صدقة

٣٧٠ مسكين

٣٧١ مسكين بن عبد الله

٣٧٢ مسمع كردين، معروف به ابو يسار

٣٧٣ معروف به خربوذ المكي

٣٧٤ معمر بن رشيد

٣٧٥ معمر بن عطاء

٣٧٦ معمر بن يحيي بن بسام دجاجي

٣٧٧ المفضل بن ابي قرة

٣٧٨ المفضل بن زيد

٣٧٩ المفضل بن قيس بن رمانة

٣٨٠ المفضل بن مزيد

٣٨١ مقاتل بن سليمان

٣٨٢ مقرن السراج

٣٨٣ منهال بن عمرو الأسدي

٣٨٤ منصور بن الوليد الصيقل

٣٨٥ منصور بن حازم

٣٨٦ منذر بن أبي طريفة

٣٨٧ منصور بن المعتبر

٣٨٨ معاذ بن مسلم الهراء

٣٨٩ موسي أبو الحسن الأشعري

٣٩٠ موسي بن اشيم

٣٩١ موسي التمار

٣٩٢ موسي بن خليفة

٣٩٣ موسي الخياط

٣٩٤ موسي بن زياد

٣٩٥ مهزم الأسدي

٣٩٦ ميسر بن عبد العزيز النخعي المدائني

٣٩٧ ميمون البان

٣٩٨ ميمون القداح غلام بني محزوم

٣٩٩ ناحية بن أبي عماره

٤٠٠ نجم بن الحطيم (أبو حطيم العبدي)

٤٠١ نجم الطائي

٤٠٢ نجيح بن مسلم

٤٠٣ نصر بن مزاحم

٤٠٤ نضر بن قراوش الخزاعي

٤٠٥ نعمان الاحمسي

٤٠٦ وردان أبو خالد الكابلي الأصغر

٤٠٧ ورد بن زيد الأسدي، برادر كميت بن زيد

٤٠٨ وليد بن بشير

٤٠٩ وليد بن عروة الهجري

٤١٠ وليد بن القاسم

٤١١ هارون الجبلي

٤١٢ هارون بن حمزة الغنوي

٤١٣ هاشم بن أبي هاشم

٤١٤ هاشم الرماني

٤١٥ هلقام

٤١٦ هيثم النهدي، ابن أبي مسروق

٤١٧ يحيي بن أبي العلاء الرازي

٤١٨ يحيي بن أبي القاسم، معروف به ابو بصير

٤١٩ يحيي بن السابق

٤٢٠ يحيي بن القاسم الحذاء

٤٢١ يزيد، معروف به ابو خالد الكناسي

٤٢٢ يزيد بن زياد الكوفي

٤٢٣ يزيد بن عبد الملك الجعفي

٤٢٤ يزيد بن عبد الملك النوفلي

٤٢٥ يزيد بن محمد النيسابوري

٤٢٦ يزيد، غلام حكم بن أبي الصلت الثقفي

٤٢٧ يعقوب بن شعيب الأزرق

٤٢٨ يعقوب بن شعيب بن ميثم الأسدي

٤٢٩ يعقوب بن يونس پدر يونس بن يعقوب

٤٣٠ يونس بن أبي يعقوب

٤٣١ يوسف بن الحارث

٤٣٢ يونس بن خال أبي المستهل

٤٣٣ يونس بن جناب

٤٣٤ يونس بن المغيرة

باب الكني (شاگردان امام باقر (ع) كه نامشان با كنيه ثبت شده است)

٤٣٥ ابو البلاد

٤٣٦ ابو بشر

٤٣٧ ابو حارم

٤٣٨ ابو جعفر المدائني

٤٣٩ ابو الحجاج

٤٤٠ ابو حسان الانماطي

٤٤١ ابو حسان العجلي

٤٤٢ ابو خالد الفزاري

٤٤٣ ابو شبية الفزاري

٤٤٤ ابو الصحاري

٤٤٥ ابو صامت الحلواني

٤٤٦ ابو العلاء الخفاف

٤٤٧ ابو عروة الأنصاري

٤٤٨ ابو عمار

٤٤٩ ابو عمر البزار

٤٥٠ ابو عيينة

٤٥١ ابو لبيد الهجري

٤٥٢ ابو المأمون

٤٥٣ ابو محمد

٤٥٤ ابو مخلد الخياط

٤٥٥ ابو مرهف

٤٥٦ ابو مسكين السمان

٤٥٧ ابو موسي

٤٥٨ ابو النعمان العجلي

٤٥٩ ابو هارون

٤٦٠ ابو هارون المكفوف


زمامداران معاصر:

