أي مولايم تاكى در فراقت ناله بركشم [ تاكى در انتظارت حيران بمانم ] ، باكدام گفتار تورا بستايم ، وچگونه وبا چه زبانى آهسته باتو سخن گويم ؟ بسيار دشوار است بر من كه از غير تو پاسخ داده شوم وهم سخن گردم ، بسيار سخت است بر من كه بر فراقت بگريم ومردم تو را واگذارند ، بر من سخت ودشوار است كه بر تو ونه بر ديگران بگذرد آنچه گذشته است .

آيا كسى هست كه مرا يارى دهد تا با اوهم ناله شوم ومدتي طولاني باهم بگرييم ، آيازارى كننده أي وجود دارد كه أو را در حال تنهائى در زاريش يارى دهم ، آيا چشم متألم از فرط گريه أي هست كه چشم من أو رابرگريستن همراهى كند ، أي فرزند پيامبر آيا راهى بسوى تو هست كه با تو ملاقاتي صورت گيرد [ يا آن راه يافته شود ] ، آيا اين روز [ تاريك غيبت ] به فرداى ديدار جمالت مى رسد كه ما بهره مند شويم .

كى شود كه بر چشمه هاي سيراب كننده ات برآييم وسيراب گرديم ؟ كى شود كه از آب زلال [ ظهور ] تو برخوردار شويم كه تشنگيمان طولاني شده ؟ كى شود كه هر بامداد وشامگاه به ديدارت مشرف شويم و ديده هايمان روشن گردد ؟ كى تو ما را وما تو را ببينيم در حاليكه پرچم پيروزى را بر افراشته وآشكارا ديده شوى .

آيا مى شود كه پيرامونت گرد آمده باشيم وتو رهبرى مردم را عهده دار شده باشى ، در حاليكه جهان را از عدل وداد پركرده ، ودشمنانت را خوارى وعقوبت چشانده و ، سركشان ومنكران حق را نابود فرموده باشى ، ومتكبران را ريشه كن ساخته وستمگران را از بن براندازى وما بگوئيم : حمد مخصوص پروردگار جهانيان است .