صحيفه المهدي (ع ) - القيومي الإصفهاني، جواد - الصفحة ١٦٧
آنگاه گونه راستت را برزمين نهاده وصدبار در سجده مى گويى :أي محمد أي على ، أي على أي محمد ، مرا كفايت كنيد كه شما كفايت كننده من هستيد ، ومرا يارى نمائيد كه شما ياريگر من مى باشيد .
وگونه چپ خود را بر زمين نهاده وصد بار مى گويى : مرا درياب ، و آنرا بسيار تكرار كن ، ومى گويى : پناهم ده پناهم ده ، تا آنگاه كه نفست قطع شود ، وسرت را برمى دارى .
خداوند به بزرگواريش حاجتت را بر مى آورد .
( ٢٣ ) - دعاى آن حضرت براى برطرف شدن اندوه خداوند ! أي پروردگار نور بس بزرگ وپروردگار عرش بلند ، و پروردگار درياى جوشان ، ونازل كننده تورات وانجيل وزبور ، وپروردگار سايه وگرما ، ونازل كننده زبور وقرآن كريم ، وپروردگار فرشتگان مقرب و پيامبران ورسولان .
تو پروردگار آنچه در آسمان وزمين است مى باشى ، ودر ايندو معبودي جز تو نيست ، وتو بر هر چه در آسمان وزمين است قادرى ،