١. معاوية بن ابي سفيان (٣٥- ٦٠ق .).
٢. يزيد بن معاويه (٦٠- ٦٤ق .).
٣. معاوية بن يزيد (٦٤- ٦٤ق .).
٤. عبداللّه بن زبير (٦٤- ٧٣ق .).
٥. مروان بن حكم (٦٤- ٦٥ق .).
٦. عبدالملك بن مروان (٦٥- ٨٦ق .).
٧. وليد بن عبدالملك (٨٦- ٩٦ق .).
٨. سليمان بن عبدالملك (٩٦-٩٩ق .).
٩. عمربن عبدالعزيز (٩٩- ١٠١ق .).
١٠. يزيد بن عبد الملك (١٠١- ١٠٥ق .).
١١. هشام بن عبدالملك (١٠٥- ١٢٥ق .).

از مـيان خلفاي مذكور, تنها عبداللّه بن زبير, كه به مدت ده سال بر حجاز و عراق حكومت كرد, از غير بني اميه بود و بقيه , همگي از سلسله بني اميه و از دو تيره فرزندان ابوسفيان و فرزندان حكم بـن عـاص بـودند و تمامي آنان جز معاوية بن يزيد(معروف به معاويه ثاني ) و عمربن عبدالعزيز در اذيت و آزار اهل بيت پيامبراكرم (ص ) و امامان شيعه اتفاق داشتند.


رويدادهاي مهم

١. حضور امام محمد باقر(ع) در واقعه كربلا، در سن چهار سالگي، به همراه پدرش، امام زين العابدين(ع) در محرم سال ٦١ هجري.
٢. شهادت امام زين العابدين(ع) ، پدر ارجمند امام محمد باقر(ع) ، در سال ٩٥ هجري.
٣. مباحثات و احتجاجات امام محمد باقر(ع) با بزرگان مذاهب و اديان، درباره اثبات حقانيت اهل بيت(ع).
٤. ضرب سكه اسلامي، براي پول رايج خلافت اسلامي، و اسقاط سكه رومي توسط عبدالملك بن مروان، در سال ٧٦ هجري، با مشورت و ياري امام محمد باقر(ع).
٥. احضار امام محمد باقر(ع) و فرزندش، امام جعفر صادق(ع) به شام از سوي هشام بن عبدالملك.
٦. تأسيس پايه هاي اصلي حوزه علوم اهل بيت(ع) در مدينه، و تربيت شاگردان مبرز توسط امام محمد باقر(ع).
٧. مسموميت و شهادت امام محمد باقر(ع) ، درسال ١١٤ هجري، به دست ابراهيم بن وليد بن عبدالملك، والي مدينه، به دستور خليفه وقت، هشام بن عبدالملك.
٨. به خاك سپاري بدن مطهر امام محمد باقر(ع) در قبرستان بقيع، در مدينه، در كنار قبر پدرش، امام زين العابدين(ع) و عمويش، امام حسن مجتبي(ع) ، توسط امام جعفر صادق(ع) و ساير بازماندگان.


محاجّه امام باقر با دشمن اميرالمؤمنين عليهما السلام

عبدالله بن نافع كه از خوارج بود مي گفت: اگر مي دانستم كه در شرق و غرب زمين كسي هست كه با من بحث كند و بگويد: علي بن ابي طالب اهل نهروان را بحق كشت و بر آن ظلم نكرد، من سوار بر شتران پيش او مي رفتم تا با من مخاصمه كند.

به او گفتند: حتي در ميان اولاد علي هم كسي را نمي شناسي؟! گفت: مگر در ميان اولاد علي عالمي وجود دارد؟! گفتند: اين اولين ناداني توست كه فكر مي كني اولاد علي از عالم و دانشمند خالي است.

