ستايش از آن خداوندى است كه در آفرينش أو را شريكي نبوده ، و در عظمت همانندى ندارد ، سپاس خداى راست كه امر وستايشش در ميان مردم روشن ، وبزرگواريش به لطف وكرمش پديدار ، ودست عنايتش به جود وبخشش گشاده است ، گنجينه هاي رحمتش نقصان نپذيرد ، وكثرت عطا جز بر جود وكرامتش نيفزايد ، كه أو بسيار با عزت وبخشش است .

خداوندا ! اندكى از بسيار را از تو درخواست مى كنم ، با آنكه به آن سخت نيازمندم ، وتو از آن حاجت از آغاز بى نياز بودى ، و [ همان اندك حاجت ] نزد من بسيار وادايش براى تو سهل وآسان است .

خدايا ! آمرزش تو از گناهم وگذشتت از خطاهايم ، وچشم پوشيت از ظلم ، وپرده پوشيت بر عمل زشتم وحلم وبردباريت برجرم وگناه بسيارم ، كه به خطا وعمد انجام دادم ، مرا به طمع انداخت كه از تو چيزى را درخواست كنم كه مستحق آن نيستم ، همان كه تو به رحمت خويش روزيم گردانيدى واز روى قدرتت آنرا بمن نماياندى ، واز اجابتت بمن شناساندى .

از اينرو چنان شده ام كه تو را با آرامش مى خوانم ، وبا انس ورغبت وبدون ترس وبيم از تو حاجت مى طلبم ، وباز بر تو آنچه مى خواستم راتقاضا نمودم ، پس اگر حاجتم را دير برآوردى از نادانى بر تو عتاب كردم ، و در صورتيكه چه بسا بعلت علمي كه به سرانجام كارها دارى تأخير درانجام حاجتهايم برايم بهتر بوده است ، پس من هيچ مولاى بزرگوارى را صبورتر بربنده پستى از تو برخود نديده ام .