صحيفه المهدي (ع ) - القيومي الإصفهاني، جواد - الصفحة ٣١٥
انبياء ودر ركعت دوم سوره حشر را قرائت نما ، آنگاه قنوت گرفته وبگو : معبود حقى جز خداوند بردبارو بزرگوار وجود ندارد ، معبود حقى جز خداوند برتر وبالاتر نيست ، معبود حقى جز پروردگار آسمانهاى هفتگانه وزمينهاى هفتگانه وآنچه در آنها ودر ميان آنهاست ، نمى باشد ، در حاليكه با دشمنان أو مخالف واز منحرفين أو بيزار بوده ، وبه ربوبيت أو اقرار ، ودر برابر عزت أو خضوع مى كنم ، أو اول وابتدائى است كه آغازى ندارد ، پايانى است كه انتهاء ندارد ، بر هر چيز با قدرتش غالب ، وبادانش از درون هر چيز آگاه است .
عقلها را به كنه عظمتش راهى نيست ، وگمانها ووهمها حقيقت هستى اش را نمى يابند ، وجانها در درك كيفيت أو عاجزند ، بر درونها آگاه و بر پنهانى ها آشناست ، خيانت چشمها وآنچه سينه ها پنهان داشته اند را مى داند .
پروردگارا ! تو را بر تصديق پيامبرت وايمان به أو وآگاهيم نسبت به مقام ومنزلتش گواه مى گيرم ، وشهادت مى دهم كه أو همان پيامبرى استكه حكمت به فضلش بسخن در آمده ، وپيامبران به أو بشارت داده ، وبه اقرار بدآنچه آورده فرا خوانده ، وبه تصديق نمودن ايشان تشويق نموده اند ، همانگونه كه اين آيه حاكى از آن است : " كسى كه نام أو كه در تورات وانجيل نوشته شده است را مى يابند ،