گفت: امروز عالم اولاد علي كيست؟ گفتند: محمد بن علي بن الحسين (ع)، عبدالله با بزرگان خوارج به مدينه آمد و از امام باقر اجازه خواست، به امام عرض كردند: عبدالله بن نافع اجازه ملاقات مي خواهد. فرمود: او با من چه كار دارد، با آن كه در بامداد و شامگاه از من و پدرم بيزاري مي كند.

ابوبصير گفت :يابن رسول الله (ص) او مي گويد: اگر در شرق و غرب زمين كسي يافت بشود كه بگويد: علي بن ابي طالب اهل نهروان رابه نا حق نكشت من پيش او رفته و با او محاجه مي كنم.

امام فرمود: براي مناظره پيش من آمده است؟ ابوبصير گفت: آري. امام به غلامش فرمود: بروبارش را پايين بياور و بگو فردا به ملاقات من بيايد.

عبدالله بن نافع فردا با بزرگان خوارج آمد، امام باقر صلوات الله عليه همه فرزندان مهاجر و انصار را جمع كرد و پيش آنها آمد، وجود مباركش مانند قرص قمر نوراني بود، آن حضرت خدا را حمد و ثنا كرد و بر رسولش صلوات فرستاد و فرمود: حمد خدا را كه ما را به نبوتش گرامي داشت و به ولايت مخصوص فرمود. اي فرزندان مهاجر و انصار هر كه منقبتي و فضيلتي از علي بن ابي طالب صلوات الله عليه مي داند بگويد.

آنها بپاخاسته و آنچه مي دانستند گفتند. عبدالله بن نافع خارجي گفت: من هم اين مناقب را مي دانم ولي علي (نعوذ بالله) وقتي كه جريان حكمين را قبول كرد كافر شد!

در همين وقت روايت خيبر را خواندند كه رسول الله (ص) در حق علي (ع) فرمود: «لا عطين الراية غداً رجلاً يُحبّ اللّهَ و رسولّه و يحبّه اللّهُ و رسولُه كرّارٌ غيرُ فرّار لاٍيرجع حتي يفتحَ اللّه علي يديه.

(به خدا سوگند فردا پرچم را به دست كسي خواهم سپرد كه او خدا و رسولش را دوست مي دارد و خدا و رسولش نيز او را، كسي كه بر دشمن يورش مي برد و از او نمي گريزد، بازنمي گردد مگر آنكه خداوند پيروزي را با دستاش محقق مي سازد.)

امام (ع) به عبدالله فرمود: درباره اين حديث چه مي گويي؟ گفت: راست است و شكي در آن نيست وليكن علي بعداً كافر شد (نعوذ بالله) امام فرمود: مادرت به عزايت بنشيند بگو ببينم روزي كه خدا علي را دوست داشت مي دانست كه اهل نهروان را خواهد كشت يا نه؟ اگر بگويي: نه كافر شده اي .

گفت: مي دانست. فرمود: آيا او را بر اين دوست مي داشت كه به طاعت عمل كند يا به معصيت او؟ گفت: نه، عمل كند به طاعت او.

امام فرمود: پس برخيز در حالي كه مغلوب شده اي. عبدالله برخاست و مي گفت:

«حتي يتبين لكم الخيط الابيض من الخيط الاسود من الفجر(بقره/١٨٧)، الله اعلم حيث يجعل رسالته(انعام/١٢٤)

تا رشته سپيد صبح، از رشته سياه (شب) براي شما آشكار گردد! و خداوند آگاهتر است كه رسالت خويش را كجا قرار دهد!


امام باقر عليه السلام و آخوند درباري

زرارة بن اعين گويد: ابو جعفر امام باقر (ع) در تشييع جنازه اي از قريش حاضر شدند، من نيز در خدمتش بودم، عطاء بن ابي رباح نيز از جمله حاضران بود، زني در پشت جنازه ضجه مي كشيد و ناله مي كرد، عطاء به آن زن گفت: ساكت شو و صدايت بلند نشود وگرنه من بر مي گردم، زن ساكت نشده، عطا برگشت. من به امام باقر (ع) گفتم: عطاء برگشت. فرمود: چرا؟ گفتم: زن ساكت نشد او نيز برگشت. حضرت فرمود: به تشييع جنازه ادامه بده، ما اگر باطلي را با حق ديديم و بخاطر باطل، دست از حق بركشيديم حق مسلمان را ادا نكرده ايم .

