و اما آن «سفر بُرده» که صدها قافله دل همره اوست، نام او، یاد او، شنیدن سخنان او، روح گرم و پرخروش او، اراده و عزم آهنین او، استقامت او، شجاعت او، روشنبینی او، ایمان جوشان او که زبانزد خاص و عام است، یعنی جان جانان، قهرمان قهرمانان، نور چشم و عزیز روح ملت ایران، استاد عالیقدر و بزرگوار ما حضرت آیتاللَّه العظمی خمینی (ادام اللَّه ظلاله) حسنهای است که خداوند به قرن ما و روزگار ما عنایت فرموده و مصداق بارز و روشن انَّ لِلَّهِ فی کلِّ خَلَفٍ عُدولًا ینْفونَ عَنْهُ تَحْریفَ الْمُبْطِلین است.

قلم بیتابی میکند که به پاس دوازده سال فیضگیری از محضر آن استاد بزرگوار و به شکرانه بهرههای روحی و معنوی که از برکت نزدیک بودن به آن منبع فضیلت و مکرمت کسب کردهام، اندکی از بسیار را بازگو کنم.

این نفس جان دامنم بر تافته است		بوی پیراهان یوسف یافته است
کز برای حقّ صحبت سالها		فاش گو رمزی از آن خوش حالها
تا زمین و آسمان خندان شود		عقل و روح و دیده صد چندان شود
گفتم ای دور اوفتاده از حبیب		همچو بیماری که دور است از طبیب
من چه گویم؟ یک رگم هشیار نیست		شرح آن یاری که او را یار نیست