مولايم ! آيا براى دوستانت نزد دشمنانت راههاى خطر را گشوده ، و براى نيرنگهايشان آنانرا كمينگاه قرارداده ، وايشان را در اختيار آنان قرار مى دهى ، در حاليكه تو مالك جانهايشان مى باشى ، كه اگر آنرا قبض كنى نابود مى شوند ، وتمامي اعضاء وجودشان در قدرت توست ، كه اگر رهايشان سازى خاموش مى گردند .

پروردگارا ! چه چيز تو را مانع مى شود كه از ظلمشان جلوگيرى و نگاهبانيت را از آنان بازدارى ، وسلامتي كه با آن در زمين تو مى گردند و در ميدان تجاوز بربندگانت جولان مى دهند را از آنان زائل سازى .

پروردگارا ! مرا در ياب تازمانيكه غرق نشده ام ، مرا درياب تا آنگاه كه شمس وجودم افول ننموده است .

خداوندا ! چه بسيار كسانى كه از ترس به سلطاني پناه برده وبا امنيت و آرامش مراجعت نموده اند ، آيا به كسى برتر از تو در فرمانروايى ، يا برتر از تو در فضل واحسان ، يا افزونتر از تو در قدرت واقتدار ، يا گراميتر از تو دريارى وكمك رجوع كنم .

خدايا ! اگر خواهنده ات را ازياريت منع كنى عذرم چيست ، در حاليكه تو آرزومندت را نا اميد نكرده وخواهنده ات را رد نمى كنى .

پروردگارا ! پروردگارا ! كجاست رحمت تو كه ياريگر بندگان مستضعف توست ؟ وكجاست نگاهبانيت كه پناه ستمكشان از جباران زمان است ؟