صحيفه المهدي (ع ) - القيومي الإصفهاني، جواد - الصفحة ٢٦٣
وتو دانايى بدون آنكه از كسى فرا گرفته باشى ، كه كدامين زمان امر [ قيام ] ولى تو صلاحيت دارد ، كه أو را اجازه فرمائى تا امر خويش را آشكار سازد وپرده [ غيبت ] از خود برگيرد ، پس مرا بر آن غيبت شكيبايى ده ، تا تسريع در آنچه تو تأخير انداخته وتأخير در آنچه تو تقديم نموده أي را خواستار نباشم ، واز آنچه تو پوشيده داشته أي پرده برنگيرم ، ودر آنچه كتمان فرموده أي كاوش نكنم ، وبا تدبيرات وتصميمات توبه ستيز بر نخيزم ، ونگويم چرا وچگونه وبه چه علت ولى امرت آشكار نمى شود ، وحال آنكه زمين از ستم پر گشته است ، وتمام امور خويش را بتو واگذار نمايم .
بارالها ! از تو مى خواهم كه آشكارا ودر حاليكه امرت جارى شده باشد ولى امرت را بمن بنمايانى ، با آگاهيم به اينكه چيرگى وقدرت ، ودليل وبرهان ، وخواست واراده وتوان ونيرو از آن توست ، پس آنچنان لطفي در حق من وتمام مؤمنين بفرما تا به ولى تو كه درودهايت بر أو وخاندانش باد بنگريم ، در حاليكه گفتارش آشكار ، دلالتش روشن ، هدايتگر از گمراهى ، شفا دهنده از نادانى آمده باشد .
پروردگارا ! ديدارش را آشكار ساز ، پايگاههايش را استوار گردان ، و ما را از كسانى قرارده كه ديده آنها به ديدارش روشن مى شود ، ومارا به خدمت أو بدار ، وبر كيش أو بميران ، ودر زمره أو محشور گردان .
خداوندا ! أو را از شر هر آنچه آفريده أي ، وپديدار نموده أي ، و بوجود آورده أي ، وايجاد كرده أي ، وصورتگرى فرموده أي ، در پناه خويش