( ٣٥ ) دعاى آن حضرت در شبهاى ماه مبارك رمضان ، معروف بدعاى افتتاح پروردگارا ! باستايش تو ثناء خود را آغاز مى كنم ، در حاليكه تو بامنتت راه درست را تحكيم مى گردانى ، ويقين دارم كه در موضع عفو و رحمت مهربانترين مهربانان ، ودر مقام عقاب وانتقام سخت ترين مجازات كنندگان ، ودر جايگاه كبريا وعظمت بزرگترين جبارانى .

بارالها ! تو بمن اجازه دادى كه بدرگاهت دعا كرده وحاجت طلبم ، پس أي شنوا مدحم را بشنو ، واى رحيم دعايم را اجابت فرما ، واى آمرزنده از لغزشم درگذر ، أي خدايم چه بسيار اندوههايى كه برطرفكردى ، وغصه ها كه از جانم زدودى ، ولغزشها كه ناديده گرفته ، ورحمت ها كه منتشر نموده ، وزنجيرهاى بلا را از هم گسستى .

ستايش مخصوص خداوندى است كه همسر وفرزندى أو را نيست ، و در سلطنت وپادشاهى شريكي نداشته ، وسرپرستى از روى ذلت و خوارى ندارد واو را بسيار بزرگ شمار .

ستايش از آن خداوند است با تمامى ستودنى هايش برتمامى نعمتهايش ، ستايش خداى راست كه در سلطنتش ضد ومخالفي ندارد ، و در تدبير وكارهايش كشمكش كننده أي نيست .