صحيفه المهدي (ع ) - القيومي الإصفهاني، جواد - الصفحة ٣١٩
برسلامتى ونعمتها را خواهانم .
وهرگاه كه زمان مرگمان فرا رسد جانمان را در بهترين حالت ممكن كه در فرمانبرى تو بوده ونگاهبان فرامينت باشيم بگير ، تا اينكه ما را به بهشت هاي با نعمت وارد كنى ، به رحمتت أي رحم كننده ترين رحم كنندگان .
بارالها ! بر محمد وخاندانش درود فرست ، ومرا از دنيا بر حذر وبه آخرت مأنوس دار ، همانا چيزى جز خوف وترس از تو [ مارا ] از دنيابوحشت نينداخته وچيزى جز اميدوارى به تو [ مارا ] به آخرت مأنوس نمى دارد .
پروردگارا ! حجت ودليل از آن توست ونه بر عليه تو ، وشكوه و شكايت بسوى توست ونه از جهت تو ، پس بر محمد وخاندانش درود فرست ومرا بر نفس بسيار ستمگر وعصيانگر ، وشهوت چيره شونده ام يارى فرما ، وعاقبتم را به عافيت ونيكى بپايان رسان .
خداوندا ! طلب بخشايشم ، در حاليكه بر آنچه نهى فرموده أي اصرار و پافشارى مى كنم ، بر اساس كم حيائي ام بوده ، وترك آمرزش طلبى ام از تو ، با اينكه به بردبارى گسترده ات آگاهم ، زائل كردن اميدوارى است .
بارالها ! گناهانم مرا از اميدوارى بتو مأيوس ساخته ، وآگاهيم به گستردگى رحمتت مانع از خشيت من از تو شده است ، پس بر محمد و خاندانش درود فرست واميدواريم بخودت را متحقق ، ووحشتم از تورا زائل فرما ، همانگونه كه از توانتظار دارم برايم باش ، أي بزرگوارترين بزرگواران .