سکولارها چه مي گويند؟ - قطب، محمد - الصفحة ٧ - برخورد اروپا با دين
اين، همه آن چيزي نبود كه كليسا در بيزار ساختن مردم از آن دين،مرتكب شد. به دست كليسا، دين تبديل به عاملي شد، بازدارنده از زندگي،ضدّ دانش و تمدّن و پيشرفت، تحقيركننده انسان و تمايلات حيات خواهانه او،رها كننده زندگي دنيا به توهّم كار براي نجات روح و آمادگي براي ملكوتالهي در آخرت.
به مسيح(ع) نسبت داده ميشود كه گفته است: «هرگاه چشم تو، تو را به گناهافكند، آن را بكن و دورانداز، چرا كه نابودي يك عضو تو بهتر از آن است كههمه جسم تو را به آتش افكند.» و اينكه گفته است: «هركه در پي ملكوت است،دارايي و خانوادهاش را رها كند و در پي من آيد.» و اينكه گفته است: «هر كهجوياي ملكوت است، صليب خود را بر دوش كشد و دنبال من آيد.»
همه اينها دعوت به پارسايي در زندگي دنيا و دوري گزيدن از تمايلاتاست. بعيد نيست كه همه اينها از زبان يكي از رسولان الهي گفته شده باشد، تاچه رسد به پيامبري كه مبعوث به سوي فقط يهود بود كه دنيادوستي، آنان را ازآخرت نابينا ساخته و مال دوستي و زرپرستي آنانرا به كفر به خداكشانده بود.
چنين دعوتي را در آيات قرآن و احاديث پيامبر خدا (ص) نيز مييابي، درقرآن است: «هر كس مرگ را ميچشد و روز قيامت پاداشتان را كامل دريافتميكنيد. پس هر كه از آتش دوزخ دور شود و به بهشت درآيد، كامياب شدهاست و زندگي دنيا جز كالاي غرور نيست.»
«بگو: اگر پدرانتان، فرزندانتان، برادرانتان، همسرانتان و قبيلهتان و امواليكه به دست آوردهايد و تجارتي كه از كسادي آن بيم داريد و خانههايي كهميپسنديد، نزد شما از خدا و پيامبر او و جهاد در راه خدا محبوبتر باشد،پس به انتظار باشيد تا خداوند فرمانش را بياورد، و خداوند گروه فاسقان راهدايت نميكند.»
«اي كساني كه ايمان آوردهايد، ثروتها و فرزندانتان شما را از ياد خدامشغول نسازد. و هر كس چنين كند، آنان زيان كارانند.»
«ثروتها و فرزندانتان فتنه و مايه آزمايش است و نزد خدا پاداشي بزرگاست.»
پيامبر اكرم (ص) فرمود:
«آدمي زاده، هيچ ظرفي را پر نكرده كه بدتر از شكمش باشد. براي فرزندآدم چند لقمهاي كه او را سرپا نگه دارد، كافي است».
«شيطان مثل جريان خون در رگها، در انسان جاري ميشود...»
امّا مسلمانان از اينگونه مطالب، چنين نفهميدند كه بايد براي رسيدن بهآخرت، زندگي دنيا را رها كنند و براي آزادي روح، نيروي حياتي جسم راسركوب كنند. اين بدان جهت است كه تعاليم كتاب و سنّت، مانع اين فهمانحرافي شده است. در قرآن ميخوانيم:
«بگو: چه كسي زينت خدا را كه براي بندگانش آفريده و رزق پاكيزه را حرامكرده است؟ بگو، اينها براي كساني است كه در زندگي دنيا ايمان آوردهاند،در قيامت خالص خواهد بود.»
«در آنچه خداوند به تو داده است، سراي آخرت را بطلب و بهره خود را ازدنيا فراموش مكن»
«او شما را از زمين آفريد و آبادي آن را به شما واگذار كرد.»
پيامبر خدا (ص) فرمود:
«آگاه باشيد، من از همه شما خداپرستتر و خداترسترم، ولي من روزهميگيرم، غذا ميخورم، به عبادت ميايستم و ميخوابم، با زنان ازدواجميكنم. پس هركس از سنّت من روي گردان شود، از من نيست.»
«در آميزش شما (با همسرانتان) پاداش است. گفتند: يا رسولالله! يكي از ماشهوت خود را فرونشاند، آنگاه پاداش هم دارد؟! فرمود: آيا اگر شهوت رااز راه حرام انجام ميداد، گناه نداشت؟ پس وقتي از راه حلال انجام دهد،پاداش خواهد داشت.»
از اين رو، دعوت به زهد ورزيدن در كالاي زمين، به رهبانيت جدا شده اززندگي نيانجاميد. آنگونه كه مسيحيان بدعت نهادند:
«و رهبانيه ابتدعوها ما كتبناها عليهم، الاْ ابتغاء رضوان الله، فمارعوها حقّرعايتها، فآتيناالذّين آمنوا منهم اجرهم و كثيرٌ منهم فاسقون».
و رهبانيتي را كه ابداع كرده بودند، ما بر آنان مقرّر نداشته بوديم، گرچههدفشان جلب رضاي الهي بود، پس حقّ آن را به شايستگي رعايت نكردند.از اين رو به كساني از آنان كه ايمان آوردند، پاداششان را داديم و بيشتر آنانفاسقند.