پروردگارا ! مرادعوت مى كنى در حاليكه از تو روى مى گردانم ، وتو محبت مى نمايى ومن بغض وعناد مى ورزم ، بامن دوستى وشفقت مى فرمايى ومن از تو نمى پذيرم ، گويا بر تو منت مى گذارم ، اين ناسپاسى من مانع از رحمت واحسان نمودن تو برمن وفضل وعنايت براساس جود وكرمت نشده است ، پس به اين بنده نادانت رحم كن وبه فضل واحسانت بر من ببخشاى كه تو بسيار بخشنده وكريمي .

ستايش مخصوص خداست كه مالك ملك وجود است ، روان ساز كشتيها ، رام كننده بادها ، پديد آورنده صبحگاهان از شب ، وحاكم روز جزا ، وپروردگار جهانيان است .

ستايش از آن خداست بر حلم أو پس از علمش ، وستايش از آن خداست بر عفوش پس از قدرتش ، وستايش خداى راست بر حلم و بردبارى طولاني أو در مقام غضبش ، در حاليكه بر هرچه خواهد تواناست .

ستايش مخصوص خداست كه آفريننده خلق وگستراننده روزى ، و پديد آرنده صبحگاهان ، وصاحب جلالت وبزرگوارى وفضل وانعام است ، آن خدائى كه از نظرها دور است واز اينرو ديده نخواهد شد ، وبهمه نزديك است ، واز اين جهت بر رازهاى پنهان شاهد وگواه مى باشد ، اوست بزرگوار وبلند مرتبه .

ستايش از آن خدائى است كه كسى در مقابلش به نزاع برنخيزد ، و شبيهي با أو همگون نگردد ، پشتيبانى مددكار أو نشود ، عزيزان در مقابل عزتش مقهور ، وبزرگان در پيشگاه عظمتش متواضعند ، وباقدرتش برهرچه خواهد مى رسد .