اين دعا را سيد بن طاووس در مهج الدعوات : ٢٨ بسند ديگرى آورده و گويد : اين دعا را در كتابي قديمي كه كاتب آن حسين بن على بن هند بوده وآنرا در شوال سال ٣٩٦ نوشته است پيدا كردم ، در آن چنين آمده : دعائي كه امام زمان ( عليه السلام ) به مردى از شيعيانش كه مورد ستم واقع شده بود آموخت وخداوند أو را رهايى داد ودشمنى بقتل رسيد ، حديث كرد مرا ابو على احمد بن محمد بن حسين بن اسحاق بن جعفر بن محمد علوى عريضى ، واو از محمد بن على علوى حسيني مصرى ، كه گفت : موضوع سختى براى پيش آمده - تا آخر حديث .

علامه مجلسي در بحار ٥١ : ٣٠٧ ومحدث نوري در دار السلام ١ : ٣٠٢ اين دعا را نقل كرده اند .

١٧ - اين دعا را كفعمي در بلد الامين : ٣٣٣ ، وفيض در صحيفه مهدوية ه : ٣١ نقل وآنرا به امام زمان ( عليه السلام ) منسوب كرده اند .

همچنين سيد بن طاووس آنرا درمهج الدعوات ٣٣٩ با سندش از محمد بن محمد قاضى آوى نقل كرده ، وبحار ٩٥ : ٣٧٨ و ٥٣ : ٢٢٢ آنرا از اين كتاب ذكر كرده است .

ونيز سيد اين دعا را با نقصان وزياده بسيارى در مهج الدعوات : ٣٤٢