زاهد در دنيا همچون شخص كوچ كننده از آن ، نگرنده به آن بديده ترسندگان از آن ، بازداشته شده از آن آرزوهايش ، برگرفته شده همتش از زينتهايش ، نگرنده زرق وبرقهايش با گوشه چشم بوده ، ورغبت وميلت به آخرت شناخته شده بود ، تا آنگاه كه ظلم وبيداد دست از آستين بيرون آورد وبا سلاح به ميدان آمد ، وگمراهان در ضلالت خود غرق شدند ، در حاليكه تو در حرم جدت ساكن ، واز ستمگران دورى گزيده بودى ، در خانه ومحراب بسر برده ، واز اميال وشهوات بركنارد ، با قلب وزبان به مقدار توان زشتى را زشت مى شمردى .

آنگاه كه موقعيت مقتضى گرديد پرچم مخالفت برداشته ، وبا مخالفان كارزار كردى ، با فرزندان وخاندان وپيروان ودوستان براه افتاده ، وبا حكمت وپند واندرزهاى نيكو بسوى خداوند خوانده ، وبه برپاداشتن حدود وفرمانبرى از معبود امر نمودى ، واز پليدى وسركشى بازداشته وبا ظلم وستم مقابله كردى .