صحيفه المهدي (ع ) - القيومي الإصفهاني، جواد - الصفحة ٢٣٩
ستايش خداى راست كه چون أو را نداكنم جواب دهد وهر عيب و نقصى را بر من بپوشاند ، در حاليكه معصيت أو رامى كنم ، ونعمت بزرگ برمن مى بخشد ، ومن متقابلا شكرش نمى گذارم ، پس چه بسيار موهبتهاى گرانبهائى كه بمن عطا كرده وچه امور هولناكى كه از من دفع نموده و شادمانيهاى شگفت انگيز كه بمن نمايانده ، پس من هم أو را به ستايش ثنا گفته وبه پاكى ومنزه بودن از هر عيب ونقصي ياد كنم .
ستايش مخصوص خداوندى است كه حجاب أو دريده نشود ، درگاه [ لطفش ] بسته نشود ، نيازمندش رد نگرد ، وآرزومندش محروم نگردد ، ستايش خداى راست كه بيم ناكان را ايمنى بخشد ، وصالحان را نجات دهد ومستضعفان را بلند گرداند ، وگردنكشان را خوار سازد ، وپادشاهان را هلاك كرده وديگران را برجاى آنان نشاند .
ستايش از آن خدائى است كه درهم كوبنده سركشان ، هلاك كننده ستمگران ، دريابنده گريزندگان ، به كيفر رساننده ظالمان ، فريادرس فرياد خواهان ، مرجع حاجت نيازمندان ، معتمد مؤمنان است .
ستايش مخصوص خداوندى است كه آسمان وساكنانش از ترس أو دربيم واضطرابند ، وزمين واهلش برخود مى لرزند ، ودريا وهر آنچه در اعماقش شناور است به جوش وخروش مى افتند ، ستايش خداى راست كه ما را به اين [ راه ايمان وولايت ] هدايت كرد واگر خداى ما را هدايت نمى فرمود ما خود بدان ره نمى يافتيم .