از اينرو ايشان را قبول فرموده ومقرب درگاه خويش ساختى ، وياد بلند وستايش آشكارى را بر ايشان مقدر نمودى ، وفرشتگانت را بر آنان فرو فرستاده ، وبوحى خويش گراميشان داشتى ، وبه علم خود ياريشان فرمودى ، وايشان را سببهايى بسوى خويش ووسيله أي براى راهيابى به خشنودى خود قراردادى .

آنگاه يكى از ايشان را در بهشت خودت ساكن گرداندى تا آنكه از آن بيرونش بردى ، ويكى را در كشتى [ نجات ] خودنشاندى واو وهمراهان با ايمانش را برحمت خويش از هلاكت نجات دادى ، وديگرى را خليل و دوست خود نمودى ، واز تو زبانى راستين در خواست كرد ، خواهش أو را اجابت كرده وآن زبان راستين را بلند مرتبه قراردادى .

وباديگرى از درختى سخن گفتى وبراى أو از [ وجود ] برادرش پشتوانه ووزيرى قراردادى ، وديگرى را بدون پدر ايجاد نمودى ودلائل روشنى باو داده وبه روح القدس تأييدش كردى .

واز براى هركدام آئينى پديد آوردى وشيوه أي ارائه دادى ، وبراىهريك از آنان جانشينانى اختيار كردى كه يكى پس از ديگرى نگهبان آن آئين باشند ، ومدت معينى اين مسئوليت را بعهده گيرند ، تادينت پايدار و حجت بربندگانت تمام گردد ، وحق از جايگاهش كنارزده نشود ، وباطل بر اهلش چيره نگردد ، وتا اينكه كسى [ در روز قيامت ] نگويد : چرا فرستاده هشدار دهنده أي بسوى ما نفرستادى ونشانه راهنمائى برايمان برپاى نداشتى ، تا پيش از آنكه به ذلت وخوارى واقع شويم از آياتت پيروى كنيم .