صحيفه المهدي (ع ) - القيومي الإصفهاني، جواد - الصفحة ٣٢١
پروردگارا ! بر محمد وخاندانش درود فرست ومرا به عصمت تأييد فرما ، وزبانم را به حكمت گويا كن ، ومرا از كسانى قرار ده كه بخاطر آنچه در شب گذشته ضايع ساخته پشيمان بوده ، وازبهره روزش محروم ومغبون نمى گردد ، ودراندوه روزى فردايش نباشد .
خدايا ! بى نياز كسى است كه از تو بى نيازى جويدو محتاج تو باشد ، و نيازمند كسى است كه از آفريدگانت طلب بى نيازى كند ، پس بر محمد و خاندانش درود فرست ومرا از خلقت به خودت بى نياز كن ، واز كسانى قرار ده كه دستش را جز بسوى تو نگشايد .
خدايا ! بدبخت وتيره بخت كسى است كه در حاليكه پيشاپيش أو توبه وپشت سرش رحمت است نا اميد باشد ، واگر عملم اندك است اميدم در رحمت تو بسيار مى باشد ، پس كمى كردارم را به فراوانى آرزويم ببخشاى .
بارخدايا ! اگر مى دانى كه در ميان بندگانت سنگ دلتر از من وپر گناهتر از من نيست ، همانا من هم مى دانم كه مولا وآقائى از نظر فضيلت و برترى بزرگتر از تو ، ورحيم تر از تو ، وچشم پوشتر از تو وجود ندارد ، پس أي كسيكه در رحمتش يكتا ست از كسى كه در ارتكاب گناه تنها نيست چشم پوشى كنى .
بارالها ! فرمانمان دادى سرپيچى كرديم ، نهيمان فرمودى وما نپذيرفتيم ، متذكر مان كردى وما فراموش نموديم ، چشم بصيرت عطا كردى وما خود را به كورى زديم ، بر حذرمان داشتى پس تجاوز كرديم ، اين پاداش احسان تو بر ما نبود ، وتو بد آنچه آشكار داشته وپنهان نموديم