ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٥٩ - ٢٠ مشورت با ديگران
مشورت در کارها، انفاق در راه خدا از آنچه روزي آنان شده، ياري خواستن از مؤمنان و همکيشان، هنگامي که در معرض ظلم و ستم واقع ميشوند، اجتناب از ياري خواستن از بيگانگان و...
اميرمؤمنان (عليه السلام) ميفرمايد:
هنگامي که پيامبر (صلّي الله عليه وآله) مرا براي تبليغ اسلام به يمن فرستاد، به من فرمود:
«يَا عَلِيُّ مَا حَارَ مَنِ اسْتَخَارَ وَلَا نَدِمَ مَنِ اسْتَشَار»؛ [١]
«اي علي! کسي که از خدا درخواست خير و خوبي کرد، سرگردان نشد و کسي که با ديگران در کارهايش به مشورت نشست، پشيمان نگشت».
زائر، بهويژه کسي که سفر اول اوست، بايد با اهل خرد و آناني که در اين سفر چند پيراهن بيش از او پاره کردهاند، دربارة صرف عمر گرانبهايش و رفت و آمدش به حرمهاي مدينه و مکه و دربارة بهرهبرداري بيش از پيش مشورت کند، تا به عبادتي کامل و زيارتي جامع و مناسکي قابل قبول دست يابد؛ چرا که ممکن است اين سفر، اولين و آخرين سفر حجّش باشد و ديگر بار، هرگز اتفاق نيفتد!
اما همانگونه که اشاره شد، با خردمندان و دلسوزان
[١] امالي، طوسي، ص ١٣٦.