چون نماز ميت خوانده شد، وليّ ميت به امام عرض كرد: برگرديد خدا شما را رحمت كند، كه آمدن، شمارا ناراحت مي كند، امام برگشت، من به او گفتم: صاحب جنازه اجازه دادند برگرديد، من هم با شما كار خصوصي دارم، فرمود: به راهت ادامه بده ما با اجازه او نيامده ايم تا با اجازه او برگرديم. بلكه از اين عمل خواسته ايم به اجر و فضل خدا برسيم، انسان هر قدر پشت سر جنازه باشد همان قدر اجر مي برد. ( ٢ )

عطاء بن ابي رباح از آخوندهاي درباري بود كه بني اميه بسيار تعظيمش مي كردند، حتي در ميان مردم جار مي زدند: كسي جز عطاء حق فتوا دادن ندارد اگر او نباشد عبدالله بن ابي نجيح فتوا خواهد داد، عطاء يك چشم، پهن بيني، و بسيار سياه رنگ بود چنانكه ابن جوزي در تاريخش گفته است (مرآت العقول) يعني ظاهرش مثل باطنش چركين و تنفر آور بود. اين گونه ناكسان بودند كه خانه هاي وحي را به صورت خرابه ها در آورده و مردم را از سعادت باز داشتند و با روسياهي خداي خويش را ملاقات كردند.

اين مطلب نيز قابل دقت است كه منصور خليفه ستمگر عباسي مالك بن انس را در مكه ملاقات كرد، و از او در بسياري از مسائل سؤالهاي و از فشاري كه عامل مدينه به او وارد آورده بود، اعتذار نمود و گفت: كتابي بنويس كه مردم را وادار به عمل به آن كنم، تا نظام واحد شريعتي بوجود آيد و همه بر يك مفتي گرد آيند، ولي به شرط آن كه از علي بن ابي طالب در آن كتاب چيزي نقل نكني، مالك به شرط او عمل كرد و در «موطّأ» چيزي از علي (ع) نقل نكرد. (الامام الصادق و المذاهب الاربعه: ج ٢ ص ٥٥٥).

در اين كتاب كه شامل هزار و هفتصد و بيست حديث است، از عبدالله بن عمر صد و پنج حديث، از ابن شهاب زهري صد و پانزده حديث، از ابوهريره پنجاه حديث، از عايشه چهل و هشت حديث و از علي بن ابي طالب (ع) تنها پانزده حديث نقل شده و از حضرت فاطمه و حسنين عليهم السلام حتي يك حديث هم نقل نشده است.


وصيت امام باقر عليه السلام در آخرين لحظات

شيخ كليني در كتاب كافي به سند خود از امام رضا (ع) روايت كرده است كه امام باقر (ع) به هنگام احتضار فرمود: هنگامي كه به درود حيات گفتم زمين را برايم بشكافيد و قبري مهيا كنيد پس اگر به شما گفتند براي رسول خدا (ص) لحد بوده است، تصديق كنيد.

نگارنده: اين فرمايش بدان دليل بوده است كه امام باقر (ع) شكافتن زمين را از برخي جهات بهتر مي دانسته اگر چه فضيلت لحد بالاتر بوده است.

كليني به سند خود از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود: پدرم هر آنچه از كتب و سلاح و آثار و امانات انبياء در نزد خود داشت، به من به وديعت سپرد. پس چون لحظه وفاتش فرارسيد به من گفت: چهار شاهد فرابخوان. من چهار تن از قريش را دعوت كردم كه يكي از آنان نافع مولاي عبد الله بن عمر بود.

پس به من فرمود: «بنويس اين چيزي است كه يعقوب فرزندانش را بدان وصيت كرد كه اي فرزندانم خداوند دين را براي شما برگزيد، پس نميريد مگر آنكه تسليم رضاي خداوند باشيد. »و وصيت كرد محمد بن علي به جعفر بن محمد و به وي فرمان مي دهد كه او را به جامه بردي كه هر جمعه در آن نماز مي خواند كفن كند و عمامه اش را بر سرش بندد و قبر او را چهار گوش و با فاصله چهار انگشت از زمين بلندتر قرار دهد و در موقع دفن بندهاي كفن او را باز كند.

