صحيفه المهدي (ع ) - القيومي الإصفهاني، جواد - الصفحة ١٧٧
پروردگارا ! گناه كردن من نه از جنبه تكذيب تو ، ونه از جنبه خروج از ساحت عبوديت وبندگى تو ، ونه بجهت انكار ربوبيت تو مى باشد ، بلكه پيروى هواى نفس كرده وشيطان مرا فريب داد .
حجت ودليل براى توست ، اگر در مقابل گناهانم مرا عذاب كنى ستمگر نبوده ، واگر مرا آمرزيده ومشمول رحمتت گردانى بدرستيكه تو بخشنده وبزرگوارى ، أي بزرگوار أي بزرگوار .
تا آنكه نفس تمام شود .
سپس بگويد : أي آنكه از هر چيز در اماني وهمه اشياء از تو هراسان ودر وحشتند ، از تو مى خواهم بحق در امان بودنت از هر چيز وهراس هرچيز از تو ، بر محمد وخاندانش درود فرستاده وبمن درجان وخانواده وفرزندان و آنچه بمن ارزانى داشته أي امنيتي عطا فرمايى كه از هيچكس نترسيده واز كسى بيمى بخود راه ندهم ، تو برهركار توانائى ، وخداوند براى ما كافى بوده واو بهترين وكيل است .
أي كفايت كننده ابراهيم در مقابل نمرود ، واى كفايت كننده موسى در مقابل فرعون ، واى كفايت كننده محمد - كه درود خدا بر أو وخاندانش باد - در مقابل گروههاى مختلف ، از تو مى خواهم كه بر محمد وخاندانش درود فرستى ، ومرا از شر فلان پسر فلان رهايى بخشى .
سپس بسجده رفته وحاجت خود را بطلبد .