صحيفه المهدي (ع ) - القيومي الإصفهاني، جواد - الصفحة ٣٦١

تو قدم به چشم من نه ، بنشين كنار جويى همه هست آرزويم كه ببينم از تورويى

چه زيان تو را كه من هم برسم به آرزويى به كسى جمال خود را ننموده أي وبينم

همه جا به هر زبانى بود از تو گفتگويى غم ورنج ودرد ومحنت ، همه مستعد قتلم

تو ببر سراز تن من ، ببر از ميانه گويى به ره تو بس كه نالم ، ز غم تو بس كه جويم

شده ام ز ناله نالى ، شده ام زمويه مويى همه خوشدل اين كه مطرب ، بزند به تار چنگى

من از اين خوشم كه چنگى بزنم به تار مويى چه شود كه راه يابد ، سوى آب تشنه كامى

چه شود كه كام جويد ، زلب تو كام جويى شود اين كه از ترحم ، دمى از سحاب رحمت

من خشك لب هم آخر ، ز تو تر كنم گلويى بشكست اگر دل من به فداى چشم مستت

سرخم مى سلامت ، شكند اگر سبويى همه موسم تفرج به چمن روندو صحرا

تو قدم به چشم من نه ، بنشين كنار جويى " رضواني شيرازى "