سپس به شهود فرمود: بازگرديد خداوند شما را رحمت كند!امام صادق (ع) گفت: به پدرم گفتم: اي پدر!در اين وصيت چه بود كه بر آن شاهد طلب كردي؟فرمود: پسرم!خوش نداشتم پس از من با تو به نزاع برخيزند به اين بهانه كه به تو وصيت نكرده ام و مي خواستم بدين وسيله حجت و دليلي براي تو قرار داده باشم. در حقيقت امام (ع) مي خواست به اين وسيله همگان بدانند كه جعفر بن محمد (ع) ، وصي و جانشين و امام بعد از اوست.

كليني در كافي به سند خود از امام صادق (ع) روايت كرده است كه فرمود: پدرم روزي در ايام بيماريش به من گفت: پسرم گروهي از قريشيان ساكن مدينه را بدينجا فراخوان تا آنها را گواه بگيرم. من نيز چنين كردم. پس امام در حضور آنان به من فرمود: اي جعفر هنگامي كه من دنيا را وداع گفتم مرا بشوي و كفن كن و قبرم را چهار انگشت بالاتر از زمين قرار ده و بر آن آب بپاش. چون گواهان رفتند به پدرم عرض كردم: اگر مرا (در خلوت هم) به اين كارها امر مي كردي، انجام مي دادم. چرا درخواستي تا عده اي را به عنوان شاهد به نزدت بياورم؟ فرمود: پسرم مي خواستم با تو نزاع نكنند. (يعني در امامت و خلافت از پس من با تو نزاع نكنند و بدانند كه تو وصي مني) .

كليني در كافي به سند خود از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود: پدرم در وصيتش نوشته بود كه وي را در سه جامه كفن كنم. يكي رداي جمره اي او بود كه در روز جمعه با آن نماز مي خواند و دو پيراهن ديگر. پس به وي عرض كردم: چرا اينها را مي نويسي؟فرمود: مي ترسم مردم با تو از در نزاع وارد شوند و بگويند او را در چهار يا پنج جامه كفن كن اما تو به گفتار آنان راه مرو. عمامه خودم را بر سرم بند و البته عمامه را جزو كفن محسوب مكن بلكه عمامه از چيزهايي است كه بدن را به آن مي پوشانند.

شيخ كليني در كافي به سند خود نقل كرده است كه امام باقر (ع) وصيت كرد كه هشتصد درهم براي برگزاري مراسم سوگواري او اختصاص دهند و اين كار را از سنت مي دانست. زيرا پيامبر مي فرمود: براي خاندان جعفر طعامي فراهم آريد، آنان نيز به وصيتش عمل كردند.


پي نوشت:



١ مسند احمد ٢/١٤، صحيح مسلم ٧/١٢٢، سنن الترمذي ٢/٣٠٨، تاريخ البغدادي ٨/٤٤٣، مصابيح السنة ٢/ .٢٠٤

٢ ما ضل صاحبكم و ما غوي*و ما ينطق عن الهوي*ان هو الا وحي يوحي*علمه شديد القوي

النجم/٥ .٢

٣ قرانا عربيا غير ذي عوج لعلهم يتقون

الزمر/ .٢٨

٤ انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا

الاحزاب/ .٣٣

٥ منه آيات محكمات هن أم الكتاب و اخر متشابهات.

.آل عمران/ .٧

٦ فاسئلوا اهل الذكر ان كنتم لا تعلمون

النحل/ .٤٣

٧ و انزلنا اليك الذكر لتبين للناس ما نزل اليهم و لعلهم يتفكرون

النحل/ .٤٤

٨ ان ههنا لعلما جما لو اصبت له حمله.نهج البلاغه.

٩ بحار ١١/ .٨٣

١٠ اعيان الشيعة ٤ ق، ٢/٢٨، ائمتنا ١/ .٣٣٢

١١ مناقب، ابن شهر آشوب ٤/ .٢١١